HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← procubo — definición

Conjugation of procubo

Regular CEFR B1
/[ˈproː.kʊ.boː]/

to lie outstretched Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego prōcubō
prōcubās
is / ea / id prōcubat
nōs prōcubāmus
vōs prōcubātis
eī / eae / ea prōcubant
Indicātīvus imperfectum
ego prōcubābam
prōcubābās
is / ea / id prōcubābat
nōs prōcubābāmus
vōs prōcubābātis
eī / eae / ea prōcubābant
Indicātīvus futūrum
ego prōcubābō
prōcubābis
is / ea / id prōcubābit
nōs prōcubābimus
vōs prōcubābitis
eī / eae / ea prōcubābunt
Indicātīvus perfectum
ego prōcubāvī
prōcubāvistī
is / ea / id prōcubāvit
nōs prōcubāvimus
vōs prōcubāvistis
eī / eae / ea prōcubāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego prōcubāveram
prōcubāverās
is / ea / id prōcubāverat
nōs prōcubāverāmus
vōs prōcubāverātis
eī / eae / ea prōcubāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego prōcubāverō
prōcubāveris
is / ea / id prōcubāverit
nōs prōcubāverimus
vōs prōcubāveritis
eī / eae / ea prōcubāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego prōcubem
prōcubēs
is / ea / id prōcubet
nōs prōcubēmus
vōs prōcubētis
eī / eae / ea prōcubent
Coniūnctīvus imperfectum
ego prōcubārem
prōcubārēs
is / ea / id prōcubāret
nōs prōcubārēmus
vōs prōcubārētis
eī / eae / ea prōcubārent
Coniūnctīvus perfectum
ego prōcubāverim
prōcubāverīs
is / ea / id prōcubāverit
nōs prōcubāverīmus
vōs prōcubāverītis
eī / eae / ea prōcubāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego prōcubāvissem
prōcubāvissēs
is / ea / id prōcubāvisset
nōs prōcubāvissēmus
vōs prōcubāvissētis
eī / eae / ea prōcubāvissent
Imperātīvus praesēns
prōcubā
vōs prōcubāte
Imperātīvus futūrum
prōcubātō
is / ea / id prōcubātō
vōs prōcubātōte
eī / eae / ea prōcubantō
Īnfīnītīvus praesēns
prōcubāre
Īnfīnītīvus perfectum
prōcubāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
prōcubātūrum esse
Participium praesēns
prōcubāns
Participium futūrum
prōcubātūrus
Gerundium (genitīvus)
prōcubandī
Gerundium (datīvus)
prōcubandō
Gerundium (accūsātīvus)
prōcubandum
Gerundium (ablātīvus)
prōcubandō
Supīnum (accūsātīvus)
prōcubātum
Supīnum (ablātīvus)
prōcubātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego prōcubor
prōcubāris
is / ea / id prōcubātur
nōs prōcubāmur
vōs prōcubāminī
eī / eae / ea prōcubantur
Indicātīvus imperfectum
ego prōcubābar
prōcubābāris
is / ea / id prōcubābātur
nōs prōcubābāmur
vōs prōcubābāminī
eī / eae / ea prōcubābantur
Indicātīvus futūrum
ego prōcubābor
prōcubāberis
is / ea / id prōcubābitur
nōs prōcubābimur
vōs prōcubābiminī
eī / eae / ea prōcubābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego prōcuber
prōcubēris
is / ea / id prōcubētur
nōs prōcubēmur
vōs prōcubēminī
eī / eae / ea prōcubentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego prōcubārer
prōcubārēris
is / ea / id prōcubārētur
nōs prōcubārēmur
vōs prōcubārēminī
eī / eae / ea prōcubārentur
Imperātīvus praesēns
prōcubāre
vōs prōcubāminī
Imperātīvus futūrum
prōcubātor
is / ea / id prōcubātor
eī / eae / ea prōcubantor
Īnfīnītīvus praesēns
prōcubārī
Īnfīnītīvus perfectum
prōcubātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
prōcubātum īrī
Participium perfectum
prōcubātus
Participium futūrum
prōcubandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary