HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← promereo — definition

Conjugation of promereo

Regular CEFR B2
[proːˈmɛ.re.oː]

to be deserving of, deserve, merit, earn Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego prōmereō
tū prōmerēs
is / ea / id prōmeret
nōs prōmerēmus
vōs prōmerētis
eī / eae / ea prōmerent
Indicātīvus imperfectum
ego prōmerēbam
tū prōmerēbās
is / ea / id prōmerēbat
nōs prōmerēbāmus
vōs prōmerēbātis
eī / eae / ea prōmerēbant
Indicātīvus futūrum
ego prōmerēbō
tū prōmerēbis
is / ea / id prōmerēbit
nōs prōmerēbimus
vōs prōmerēbitis
eī / eae / ea prōmerēbunt
Indicātīvus perfectum
ego prōmeruī
tū prōmeruistī
is / ea / id prōmeruit
nōs prōmeruimus
vōs prōmeruistis
eī / eae / ea prōmeruērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego prōmerueram
tū prōmeruerās
is / ea / id prōmeruerat
nōs prōmeruerāmus
vōs prōmeruerātis
eī / eae / ea prōmeruerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego prōmeruerō
tū prōmerueris
is / ea / id prōmeruerit
nōs prōmeruerimus
vōs prōmerueritis
eī / eae / ea prōmeruerint
Coniūnctīvus praesēns
ego prōmeream
tū prōmereās
is / ea / id prōmereat
nōs prōmereāmus
vōs prōmereātis
eī / eae / ea prōmereant
Coniūnctīvus imperfectum
ego prōmerērem
tū prōmerērēs
is / ea / id prōmerēret
nōs prōmerērēmus
vōs prōmerērētis
eī / eae / ea prōmerērent
Coniūnctīvus perfectum
ego prōmeruerim
tū prōmeruerīs
is / ea / id prōmeruerit
nōs prōmeruerīmus
vōs prōmeruerītis
eī / eae / ea prōmeruerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego prōmeruissem
tū prōmeruissēs
is / ea / id prōmeruisset
nōs prōmeruissēmus
vōs prōmeruissētis
eī / eae / ea prōmeruissent
Imperātīvus praesēns
tū prōmerē
vōs prōmerēte
Imperātīvus futūrum
tū prōmerētō
is / ea / id prōmerētō
vōs prōmerētōte
eī / eae / ea prōmerentō
Īnfīnītīvus praesēns
— prōmerēre
Īnfīnītīvus perfectum
— prōmeruisse
Īnfīnītīvus futūrum
— prōmeritūrum esse
Participium praesēns
— prōmerēns
Participium futūrum
— prōmeritūrus
Gerundium (genitīvus)
— prōmerendī
Gerundium (datīvus)
— prōmerendō
Gerundium (accūsātīvus)
— prōmerendum
Gerundium (ablātīvus)
— prōmerendō
Supīnum (accūsātīvus)
— prōmeritum
Supīnum (ablātīvus)
— prōmeritū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego prōmereor
tū prōmerēris
is / ea / id prōmerētur
nōs prōmerēmur
vōs prōmerēminī
eī / eae / ea prōmerentur
Indicātīvus imperfectum
ego prōmerēbar
tū prōmerēbāris
is / ea / id prōmerēbātur
nōs prōmerēbāmur
vōs prōmerēbāminī
eī / eae / ea prōmerēbantur
Indicātīvus futūrum
ego prōmerēbor
tū prōmerēberis
is / ea / id prōmerēbitur
nōs prōmerēbimur
vōs prōmerēbiminī
eī / eae / ea prōmerēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego prōmerear
tū prōmereāris
is / ea / id prōmereātur
nōs prōmereāmur
vōs prōmereāminī
eī / eae / ea prōmereantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego prōmerērer
tū prōmerērēris
is / ea / id prōmerērētur
nōs prōmerērēmur
vōs prōmerērēminī
eī / eae / ea prōmerērentur
Imperātīvus praesēns
tū prōmerēre
vōs prōmerēminī
Imperātīvus futūrum
tū prōmerētor
is / ea / id prōmerētor
eī / eae / ea prōmerentor
Īnfīnītīvus praesēns
— prōmerērī
Īnfīnītīvus perfectum
— prōmeritum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— prōmeritum īrī
Participium perfectum
— prōmeritus
Participium futūrum
— prōmerendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary