HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← praetermitto — definición

Conjugation of praetermitto

Regular CEFR C1
/[prae̯.tɛrˈmɪt.toː]/

to allow or permit to pass Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego praetermittō
praetermittis
is / ea / id praetermittit
nōs praetermittimus
vōs praetermittitis
eī / eae / ea praetermittunt
Indicātīvus imperfectum
ego praetermittēbam
praetermittēbās
is / ea / id praetermittēbat
nōs praetermittēbāmus
vōs praetermittēbātis
eī / eae / ea praetermittēbant
Indicātīvus futūrum
ego praetermittam
praetermittēs
is / ea / id praetermittet
nōs praetermittēmus
vōs praetermittētis
eī / eae / ea praetermittent
Indicātīvus perfectum
ego praetermīsī
praetermīsistī
is / ea / id praetermīsit
nōs praetermīsimus
vōs praetermīsistis
eī / eae / ea praetermīsērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego praetermīseram
praetermīserās
is / ea / id praetermīserat
nōs praetermīserāmus
vōs praetermīserātis
eī / eae / ea praetermīserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego praetermīserō
praetermīseris
is / ea / id praetermīserit
nōs praetermīserimus
vōs praetermīseritis
eī / eae / ea praetermīserint
Coniūnctīvus praesēns
ego praetermittam
praetermittās
is / ea / id praetermittat
nōs praetermittāmus
vōs praetermittātis
eī / eae / ea praetermittant
Coniūnctīvus imperfectum
ego praetermitterem
praetermitterēs
is / ea / id praetermitteret
nōs praetermitterēmus
vōs praetermitterētis
eī / eae / ea praetermitterent
Coniūnctīvus perfectum
ego praetermīserim
praetermīserīs
is / ea / id praetermīserit
nōs praetermīserīmus
vōs praetermīserītis
eī / eae / ea praetermīserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego praetermīsissem
praetermīsissēs
is / ea / id praetermīsisset
nōs praetermīsissēmus
vōs praetermīsissētis
eī / eae / ea praetermīsissent
Imperātīvus praesēns
praetermitte
vōs praetermittite
Imperātīvus futūrum
praetermittitō
is / ea / id praetermittitō
vōs praetermittitōte
eī / eae / ea praetermittuntō
Īnfīnītīvus praesēns
praetermittere
Īnfīnītīvus perfectum
praetermīsisse
Īnfīnītīvus futūrum
praetermissūrum esse
Participium praesēns
praetermittēns
Participium futūrum
praetermissūrus
Gerundium (genitīvus)
praetermittendī
Gerundium (datīvus)
praetermittendō
Gerundium (accūsātīvus)
praetermittendum
Gerundium (ablātīvus)
praetermittendō
Supīnum (accūsātīvus)
praetermissum
Supīnum (ablātīvus)
praetermissū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego praetermittor
praetermitteris
is / ea / id praetermittitur
nōs praetermittimur
vōs praetermittiminī
eī / eae / ea praetermittuntur
Indicātīvus imperfectum
ego praetermittēbar
praetermittēbāris
is / ea / id praetermittēbātur
nōs praetermittēbāmur
vōs praetermittēbāminī
eī / eae / ea praetermittēbantur
Indicātīvus futūrum
ego praetermittar
praetermittēris
is / ea / id praetermittētur
nōs praetermittēmur
vōs praetermittēminī
eī / eae / ea praetermittentur
Coniūnctīvus praesēns
ego praetermittar
praetermittāris
is / ea / id praetermittātur
nōs praetermittāmur
vōs praetermittāminī
eī / eae / ea praetermittantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego praetermitterer
praetermitterēris
is / ea / id praetermitterētur
nōs praetermitterēmur
vōs praetermitterēminī
eī / eae / ea praetermitterentur
Imperātīvus praesēns
praetermittere
vōs praetermittiminī
Imperātīvus futūrum
praetermittitor
is / ea / id praetermittitor
eī / eae / ea praetermittuntor
Īnfīnītīvus praesēns
praetermittī
Īnfīnītīvus perfectum
praetermissum esse
Īnfīnītīvus futūrum
praetermissum īrī
Participium perfectum
praetermissus
Participium futūrum
praetermittendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary