HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← prehendo — definition

Conjugation of prehendo

Regular CEFR B2
[preˈ(ɦ)ɛn.doː]

to detain someone in order to speak with them, accost, lay or catch hold of Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego prehendō
tū prehendis
is / ea / id prehendit
nōs prehendimus
vōs prehenditis
eī / eae / ea prehendunt
Indicātīvus imperfectum
ego prehendēbam
tū prehendēbās
is / ea / id prehendēbat
nōs prehendēbāmus
vōs prehendēbātis
eī / eae / ea prehendēbant
Indicātīvus futūrum
ego prehendam
tū prehendēs
is / ea / id prehendet
nōs prehendēmus
vōs prehendētis
eī / eae / ea prehendent
Indicātīvus perfectum
ego prehendī
tū prehendistī
is / ea / id prehendit
nōs prehendimus
vōs prehendistis
eī / eae / ea prehendērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego prehenderam
tū prehenderās
is / ea / id prehenderat
nōs prehenderāmus
vōs prehenderātis
eī / eae / ea prehenderant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego prehenderō
tū prehenderis
is / ea / id prehenderit
nōs prehenderimus
vōs prehenderitis
eī / eae / ea prehenderint
Coniūnctīvus praesēns
ego prehendam
tū prehendās
is / ea / id prehendat
nōs prehendāmus
vōs prehendātis
eī / eae / ea prehendant
Coniūnctīvus imperfectum
ego prehenderem
tū prehenderēs
is / ea / id prehenderet
nōs prehenderēmus
vōs prehenderētis
eī / eae / ea prehenderent
Coniūnctīvus perfectum
ego prehenderim
tū prehenderīs
is / ea / id prehenderit
nōs prehenderīmus
vōs prehenderītis
eī / eae / ea prehenderint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego prehendissem
tū prehendissēs
is / ea / id prehendisset
nōs prehendissēmus
vōs prehendissētis
eī / eae / ea prehendissent
Imperātīvus praesēns
tū prehende
vōs prehendite
Imperātīvus futūrum
tū prehenditō
is / ea / id prehenditō
vōs prehenditōte
eī / eae / ea prehenduntō
Īnfīnītīvus praesēns
— prehendere
Īnfīnītīvus perfectum
— prehendisse
Īnfīnītīvus futūrum
— prehēnsūrum esse
Participium praesēns
— prehendēns
Participium futūrum
— prehēnsūrus
Gerundium (genitīvus)
— prehendendī
Gerundium (datīvus)
— prehendendō
Gerundium (accūsātīvus)
— prehendendum
Gerundium (ablātīvus)
— prehendendō
Supīnum (accūsātīvus)
— prehēnsum
Supīnum (ablātīvus)
— prehēnsū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego prehendor
tū prehenderis
is / ea / id prehenditur
nōs prehendimur
vōs prehendiminī
eī / eae / ea prehenduntur
Indicātīvus imperfectum
ego prehendēbar
tū prehendēbāris
is / ea / id prehendēbātur
nōs prehendēbāmur
vōs prehendēbāminī
eī / eae / ea prehendēbantur
Indicātīvus futūrum
ego prehendar
tū prehendēris
is / ea / id prehendētur
nōs prehendēmur
vōs prehendēminī
eī / eae / ea prehendentur
Coniūnctīvus praesēns
ego prehendar
tū prehendāris
is / ea / id prehendātur
nōs prehendāmur
vōs prehendāminī
eī / eae / ea prehendantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego prehenderer
tū prehenderēris
is / ea / id prehenderētur
nōs prehenderēmur
vōs prehenderēminī
eī / eae / ea prehenderentur
Imperātīvus praesēns
tū prehendere
vōs prehendiminī
Imperātīvus futūrum
tū prehenditor
is / ea / id prehenditor
eī / eae / ea prehenduntor
Īnfīnītīvus praesēns
— prehendī
Īnfīnītīvus perfectum
— prehēnsum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— prehēnsum īrī
Participium perfectum
— prehēnsus
Participium futūrum
— prehendendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary