HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← progigno — definition

Conjugation of progigno

Regular CEFR B2
[proːˈɡɪŋ.noː]

to produce Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego prōgignō
tū prōgignis
is / ea / id prōgignit
nōs prōgignimus
vōs prōgignitis
eī / eae / ea prōgignunt
Indicātīvus imperfectum
ego prōgignēbam
tū prōgignēbās
is / ea / id prōgignēbat
nōs prōgignēbāmus
vōs prōgignēbātis
eī / eae / ea prōgignēbant
Indicātīvus futūrum
ego prōgignam
tū prōgignēs
is / ea / id prōgignet
nōs prōgignēmus
vōs prōgignētis
eī / eae / ea prōgignent
Indicātīvus perfectum
ego prōgenuī
tū prōgenuistī
is / ea / id prōgenuit
nōs prōgenuimus
vōs prōgenuistis
eī / eae / ea prōgenuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego prōgenueram
tū prōgenuerās
is / ea / id prōgenuerat
nōs prōgenuerāmus
vōs prōgenuerātis
eī / eae / ea prōgenuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego prōgenuerō
tū prōgenueris
is / ea / id prōgenuerit
nōs prōgenuerimus
vōs prōgenueritis
eī / eae / ea prōgenuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego prōgignam
tū prōgignās
is / ea / id prōgignat
nōs prōgignāmus
vōs prōgignātis
eī / eae / ea prōgignant
Coniūnctīvus imperfectum
ego prōgignerem
tū prōgignerēs
is / ea / id prōgigneret
nōs prōgignerēmus
vōs prōgignerētis
eī / eae / ea prōgignerent
Coniūnctīvus perfectum
ego prōgenuerim
tū prōgenuerīs
is / ea / id prōgenuerit
nōs prōgenuerīmus
vōs prōgenuerītis
eī / eae / ea prōgenuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego prōgenuissem
tū prōgenuissēs
is / ea / id prōgenuisset
nōs prōgenuissēmus
vōs prōgenuissētis
eī / eae / ea prōgenuissent
Imperātīvus praesēns
tū prōgigne
vōs prōgignite
Imperātīvus futūrum
tū prōgignitō
is / ea / id prōgignitō
vōs prōgignitōte
eī / eae / ea prōgignuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— prōgignere
Īnfīnītīvus perfectum
— prōgenuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— prōgenitūrum esse
Participium praesēns
— prōgignēns
Participium futūrum
— prōgenitūrus
Gerundium (genitīvus)
— prōgignendī
Gerundium (datīvus)
— prōgignendō
Gerundium (accūsātīvus)
— prōgignendum
Gerundium (ablātīvus)
— prōgignendō
Supīnum (accūsātīvus)
— prōgenitum
Supīnum (ablātīvus)
— prōgenitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego prōgignor
tū prōgigneris
is / ea / id prōgignitur
nōs prōgignimur
vōs prōgigniminī
eī / eae / ea prōgignuntur
Indicātīvus imperfectum
ego prōgignēbar
tū prōgignēbāris
is / ea / id prōgignēbātur
nōs prōgignēbāmur
vōs prōgignēbāminī
eī / eae / ea prōgignēbantur
Indicātīvus futūrum
ego prōgignar
tū prōgignēris
is / ea / id prōgignētur
nōs prōgignēmur
vōs prōgignēminī
eī / eae / ea prōgignentur
Coniūnctīvus praesēns
ego prōgignar
tū prōgignāris
is / ea / id prōgignātur
nōs prōgignāmur
vōs prōgignāminī
eī / eae / ea prōgignantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego prōgignerer
tū prōgignerēris
is / ea / id prōgignerētur
nōs prōgignerēmur
vōs prōgignerēminī
eī / eae / ea prōgignerentur
Imperātīvus praesēns
tū prōgignere
vōs prōgigniminī
Imperātīvus futūrum
tū prōgignitor
is / ea / id prōgignitor
eī / eae / ea prōgignuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— prōgignī
Īnfīnītīvus perfectum
— prōgenitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— prōgenitum īrī
Participium perfectum
— prōgenitus
Participium futūrum
— prōgignendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary