HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← promoneo — definición

Conjugation of promoneo

Regular CEFR B2
/[proːˈmɔ.ne.oː]/

to warn or admonish further Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego prōmoneō
prōmonēs
is / ea / id prōmonet
nōs prōmonēmus
vōs prōmonētis
eī / eae / ea prōmonent
Indicātīvus imperfectum
ego prōmonēbam
prōmonēbās
is / ea / id prōmonēbat
nōs prōmonēbāmus
vōs prōmonēbātis
eī / eae / ea prōmonēbant
Indicātīvus futūrum
ego prōmonēbō
prōmonēbis
is / ea / id prōmonēbit
nōs prōmonēbimus
vōs prōmonēbitis
eī / eae / ea prōmonēbunt
Indicātīvus perfectum
ego prōmonuī
prōmonuistī
is / ea / id prōmonuit
nōs prōmonuimus
vōs prōmonuistis
eī / eae / ea prōmonuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego prōmonueram
prōmonuerās
is / ea / id prōmonuerat
nōs prōmonuerāmus
vōs prōmonuerātis
eī / eae / ea prōmonuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego prōmonuerō
prōmonueris
is / ea / id prōmonuerit
nōs prōmonuerimus
vōs prōmonueritis
eī / eae / ea prōmonuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego prōmoneam
prōmoneās
is / ea / id prōmoneat
nōs prōmoneāmus
vōs prōmoneātis
eī / eae / ea prōmoneant
Coniūnctīvus imperfectum
ego prōmonērem
prōmonērēs
is / ea / id prōmonēret
nōs prōmonērēmus
vōs prōmonērētis
eī / eae / ea prōmonērent
Coniūnctīvus perfectum
ego prōmonuerim
prōmonuerīs
is / ea / id prōmonuerit
nōs prōmonuerīmus
vōs prōmonuerītis
eī / eae / ea prōmonuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego prōmonuissem
prōmonuissēs
is / ea / id prōmonuisset
nōs prōmonuissēmus
vōs prōmonuissētis
eī / eae / ea prōmonuissent
Imperātīvus praesēns
prōmonē
vōs prōmonēte
Imperātīvus futūrum
prōmonētō
is / ea / id prōmonētō
vōs prōmonētōte
eī / eae / ea prōmonentō
Īnfīnītīvus praesēns
prōmonēre
Īnfīnītīvus perfectum
prōmonuisse
Īnfīnītīvus futūrum
prōmonitūrum esse
Participium praesēns
prōmonēns
Participium futūrum
prōmonitūrus
Gerundium (genitīvus)
prōmonendī
Gerundium (datīvus)
prōmonendō
Gerundium (accūsātīvus)
prōmonendum
Gerundium (ablātīvus)
prōmonendō
Supīnum (accūsātīvus)
prōmonitum
Supīnum (ablātīvus)
prōmonitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego prōmoneor
prōmonēris
is / ea / id prōmonētur
nōs prōmonēmur
vōs prōmonēminī
eī / eae / ea prōmonentur
Indicātīvus imperfectum
ego prōmonēbar
prōmonēbāris
is / ea / id prōmonēbātur
nōs prōmonēbāmur
vōs prōmonēbāminī
eī / eae / ea prōmonēbantur
Indicātīvus futūrum
ego prōmonēbor
prōmonēberis
is / ea / id prōmonēbitur
nōs prōmonēbimur
vōs prōmonēbiminī
eī / eae / ea prōmonēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego prōmonear
prōmoneāris
is / ea / id prōmoneātur
nōs prōmoneāmur
vōs prōmoneāminī
eī / eae / ea prōmoneantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego prōmonērer
prōmonērēris
is / ea / id prōmonērētur
nōs prōmonērēmur
vōs prōmonērēminī
eī / eae / ea prōmonērentur
Imperātīvus praesēns
prōmonēre
vōs prōmonēminī
Imperātīvus futūrum
prōmonētor
is / ea / id prōmonētor
eī / eae / ea prōmonentor
Īnfīnītīvus praesēns
prōmonērī
Īnfīnītīvus perfectum
prōmonitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
prōmonitum īrī
Participium perfectum
prōmonitus
Participium futūrum
prōmonendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary