Conjugation of praevincio
[prae̯ˈwɪŋ.ki.oː]to bind before or in front, to fetter Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | praevinciō |
| tū | praevincīs |
| is / ea / id | praevincit |
| nōs | praevincīmus |
| vōs | praevincītis |
| eī / eae / ea | praevinciunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | praevinciēbam |
| tū | praevinciēbās |
| is / ea / id | praevinciēbat |
| nōs | praevinciēbāmus |
| vōs | praevinciēbātis |
| eī / eae / ea | praevinciēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | praevinciam |
| tū | praevinciēs |
| is / ea / id | praevinciet |
| nōs | praevinciēmus |
| vōs | praevinciētis |
| eī / eae / ea | praevincient |
Indicātīvus perfectum
| ego | praevīnxī |
| tū | praevīnxistī |
| is / ea / id | praevīnxit |
| nōs | praevīnximus |
| vōs | praevīnxistis |
| eī / eae / ea | praevīnxērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | praevīnxeram |
| tū | praevīnxerās |
| is / ea / id | praevīnxerat |
| nōs | praevīnxerāmus |
| vōs | praevīnxerātis |
| eī / eae / ea | praevīnxerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | praevīnxerō |
| tū | praevīnxeris |
| is / ea / id | praevīnxerit |
| nōs | praevīnxerimus |
| vōs | praevīnxeritis |
| eī / eae / ea | praevīnxerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | praevinciam |
| tū | praevinciās |
| is / ea / id | praevinciat |
| nōs | praevinciāmus |
| vōs | praevinciātis |
| eī / eae / ea | praevinciant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | praevincīrem |
| tū | praevincīrēs |
| is / ea / id | praevincīret |
| nōs | praevincīrēmus |
| vōs | praevincīrētis |
| eī / eae / ea | praevincīrent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | praevīnxerim |
| tū | praevīnxerīs |
| is / ea / id | praevīnxerit |
| nōs | praevīnxerīmus |
| vōs | praevīnxerītis |
| eī / eae / ea | praevīnxerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | praevīnxissem |
| tū | praevīnxissēs |
| is / ea / id | praevīnxisset |
| nōs | praevīnxissēmus |
| vōs | praevīnxissētis |
| eī / eae / ea | praevīnxissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | praevincī |
| vōs | praevincīte |
Imperātīvus futūrum
| tū | praevincītō |
| is / ea / id | praevincītō |
| vōs | praevincītōte |
| eī / eae / ea | praevinciuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | praevincīre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | praevīnxisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | praevīnctūrum esse |
Participium praesēns
| — | praevinciēns |
Participium futūrum
| — | praevīnctūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | praevinciendī |
Gerundium (datīvus)
| — | praevinciendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | praevinciendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | praevinciendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | praevīnctum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | praevīnctū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | praevincior |
| tū | praevincīris |
| is / ea / id | praevincītur |
| nōs | praevincīmur |
| vōs | praevincīminī |
| eī / eae / ea | praevinciuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | praevinciēbar |
| tū | praevinciēbāris |
| is / ea / id | praevinciēbātur |
| nōs | praevinciēbāmur |
| vōs | praevinciēbāminī |
| eī / eae / ea | praevinciēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | praevinciar |
| tū | praevinciēris |
| is / ea / id | praevinciētur |
| nōs | praevinciēmur |
| vōs | praevinciēminī |
| eī / eae / ea | praevincientur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | praevinciar |
| tū | praevinciāris |
| is / ea / id | praevinciātur |
| nōs | praevinciāmur |
| vōs | praevinciāminī |
| eī / eae / ea | praevinciantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | praevincīrer |
| tū | praevincīrēris |
| is / ea / id | praevincīrētur |
| nōs | praevincīrēmur |
| vōs | praevincīrēminī |
| eī / eae / ea | praevincīrentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | praevincīre |
| vōs | praevincīminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | praevincītor |
| is / ea / id | praevincītor |
| eī / eae / ea | praevinciuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | praevincīrī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | praevīnctum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | praevīnctum īrī |
Participium perfectum
| — | praevīnctus |
Participium futūrum
| — | praevinciendus |