HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← praejacio — definition

Conjugation of praejacio

Regular CEFR B2
[prae̯jˈja.ki.oː]

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego praejaciō
tū praejacis
is / ea / id praejacit
nōs praejacimus
vōs praejacitis
eī / eae / ea praejaciunt
Indicātīvus imperfectum
ego praejaciēbam
tū praejaciēbās
is / ea / id praejaciēbat
nōs praejaciēbāmus
vōs praejaciēbātis
eī / eae / ea praejaciēbant
Indicātīvus futūrum
ego praejaciam
tū praejaciēs
is / ea / id praejaciet
nōs praejaciēmus
vōs praejaciētis
eī / eae / ea praejacient
Indicātīvus perfectum
ego praejaēcī
tū praejaēcistī
is / ea / id praejaēcit
nōs praejaēcimus
vōs praejaēcistis
eī / eae / ea praejaēcērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego praejaēceram
tū praejaēcerās
is / ea / id praejaēcerat
nōs praejaēcerāmus
vōs praejaēcerātis
eī / eae / ea praejaēcerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego praejaēcerō
tū praejaēceris
is / ea / id praejaēcerit
nōs praejaēcerimus
vōs praejaēceritis
eī / eae / ea praejaēcerint
Coniūnctīvus praesēns
ego praejaciam
tū praejaciās
is / ea / id praejaciat
nōs praejaciāmus
vōs praejaciātis
eī / eae / ea praejaciant
Coniūnctīvus imperfectum
ego praejacerem
tū praejacerēs
is / ea / id praejaceret
nōs praejacerēmus
vōs praejacerētis
eī / eae / ea praejacerent
Coniūnctīvus perfectum
ego praejaēcerim
tū praejaēcerīs
is / ea / id praejaēcerit
nōs praejaēcerīmus
vōs praejaēcerītis
eī / eae / ea praejaēcerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego praejaēcissem
tū praejaēcissēs
is / ea / id praejaēcisset
nōs praejaēcissēmus
vōs praejaēcissētis
eī / eae / ea praejaēcissent
Imperātīvus praesēns
tū praejace
vōs praejacite
Imperātīvus futūrum
tū praejacitō
is / ea / id praejacitō
vōs praejacitōte
eī / eae / ea praejaciuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— praejacere
Īnfīnītīvus perfectum
— praejaēcisse
Īnfīnītīvus futūrum
— praejaectūrum esse
Participium praesēns
— praejaciēns
Participium futūrum
— praejaectūrus
Gerundium (genitīvus)
— praejaciendī
Gerundium (datīvus)
— praejaciendō
Gerundium (accūsātīvus)
— praejaciendum
Gerundium (ablātīvus)
— praejaciendō
Supīnum (accūsātīvus)
— praejaectum
Supīnum (ablātīvus)
— praejaectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego praejacior
tū praejaceris
is / ea / id praejacitur
nōs praejacimur
vōs praejaciminī
eī / eae / ea praejaciuntur
Indicātīvus imperfectum
ego praejaciēbar
tū praejaciēbāris
is / ea / id praejaciēbātur
nōs praejaciēbāmur
vōs praejaciēbāminī
eī / eae / ea praejaciēbantur
Indicātīvus futūrum
ego praejaciar
tū praejaciēris
is / ea / id praejaciētur
nōs praejaciēmur
vōs praejaciēminī
eī / eae / ea praejacientur
Coniūnctīvus praesēns
ego praejaciar
tū praejaciāris
is / ea / id praejaciātur
nōs praejaciāmur
vōs praejaciāminī
eī / eae / ea praejaciantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego praejacerer
tū praejacerēris
is / ea / id praejacerētur
nōs praejacerēmur
vōs praejacerēminī
eī / eae / ea praejacerentur
Imperātīvus praesēns
tū praejacere
vōs praejaciminī
Imperātīvus futūrum
tū praejacitor
is / ea / id praejacitor
eī / eae / ea praejaciuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— praejacī
Īnfīnītīvus perfectum
— praejaectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— praejaectum īrī
Participium perfectum
— praejaectus
Participium futūrum
— praejaciendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary