Conjugation of praetendo
[prae̯ˈtɛn.doː]to spread before, hold out, place in front of Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | praetendō |
| tū | praetendis |
| is / ea / id | praetendit |
| nōs | praetendimus |
| vōs | praetenditis |
| eī / eae / ea | praetendunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | praetendēbam |
| tū | praetendēbās |
| is / ea / id | praetendēbat |
| nōs | praetendēbāmus |
| vōs | praetendēbātis |
| eī / eae / ea | praetendēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | praetendam |
| tū | praetendēs |
| is / ea / id | praetendet |
| nōs | praetendēmus |
| vōs | praetendētis |
| eī / eae / ea | praetendent |
Indicātīvus perfectum
| ego | praetetendī |
| tū | praetetendistī |
| is / ea / id | praetetendit |
| nōs | praetetendimus |
| vōs | praetetendistis |
| eī / eae / ea | praetetendērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | praetetenderam |
| tū | praetetenderās |
| is / ea / id | praetetenderat |
| nōs | praetetenderāmus |
| vōs | praetetenderātis |
| eī / eae / ea | praetetenderant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | praetetenderō |
| tū | praetetenderis |
| is / ea / id | praetetenderit |
| nōs | praetetenderimus |
| vōs | praetetenderitis |
| eī / eae / ea | praetetenderint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | praetendam |
| tū | praetendās |
| is / ea / id | praetendat |
| nōs | praetendāmus |
| vōs | praetendātis |
| eī / eae / ea | praetendant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | praetenderem |
| tū | praetenderēs |
| is / ea / id | praetenderet |
| nōs | praetenderēmus |
| vōs | praetenderētis |
| eī / eae / ea | praetenderent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | praetetenderim |
| tū | praetetenderīs |
| is / ea / id | praetetenderit |
| nōs | praetetenderīmus |
| vōs | praetetenderītis |
| eī / eae / ea | praetetenderint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | praetetendissem |
| tū | praetetendissēs |
| is / ea / id | praetetendisset |
| nōs | praetetendissēmus |
| vōs | praetetendissētis |
| eī / eae / ea | praetetendissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | praetende |
| vōs | praetendite |
Imperātīvus futūrum
| tū | praetenditō |
| is / ea / id | praetenditō |
| vōs | praetenditōte |
| eī / eae / ea | praetenduntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | praetendere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | praetetendisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | praetentūrum esse |
Participium praesēns
| — | praetendēns |
Participium futūrum
| — | praetentūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | praetendendī |
Gerundium (datīvus)
| — | praetendendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | praetendendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | praetendendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | praetentum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | praetentū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | praetendor |
| tū | praetenderis |
| is / ea / id | praetenditur |
| nōs | praetendimur |
| vōs | praetendiminī |
| eī / eae / ea | praetenduntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | praetendēbar |
| tū | praetendēbāris |
| is / ea / id | praetendēbātur |
| nōs | praetendēbāmur |
| vōs | praetendēbāminī |
| eī / eae / ea | praetendēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | praetendar |
| tū | praetendēris |
| is / ea / id | praetendētur |
| nōs | praetendēmur |
| vōs | praetendēminī |
| eī / eae / ea | praetendentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | praetendar |
| tū | praetendāris |
| is / ea / id | praetendātur |
| nōs | praetendāmur |
| vōs | praetendāminī |
| eī / eae / ea | praetendantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | praetenderer |
| tū | praetenderēris |
| is / ea / id | praetenderētur |
| nōs | praetenderēmur |
| vōs | praetenderēminī |
| eī / eae / ea | praetenderentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | praetendere |
| vōs | praetendiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | praetenditor |
| is / ea / id | praetenditor |
| eī / eae / ea | praetenduntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | praetendī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | praetentum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | praetentum īrī |
Participium perfectum
| — | praetentus |
Participium futūrum
| — | praetendendus |