HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← praeficio — definition

Conjugation of praeficio

Regular CEFR B2
[prae̯ˈfɪ.ki.oː]

to place in command, put in charge Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego praeficiō
tū praeficis
is / ea / id praeficit
nōs praeficimus
vōs praeficitis
eī / eae / ea praeficiunt
Indicātīvus imperfectum
ego praeficiēbam
tū praeficiēbās
is / ea / id praeficiēbat
nōs praeficiēbāmus
vōs praeficiēbātis
eī / eae / ea praeficiēbant
Indicātīvus futūrum
ego praeficiam
tū praeficiēs
is / ea / id praeficiet
nōs praeficiēmus
vōs praeficiētis
eī / eae / ea praeficient
Indicātīvus perfectum
ego praefēcī
tū praefēcistī
is / ea / id praefēcit
nōs praefēcimus
vōs praefēcistis
eī / eae / ea praefēcērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego praefēceram
tū praefēcerās
is / ea / id praefēcerat
nōs praefēcerāmus
vōs praefēcerātis
eī / eae / ea praefēcerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego praefēcerō
tū praefēceris
is / ea / id praefēcerit
nōs praefēcerimus
vōs praefēceritis
eī / eae / ea praefēcerint
Coniūnctīvus praesēns
ego praeficiam
tū praeficiās
is / ea / id praeficiat
nōs praeficiāmus
vōs praeficiātis
eī / eae / ea praeficiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego praeficerem
tū praeficerēs
is / ea / id praeficeret
nōs praeficerēmus
vōs praeficerētis
eī / eae / ea praeficerent
Coniūnctīvus perfectum
ego praefēcerim
tū praefēcerīs
is / ea / id praefēcerit
nōs praefēcerīmus
vōs praefēcerītis
eī / eae / ea praefēcerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego praefēcissem
tū praefēcissēs
is / ea / id praefēcisset
nōs praefēcissēmus
vōs praefēcissētis
eī / eae / ea praefēcissent
Imperātīvus praesēns
tū praefice
vōs praeficite
Imperātīvus futūrum
tū praeficitō
is / ea / id praeficitō
vōs praeficitōte
eī / eae / ea praeficiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— praeficere
Īnfīnītīvus perfectum
— praefēcisse
Īnfīnītīvus futūrum
— praefectūrum esse
Participium praesēns
— praeficiēns
Participium futūrum
— praefectūrus
Gerundium (genitīvus)
— praeficiendī
Gerundium (datīvus)
— praeficiendō
Gerundium (accūsātīvus)
— praeficiendum
Gerundium (ablātīvus)
— praeficiendō
Supīnum (accūsātīvus)
— praefectum
Supīnum (ablātīvus)
— praefectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego praeficior
tū praeficeris
is / ea / id praeficitur
nōs praeficimur
vōs praeficiminī
eī / eae / ea praeficiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego praeficiēbar
tū praeficiēbāris
is / ea / id praeficiēbātur
nōs praeficiēbāmur
vōs praeficiēbāminī
eī / eae / ea praeficiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego praeficiar
tū praeficiēris
is / ea / id praeficiētur
nōs praeficiēmur
vōs praeficiēminī
eī / eae / ea praeficientur
Coniūnctīvus praesēns
ego praeficiar
tū praeficiāris
is / ea / id praeficiātur
nōs praeficiāmur
vōs praeficiāminī
eī / eae / ea praeficiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego praeficerer
tū praeficerēris
is / ea / id praeficerētur
nōs praeficerēmur
vōs praeficerēminī
eī / eae / ea praeficerentur
Imperātīvus praesēns
tū praeficere
vōs praeficiminī
Imperātīvus futūrum
tū praeficitor
is / ea / id praeficitor
eī / eae / ea praeficiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— praeficī
Īnfīnītīvus perfectum
— praefectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— praefectum īrī
Participium perfectum
— praefectus
Participium futūrum
— praeficiendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary