HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← promoneo — definition

Conjugation of promoneo

Regular CEFR B2
[proːˈmɔ.ne.oː]

to warn or admonish further Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego prōmoneō
tū prōmonēs
is / ea / id prōmonet
nōs prōmonēmus
vōs prōmonētis
eī / eae / ea prōmonent
Indicātīvus imperfectum
ego prōmonēbam
tū prōmonēbās
is / ea / id prōmonēbat
nōs prōmonēbāmus
vōs prōmonēbātis
eī / eae / ea prōmonēbant
Indicātīvus futūrum
ego prōmonēbō
tū prōmonēbis
is / ea / id prōmonēbit
nōs prōmonēbimus
vōs prōmonēbitis
eī / eae / ea prōmonēbunt
Indicātīvus perfectum
ego prōmonuī
tū prōmonuistī
is / ea / id prōmonuit
nōs prōmonuimus
vōs prōmonuistis
eī / eae / ea prōmonuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego prōmonueram
tū prōmonuerās
is / ea / id prōmonuerat
nōs prōmonuerāmus
vōs prōmonuerātis
eī / eae / ea prōmonuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego prōmonuerō
tū prōmonueris
is / ea / id prōmonuerit
nōs prōmonuerimus
vōs prōmonueritis
eī / eae / ea prōmonuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego prōmoneam
tū prōmoneās
is / ea / id prōmoneat
nōs prōmoneāmus
vōs prōmoneātis
eī / eae / ea prōmoneant
Coniūnctīvus imperfectum
ego prōmonērem
tū prōmonērēs
is / ea / id prōmonēret
nōs prōmonērēmus
vōs prōmonērētis
eī / eae / ea prōmonērent
Coniūnctīvus perfectum
ego prōmonuerim
tū prōmonuerīs
is / ea / id prōmonuerit
nōs prōmonuerīmus
vōs prōmonuerītis
eī / eae / ea prōmonuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego prōmonuissem
tū prōmonuissēs
is / ea / id prōmonuisset
nōs prōmonuissēmus
vōs prōmonuissētis
eī / eae / ea prōmonuissent
Imperātīvus praesēns
tū prōmonē
vōs prōmonēte
Imperātīvus futūrum
tū prōmonētō
is / ea / id prōmonētō
vōs prōmonētōte
eī / eae / ea prōmonentō
Īnfīnītīvus praesēns
— prōmonēre
Īnfīnītīvus perfectum
— prōmonuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— prōmonitūrum esse
Participium praesēns
— prōmonēns
Participium futūrum
— prōmonitūrus
Gerundium (genitīvus)
— prōmonendī
Gerundium (datīvus)
— prōmonendō
Gerundium (accūsātīvus)
— prōmonendum
Gerundium (ablātīvus)
— prōmonendō
Supīnum (accūsātīvus)
— prōmonitum
Supīnum (ablātīvus)
— prōmonitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego prōmoneor
tū prōmonēris
is / ea / id prōmonētur
nōs prōmonēmur
vōs prōmonēminī
eī / eae / ea prōmonentur
Indicātīvus imperfectum
ego prōmonēbar
tū prōmonēbāris
is / ea / id prōmonēbātur
nōs prōmonēbāmur
vōs prōmonēbāminī
eī / eae / ea prōmonēbantur
Indicātīvus futūrum
ego prōmonēbor
tū prōmonēberis
is / ea / id prōmonēbitur
nōs prōmonēbimur
vōs prōmonēbiminī
eī / eae / ea prōmonēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego prōmonear
tū prōmoneāris
is / ea / id prōmoneātur
nōs prōmoneāmur
vōs prōmoneāminī
eī / eae / ea prōmoneantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego prōmonērer
tū prōmonērēris
is / ea / id prōmonērētur
nōs prōmonērēmur
vōs prōmonērēminī
eī / eae / ea prōmonērentur
Imperātīvus praesēns
tū prōmonēre
vōs prōmonēminī
Imperātīvus futūrum
tū prōmonētor
is / ea / id prōmonētor
eī / eae / ea prōmonentor
Īnfīnītīvus praesēns
— prōmonērī
Īnfīnītīvus perfectum
— prōmonitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— prōmonitum īrī
Participium perfectum
— prōmonitus
Participium futūrum
— prōmonendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary