Conjugation of praepono
[prae̯ˈpoː.noː]to place or set over as chief, commander, or superintendent; to place at the head of or entrust with the charge or command of; to appoint or depute as Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | praepōnō |
| tū | praepōnis |
| is / ea / id | praepōnit |
| nōs | praepōnimus |
| vōs | praepōnitis |
| eī / eae / ea | praepōnunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | praepōnēbam |
| tū | praepōnēbās |
| is / ea / id | praepōnēbat |
| nōs | praepōnēbāmus |
| vōs | praepōnēbātis |
| eī / eae / ea | praepōnēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | praepōnam |
| tū | praepōnēs |
| is / ea / id | praepōnet |
| nōs | praepōnēmus |
| vōs | praepōnētis |
| eī / eae / ea | praepōnent |
Indicātīvus perfectum
| ego | praeposuī |
| tū | praeposuistī |
| is / ea / id | praeposuit |
| nōs | praeposuimus |
| vōs | praeposuistis |
| eī / eae / ea | praeposuērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | praeposueram |
| tū | praeposuerās |
| is / ea / id | praeposuerat |
| nōs | praeposuerāmus |
| vōs | praeposuerātis |
| eī / eae / ea | praeposuerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | praeposuerō |
| tū | praeposueris |
| is / ea / id | praeposuerit |
| nōs | praeposuerimus |
| vōs | praeposueritis |
| eī / eae / ea | praeposuerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | praepōnam |
| tū | praepōnās |
| is / ea / id | praepōnat |
| nōs | praepōnāmus |
| vōs | praepōnātis |
| eī / eae / ea | praepōnant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | praepōnerem |
| tū | praepōnerēs |
| is / ea / id | praepōneret |
| nōs | praepōnerēmus |
| vōs | praepōnerētis |
| eī / eae / ea | praepōnerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | praeposuerim |
| tū | praeposuerīs |
| is / ea / id | praeposuerit |
| nōs | praeposuerīmus |
| vōs | praeposuerītis |
| eī / eae / ea | praeposuerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | praeposuissem |
| tū | praeposuissēs |
| is / ea / id | praeposuisset |
| nōs | praeposuissēmus |
| vōs | praeposuissētis |
| eī / eae / ea | praeposuissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | praepōne |
| vōs | praepōnite |
Imperātīvus futūrum
| tū | praepōnitō |
| is / ea / id | praepōnitō |
| vōs | praepōnitōte |
| eī / eae / ea | praepōnuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | praepōnere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | praeposuisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | praepositūrum esse |
Participium praesēns
| — | praepōnēns |
Participium futūrum
| — | praepositūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | praepōnendī |
Gerundium (datīvus)
| — | praepōnendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | praepōnendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | praepōnendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | praepositum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | praepositū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | praepōnor |
| tū | praepōneris |
| is / ea / id | praepōnitur |
| nōs | praepōnimur |
| vōs | praepōniminī |
| eī / eae / ea | praepōnuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | praepōnēbar |
| tū | praepōnēbāris |
| is / ea / id | praepōnēbātur |
| nōs | praepōnēbāmur |
| vōs | praepōnēbāminī |
| eī / eae / ea | praepōnēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | praepōnar |
| tū | praepōnēris |
| is / ea / id | praepōnētur |
| nōs | praepōnēmur |
| vōs | praepōnēminī |
| eī / eae / ea | praepōnentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | praepōnar |
| tū | praepōnāris |
| is / ea / id | praepōnātur |
| nōs | praepōnāmur |
| vōs | praepōnāminī |
| eī / eae / ea | praepōnantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | praepōnerer |
| tū | praepōnerēris |
| is / ea / id | praepōnerētur |
| nōs | praepōnerēmur |
| vōs | praepōnerēminī |
| eī / eae / ea | praepōnerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | praepōnere |
| vōs | praepōniminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | praepōnitor |
| is / ea / id | praepōnitor |
| eī / eae / ea | praepōnuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | praepōnī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | praepositum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | praepositum īrī |
Participium perfectum
| — | praepositus |
Participium futūrum
| — | praepōnendus |