Conjugation of proloquor
/[ˈproː.ɫɔ.kʷɔr]/to speak out, utter, declare, say Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | prōloquor |
| tū | prōloqueris |
| is / ea / id | prōloquitur |
| nōs | prōloquimur |
| vōs | prōloquiminī |
| eī / eae / ea | prōloquuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | prōloquēbar |
| tū | prōloquēbāris |
| is / ea / id | prōloquēbātur |
| nōs | prōloquēbāmur |
| vōs | prōloquēbāminī |
| eī / eae / ea | prōloquēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | prōloquar |
| tū | prōloquēris |
| is / ea / id | prōloquētur |
| nōs | prōloquēmur |
| vōs | prōloquēminī |
| eī / eae / ea | prōloquentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | prōloquar |
| tū | prōloquāris |
| is / ea / id | prōloquātur |
| nōs | prōloquāmur |
| vōs | prōloquāminī |
| eī / eae / ea | prōloquantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | prōloquerer |
| tū | prōloquerēris |
| is / ea / id | prōloquerētur |
| nōs | prōloquerēmur |
| vōs | prōloquerēminī |
| eī / eae / ea | prōloquerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | prōloquere |
| vōs | prōloquiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | prōloquitor |
| is / ea / id | prōloquitor |
| eī / eae / ea | prōloquuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | prōloquī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | prōlocūtum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | prōlocūtūrum esse |
Participium praesēns
| — | prōloquēns |
Participium futūrum
| — | prōlocūtūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | prōloquendī |
Gerundium (datīvus)
| — | prōloquendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | prōloquendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | prōloquendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | prōlocūtum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | prōlocūtū |
Vox passīva
Participium futūrum
| — | prōloquendus |