HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← probo — definition

Conjugation of probo

Regular CEFR B1
[ˈprɔ.boː]

to demonstrate, to prove, to show Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego probō
tū probās
is / ea / id probat
nōs probāmus
vōs probātis
eī / eae / ea probant
Indicātīvus imperfectum
ego probābam
tū probābās
is / ea / id probābat
nōs probābāmus
vōs probābātis
eī / eae / ea probābant
Indicātīvus futūrum
ego probābō
tū probābis
is / ea / id probābit
nōs probābimus
vōs probābitis
eī / eae / ea probābunt
Indicātīvus perfectum
ego probāvī
tū probāvistī
is / ea / id probāvit
nōs probāvimus
vōs probāvistis
eī / eae / ea probāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego probāveram
tū probāverās
is / ea / id probāverat
nōs probāverāmus
vōs probāverātis
eī / eae / ea probāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego probāverō
tū probāveris
is / ea / id probāverit
nōs probāverimus
vōs probāveritis
eī / eae / ea probāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego probem
tū probēs
is / ea / id probet
nōs probēmus
vōs probētis
eī / eae / ea probent
Coniūnctīvus imperfectum
ego probārem
tū probārēs
is / ea / id probāret
nōs probārēmus
vōs probārētis
eī / eae / ea probārent
Coniūnctīvus perfectum
ego probāverim
tū probāverīs
is / ea / id probāverit
nōs probāverīmus
vōs probāverītis
eī / eae / ea probāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego probāvissem
tū probāvissēs
is / ea / id probāvisset
nōs probāvissēmus
vōs probāvissētis
eī / eae / ea probāvissent
Imperātīvus praesēns
tū probā
vōs probāte
Imperātīvus futūrum
tū probātō
is / ea / id probātō
vōs probātōte
eī / eae / ea probantō
Īnfīnītīvus praesēns
— probāre
Īnfīnītīvus perfectum
— probāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— probātūrum esse
Participium praesēns
— probāns
Participium futūrum
— probātūrus
Gerundium (genitīvus)
— probandī
Gerundium (datīvus)
— probandō
Gerundium (accūsātīvus)
— probandum
Gerundium (ablātīvus)
— probandō
Supīnum (accūsātīvus)
— probātum
Supīnum (ablātīvus)
— probātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego probor
tū probāris
is / ea / id probātur
nōs probāmur
vōs probāminī
eī / eae / ea probantur
Indicātīvus imperfectum
ego probābar
tū probābāris
is / ea / id probābātur
nōs probābāmur
vōs probābāminī
eī / eae / ea probābantur
Indicātīvus futūrum
ego probābor
tū probāberis
is / ea / id probābitur
nōs probābimur
vōs probābiminī
eī / eae / ea probābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego prober
tū probēris
is / ea / id probētur
nōs probēmur
vōs probēminī
eī / eae / ea probentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego probārer
tū probārēris
is / ea / id probārētur
nōs probārēmur
vōs probārēminī
eī / eae / ea probārentur
Imperātīvus praesēns
tū probāre
vōs probāminī
Imperātīvus futūrum
tū probātor
is / ea / id probātor
eī / eae / ea probantor
Īnfīnītīvus praesēns
— probārī
Īnfīnītīvus perfectum
— probātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— probātum īrī
Participium perfectum
— probātus
Participium futūrum
— probandus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary