HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← praejacio — definition

Conjugation of praejacio

Regular CEFR B2
[prae̯jˈja.ki.oː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego praejaciō
praejacis
is / ea / id praejacit
nōs praejacimus
vōs praejacitis
eī / eae / ea praejaciunt
Indicātīvus imperfectum
ego praejaciēbam
praejaciēbās
is / ea / id praejaciēbat
nōs praejaciēbāmus
vōs praejaciēbātis
eī / eae / ea praejaciēbant
Indicātīvus futūrum
ego praejaciam
praejaciēs
is / ea / id praejaciet
nōs praejaciēmus
vōs praejaciētis
eī / eae / ea praejacient
Indicātīvus perfectum
ego praejaēcī
praejaēcistī
is / ea / id praejaēcit
nōs praejaēcimus
vōs praejaēcistis
eī / eae / ea praejaēcērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego praejaēceram
praejaēcerās
is / ea / id praejaēcerat
nōs praejaēcerāmus
vōs praejaēcerātis
eī / eae / ea praejaēcerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego praejaēcerō
praejaēceris
is / ea / id praejaēcerit
nōs praejaēcerimus
vōs praejaēceritis
eī / eae / ea praejaēcerint
Coniūnctīvus praesēns
ego praejaciam
praejaciās
is / ea / id praejaciat
nōs praejaciāmus
vōs praejaciātis
eī / eae / ea praejaciant
Coniūnctīvus imperfectum
ego praejacerem
praejacerēs
is / ea / id praejaceret
nōs praejacerēmus
vōs praejacerētis
eī / eae / ea praejacerent
Coniūnctīvus perfectum
ego praejaēcerim
praejaēcerīs
is / ea / id praejaēcerit
nōs praejaēcerīmus
vōs praejaēcerītis
eī / eae / ea praejaēcerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego praejaēcissem
praejaēcissēs
is / ea / id praejaēcisset
nōs praejaēcissēmus
vōs praejaēcissētis
eī / eae / ea praejaēcissent
Imperātīvus praesēns
praejace
vōs praejacite
Imperātīvus futūrum
praejacitō
is / ea / id praejacitō
vōs praejacitōte
eī / eae / ea praejaciuntō
Īnfīnītīvus praesēns
praejacere
Īnfīnītīvus perfectum
praejaēcisse
Īnfīnītīvus futūrum
praejaectūrum esse
Participium praesēns
praejaciēns
Participium futūrum
praejaectūrus
Gerundium (genitīvus)
praejaciendī
Gerundium (datīvus)
praejaciendō
Gerundium (accūsātīvus)
praejaciendum
Gerundium (ablātīvus)
praejaciendō
Supīnum (accūsātīvus)
praejaectum
Supīnum (ablātīvus)
praejaectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego praejacior
praejaceris
is / ea / id praejacitur
nōs praejacimur
vōs praejaciminī
eī / eae / ea praejaciuntur
Indicātīvus imperfectum
ego praejaciēbar
praejaciēbāris
is / ea / id praejaciēbātur
nōs praejaciēbāmur
vōs praejaciēbāminī
eī / eae / ea praejaciēbantur
Indicātīvus futūrum
ego praejaciar
praejaciēris
is / ea / id praejaciētur
nōs praejaciēmur
vōs praejaciēminī
eī / eae / ea praejacientur
Coniūnctīvus praesēns
ego praejaciar
praejaciāris
is / ea / id praejaciātur
nōs praejaciāmur
vōs praejaciāminī
eī / eae / ea praejaciantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego praejacerer
praejacerēris
is / ea / id praejacerētur
nōs praejacerēmur
vōs praejacerēminī
eī / eae / ea praejacerentur
Imperātīvus praesēns
praejacere
vōs praejaciminī
Imperātīvus futūrum
praejacitor
is / ea / id praejacitor
eī / eae / ea praejaciuntor
Īnfīnītīvus praesēns
praejacī
Īnfīnītīvus perfectum
praejaectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
praejaectum īrī
Participium perfectum
praejaectus
Participium futūrum
praejaciendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary