HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← praevenio — definición

Conjugation of praevenio

Regular CEFR B2
/[prae̯ˈwɛ.ni.oː]/

to interrupt, prevent Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego praeveniō
praevenīs
is / ea / id praevenit
nōs praevenīmus
vōs praevenītis
eī / eae / ea praeveniunt
Indicātīvus imperfectum
ego praeveniēbam
praeveniēbās
is / ea / id praeveniēbat
nōs praeveniēbāmus
vōs praeveniēbātis
eī / eae / ea praeveniēbant
Indicātīvus futūrum
ego praeveniam
praeveniēs
is / ea / id praeveniet
nōs praeveniēmus
vōs praeveniētis
eī / eae / ea praevenient
Indicātīvus perfectum
ego praevēnī
praevēnistī
is / ea / id praevēnit
nōs praevēnimus
vōs praevēnistis
eī / eae / ea praevēnērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego praevēneram
praevēnerās
is / ea / id praevēnerat
nōs praevēnerāmus
vōs praevēnerātis
eī / eae / ea praevēnerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego praevēnerō
praevēneris
is / ea / id praevēnerit
nōs praevēnerimus
vōs praevēneritis
eī / eae / ea praevēnerint
Coniūnctīvus praesēns
ego praeveniam
praeveniās
is / ea / id praeveniat
nōs praeveniāmus
vōs praeveniātis
eī / eae / ea praeveniant
Coniūnctīvus imperfectum
ego praevenīrem
praevenīrēs
is / ea / id praevenīret
nōs praevenīrēmus
vōs praevenīrētis
eī / eae / ea praevenīrent
Coniūnctīvus perfectum
ego praevēnerim
praevēnerīs
is / ea / id praevēnerit
nōs praevēnerīmus
vōs praevēnerītis
eī / eae / ea praevēnerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego praevēnissem
praevēnissēs
is / ea / id praevēnisset
nōs praevēnissēmus
vōs praevēnissētis
eī / eae / ea praevēnissent
Imperātīvus praesēns
praevenī
vōs praevenīte
Imperātīvus futūrum
praevenītō
is / ea / id praevenītō
vōs praevenītōte
eī / eae / ea praeveniuntō
Īnfīnītīvus praesēns
praevenīre
Īnfīnītīvus perfectum
praevēnisse
Īnfīnītīvus futūrum
praeventūrum esse
Participium praesēns
praeveniēns
Participium futūrum
praeventūrus
Gerundium (genitīvus)
praeveniendī
Gerundium (datīvus)
praeveniendō
Gerundium (accūsātīvus)
praeveniendum
Gerundium (ablātīvus)
praeveniendō
Supīnum (accūsātīvus)
praeventum
Supīnum (ablātīvus)
praeventū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego praevenior
praevenīris
is / ea / id praevenītur
nōs praevenīmur
vōs praevenīminī
eī / eae / ea praeveniuntur
Indicātīvus imperfectum
ego praeveniēbar
praeveniēbāris
is / ea / id praeveniēbātur
nōs praeveniēbāmur
vōs praeveniēbāminī
eī / eae / ea praeveniēbantur
Indicātīvus futūrum
ego praeveniar
praeveniēris
is / ea / id praeveniētur
nōs praeveniēmur
vōs praeveniēminī
eī / eae / ea praevenientur
Coniūnctīvus praesēns
ego praeveniar
praeveniāris
is / ea / id praeveniātur
nōs praeveniāmur
vōs praeveniāminī
eī / eae / ea praeveniantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego praevenīrer
praevenīrēris
is / ea / id praevenīrētur
nōs praevenīrēmur
vōs praevenīrēminī
eī / eae / ea praevenīrentur
Imperātīvus praesēns
praevenīre
vōs praevenīminī
Imperātīvus futūrum
praevenītor
is / ea / id praevenītor
eī / eae / ea praeveniuntor
Īnfīnītīvus praesēns
praevenīrī
Īnfīnītīvus perfectum
praeventum esse
Īnfīnītīvus futūrum
praeventum īrī
Participium perfectum
praeventus
Participium futūrum
praeveniendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary