HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← praevolō — definición

Conjugation of praevolō

Regular CEFR B2

(Nomen) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego praevolō
praevolās
is / ea / id praevolat
nōs praevolāmus
vōs praevolātis
eī / eae / ea praevolant
Indicātīvus imperfectum
ego praevolābam
praevolābās
is / ea / id praevolābat
nōs praevolābāmus
vōs praevolābātis
eī / eae / ea praevolābant
Indicātīvus futūrum
ego praevolābō
praevolābis
is / ea / id praevolābit
nōs praevolābimus
vōs praevolābitis
eī / eae / ea praevolābunt
Indicātīvus perfectum
ego praevolāvī
praevolāvistī
is / ea / id praevolāvit
nōs praevolāvimus
vōs praevolāvistis
eī / eae / ea praevolāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego praevolāveram
praevolāverās
is / ea / id praevolāverat
nōs praevolāverāmus
vōs praevolāverātis
eī / eae / ea praevolāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego praevolāverō
praevolāveris
is / ea / id praevolāverit
nōs praevolāverimus
vōs praevolāveritis
eī / eae / ea praevolāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego praevolem
praevolēs
is / ea / id praevolet
nōs praevolēmus
vōs praevolētis
eī / eae / ea praevolent
Coniūnctīvus imperfectum
ego praevolārem
praevolārēs
is / ea / id praevolāret
nōs praevolārēmus
vōs praevolārētis
eī / eae / ea praevolārent
Coniūnctīvus perfectum
ego praevolāverim
praevolāverīs
is / ea / id praevolāverit
nōs praevolāverīmus
vōs praevolāverītis
eī / eae / ea praevolāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego praevolāvissem
praevolāvissēs
is / ea / id praevolāvisset
nōs praevolāvissēmus
vōs praevolāvissētis
eī / eae / ea praevolāvissent
Imperātīvus praesēns
praevolā
vōs praevolāte
Imperātīvus futūrum
praevolātō
is / ea / id praevolātō
vōs praevolātōte
eī / eae / ea praevolantō
Īnfīnītīvus praesēns
praevolāre
Īnfīnītīvus perfectum
praevolāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
praevolātūrum esse
Participium praesēns
praevolāns
Participium futūrum
praevolātūrus
Gerundium (genitīvus)
praevolandī
Gerundium (datīvus)
praevolandō
Gerundium (accūsātīvus)
praevolandum
Gerundium (ablātīvus)
praevolandō
Supīnum (accūsātīvus)
praevolātum
Supīnum (ablātīvus)
praevolātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego praevolor
praevolāris
is / ea / id praevolātur
nōs praevolāmur
vōs praevolāminī
eī / eae / ea praevolantur
Indicātīvus imperfectum
ego praevolābar
praevolābāris
is / ea / id praevolābātur
nōs praevolābāmur
vōs praevolābāminī
eī / eae / ea praevolābantur
Indicātīvus futūrum
ego praevolābor
praevolāberis
is / ea / id praevolābitur
nōs praevolābimur
vōs praevolābiminī
eī / eae / ea praevolābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego praevoler
praevolēris
is / ea / id praevolētur
nōs praevolēmur
vōs praevolēminī
eī / eae / ea praevolentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego praevolārer
praevolārēris
is / ea / id praevolārētur
nōs praevolārēmur
vōs praevolārēminī
eī / eae / ea praevolārentur
Imperātīvus praesēns
praevolāre
vōs praevolāminī
Imperātīvus futūrum
praevolātor
is / ea / id praevolātor
eī / eae / ea praevolantor
Īnfīnītīvus praesēns
praevolārī
Īnfīnītīvus perfectum
praevolātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
praevolātum īrī
Participium perfectum
praevolātus
Participium futūrum
praevolandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary