HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← prohibeo — definición

Conjugation of prohibeo

Regular CEFR B2
/[proˈ(ɦ)ɪ.be.oː]/

to hold back or before, keep or ward off, restrain; avert; prevent, hinder Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego prohibeō
prohibēs
is / ea / id prohibet
nōs prohibēmus
vōs prohibētis
eī / eae / ea prohibent
Indicātīvus imperfectum
ego prohibēbam
prohibēbās
is / ea / id prohibēbat
nōs prohibēbāmus
vōs prohibēbātis
eī / eae / ea prohibēbant
Indicātīvus futūrum
ego prohibēbō
prohibēbis
is / ea / id prohibēbit
nōs prohibēbimus
vōs prohibēbitis
eī / eae / ea prohibēbunt
Indicātīvus perfectum
ego prohibuī
prohibuistī
is / ea / id prohibuit
nōs prohibuimus
vōs prohibuistis
eī / eae / ea prohibuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego prohibueram
prohibuerās
is / ea / id prohibuerat
nōs prohibuerāmus
vōs prohibuerātis
eī / eae / ea prohibuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego prohibuerō
prohibueris
is / ea / id prohibuerit
nōs prohibuerimus
vōs prohibueritis
eī / eae / ea prohibuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego prohibeam
prohibeās
is / ea / id prohibeat
nōs prohibeāmus
vōs prohibeātis
eī / eae / ea prohibeant
Coniūnctīvus imperfectum
ego prohibērem
prohibērēs
is / ea / id prohibēret
nōs prohibērēmus
vōs prohibērētis
eī / eae / ea prohibērent
Coniūnctīvus perfectum
ego prohibuerim
prohibuerīs
is / ea / id prohibuerit
nōs prohibuerīmus
vōs prohibuerītis
eī / eae / ea prohibuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego prohibuissem
prohibuissēs
is / ea / id prohibuisset
nōs prohibuissēmus
vōs prohibuissētis
eī / eae / ea prohibuissent
Imperātīvus praesēns
prohibē
vōs prohibēte
Imperātīvus futūrum
prohibētō
is / ea / id prohibētō
vōs prohibētōte
eī / eae / ea prohibentō
Īnfīnītīvus praesēns
prohibēre
Īnfīnītīvus perfectum
prohibuisse
Īnfīnītīvus futūrum
prohibitūrum esse
Participium praesēns
prohibēns
Participium futūrum
prohibitūrus
Gerundium (genitīvus)
prohibendī
Gerundium (datīvus)
prohibendō
Gerundium (accūsātīvus)
prohibendum
Gerundium (ablātīvus)
prohibendō
Supīnum (accūsātīvus)
prohibitum
Supīnum (ablātīvus)
prohibitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego prohibeor
prohibēris
is / ea / id prohibētur
nōs prohibēmur
vōs prohibēminī
eī / eae / ea prohibentur
Indicātīvus imperfectum
ego prohibēbar
prohibēbāris
is / ea / id prohibēbātur
nōs prohibēbāmur
vōs prohibēbāminī
eī / eae / ea prohibēbantur
Indicātīvus futūrum
ego prohibēbor
prohibēberis
is / ea / id prohibēbitur
nōs prohibēbimur
vōs prohibēbiminī
eī / eae / ea prohibēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego prohibear
prohibeāris
is / ea / id prohibeātur
nōs prohibeāmur
vōs prohibeāminī
eī / eae / ea prohibeantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego prohibērer
prohibērēris
is / ea / id prohibērētur
nōs prohibērēmur
vōs prohibērēminī
eī / eae / ea prohibērentur
Imperātīvus praesēns
prohibēre
vōs prohibēminī
Imperātīvus futūrum
prohibētor
is / ea / id prohibētor
eī / eae / ea prohibentor
Īnfīnītīvus praesēns
prohibērī
Īnfīnītīvus perfectum
prohibitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
prohibitum īrī
Participium perfectum
prohibitus
Participium futūrum
prohibendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary