HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← praetermitto — definition

Conjugation of praetermitto

Regular CEFR C1
[prae̯.tɛrˈmɪt.toː]

to allow or permit to pass Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego praetermittō
tū praetermittis
is / ea / id praetermittit
nōs praetermittimus
vōs praetermittitis
eī / eae / ea praetermittunt
Indicātīvus imperfectum
ego praetermittēbam
tū praetermittēbās
is / ea / id praetermittēbat
nōs praetermittēbāmus
vōs praetermittēbātis
eī / eae / ea praetermittēbant
Indicātīvus futūrum
ego praetermittam
tū praetermittēs
is / ea / id praetermittet
nōs praetermittēmus
vōs praetermittētis
eī / eae / ea praetermittent
Indicātīvus perfectum
ego praetermīsī
tū praetermīsistī
is / ea / id praetermīsit
nōs praetermīsimus
vōs praetermīsistis
eī / eae / ea praetermīsērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego praetermīseram
tū praetermīserās
is / ea / id praetermīserat
nōs praetermīserāmus
vōs praetermīserātis
eī / eae / ea praetermīserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego praetermīserō
tū praetermīseris
is / ea / id praetermīserit
nōs praetermīserimus
vōs praetermīseritis
eī / eae / ea praetermīserint
Coniūnctīvus praesēns
ego praetermittam
tū praetermittās
is / ea / id praetermittat
nōs praetermittāmus
vōs praetermittātis
eī / eae / ea praetermittant
Coniūnctīvus imperfectum
ego praetermitterem
tū praetermitterēs
is / ea / id praetermitteret
nōs praetermitterēmus
vōs praetermitterētis
eī / eae / ea praetermitterent
Coniūnctīvus perfectum
ego praetermīserim
tū praetermīserīs
is / ea / id praetermīserit
nōs praetermīserīmus
vōs praetermīserītis
eī / eae / ea praetermīserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego praetermīsissem
tū praetermīsissēs
is / ea / id praetermīsisset
nōs praetermīsissēmus
vōs praetermīsissētis
eī / eae / ea praetermīsissent
Imperātīvus praesēns
tū praetermitte
vōs praetermittite
Imperātīvus futūrum
tū praetermittitō
is / ea / id praetermittitō
vōs praetermittitōte
eī / eae / ea praetermittuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— praetermittere
Īnfīnītīvus perfectum
— praetermīsisse
Īnfīnītīvus futūrum
— praetermissūrum esse
Participium praesēns
— praetermittēns
Participium futūrum
— praetermissūrus
Gerundium (genitīvus)
— praetermittendī
Gerundium (datīvus)
— praetermittendō
Gerundium (accūsātīvus)
— praetermittendum
Gerundium (ablātīvus)
— praetermittendō
Supīnum (accūsātīvus)
— praetermissum
Supīnum (ablātīvus)
— praetermissū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego praetermittor
tū praetermitteris
is / ea / id praetermittitur
nōs praetermittimur
vōs praetermittiminī
eī / eae / ea praetermittuntur
Indicātīvus imperfectum
ego praetermittēbar
tū praetermittēbāris
is / ea / id praetermittēbātur
nōs praetermittēbāmur
vōs praetermittēbāminī
eī / eae / ea praetermittēbantur
Indicātīvus futūrum
ego praetermittar
tū praetermittēris
is / ea / id praetermittētur
nōs praetermittēmur
vōs praetermittēminī
eī / eae / ea praetermittentur
Coniūnctīvus praesēns
ego praetermittar
tū praetermittāris
is / ea / id praetermittātur
nōs praetermittāmur
vōs praetermittāminī
eī / eae / ea praetermittantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego praetermitterer
tū praetermitterēris
is / ea / id praetermitterētur
nōs praetermitterēmur
vōs praetermitterēminī
eī / eae / ea praetermitterentur
Imperātīvus praesēns
tū praetermittere
vōs praetermittiminī
Imperātīvus futūrum
tū praetermittitor
is / ea / id praetermittitor
eī / eae / ea praetermittuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— praetermittī
Īnfīnītīvus perfectum
— praetermissum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— praetermissum īrī
Participium perfectum
— praetermissus
Participium futūrum
— praetermittendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary