HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← praefigo — definition

Conjugation of praefigo

Regular CEFR B2
[prae̯ˈfiː.ɡoː]

to fasten before, attach in front Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego praefīgō
tū praefīgis
is / ea / id praefīgit
nōs praefīgimus
vōs praefīgitis
eī / eae / ea praefīgunt
Indicātīvus imperfectum
ego praefīgēbam
tū praefīgēbās
is / ea / id praefīgēbat
nōs praefīgēbāmus
vōs praefīgēbātis
eī / eae / ea praefīgēbant
Indicātīvus futūrum
ego praefīgam
tū praefīgēs
is / ea / id praefīget
nōs praefīgēmus
vōs praefīgētis
eī / eae / ea praefīgent
Indicātīvus perfectum
ego praefīxī
tū praefīxistī
is / ea / id praefīxit
nōs praefīximus
vōs praefīxistis
eī / eae / ea praefīxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego praefīxeram
tū praefīxerās
is / ea / id praefīxerat
nōs praefīxerāmus
vōs praefīxerātis
eī / eae / ea praefīxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego praefīxerō
tū praefīxeris
is / ea / id praefīxerit
nōs praefīxerimus
vōs praefīxeritis
eī / eae / ea praefīxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego praefīgam
tū praefīgās
is / ea / id praefīgat
nōs praefīgāmus
vōs praefīgātis
eī / eae / ea praefīgant
Coniūnctīvus imperfectum
ego praefīgerem
tū praefīgerēs
is / ea / id praefīgeret
nōs praefīgerēmus
vōs praefīgerētis
eī / eae / ea praefīgerent
Coniūnctīvus perfectum
ego praefīxerim
tū praefīxerīs
is / ea / id praefīxerit
nōs praefīxerīmus
vōs praefīxerītis
eī / eae / ea praefīxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego praefīxissem
tū praefīxissēs
is / ea / id praefīxisset
nōs praefīxissēmus
vōs praefīxissētis
eī / eae / ea praefīxissent
Imperātīvus praesēns
tū praefīge
vōs praefīgite
Imperātīvus futūrum
tū praefīgitō
is / ea / id praefīgitō
vōs praefīgitōte
eī / eae / ea praefīguntō
Īnfīnītīvus praesēns
— praefīgere
Īnfīnītīvus perfectum
— praefīxisse
Īnfīnītīvus futūrum
— praefīxūrum esse
Participium praesēns
— praefīgēns
Participium futūrum
— praefīxūrus
Gerundium (genitīvus)
— praefīgendī
Gerundium (datīvus)
— praefīgendō
Gerundium (accūsātīvus)
— praefīgendum
Gerundium (ablātīvus)
— praefīgendō
Supīnum (accūsātīvus)
— praefīxum
Supīnum (ablātīvus)
— praefīxū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego praefīgor
tū praefīgeris
is / ea / id praefīgitur
nōs praefīgimur
vōs praefīgiminī
eī / eae / ea praefīguntur
Indicātīvus imperfectum
ego praefīgēbar
tū praefīgēbāris
is / ea / id praefīgēbātur
nōs praefīgēbāmur
vōs praefīgēbāminī
eī / eae / ea praefīgēbantur
Indicātīvus futūrum
ego praefīgar
tū praefīgēris
is / ea / id praefīgētur
nōs praefīgēmur
vōs praefīgēminī
eī / eae / ea praefīgentur
Coniūnctīvus praesēns
ego praefīgar
tū praefīgāris
is / ea / id praefīgātur
nōs praefīgāmur
vōs praefīgāminī
eī / eae / ea praefīgantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego praefīgerer
tū praefīgerēris
is / ea / id praefīgerētur
nōs praefīgerēmur
vōs praefīgerēminī
eī / eae / ea praefīgerentur
Imperātīvus praesēns
tū praefīgere
vōs praefīgiminī
Imperātīvus futūrum
tū praefīgitor
is / ea / id praefīgitor
eī / eae / ea praefīguntor
Īnfīnītīvus praesēns
— praefīgī
Īnfīnītīvus perfectum
— praefīxum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— praefīxum īrī
Participium perfectum
— praefīxus
Participium futūrum
— praefīgendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary