HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← praeficio — definición

Conjugation of praeficio

Regular CEFR B2
/[prae̯ˈfɪ.ki.oː]/

to place in command, put in charge Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego praeficiō
praeficis
is / ea / id praeficit
nōs praeficimus
vōs praeficitis
eī / eae / ea praeficiunt
Indicātīvus imperfectum
ego praeficiēbam
praeficiēbās
is / ea / id praeficiēbat
nōs praeficiēbāmus
vōs praeficiēbātis
eī / eae / ea praeficiēbant
Indicātīvus futūrum
ego praeficiam
praeficiēs
is / ea / id praeficiet
nōs praeficiēmus
vōs praeficiētis
eī / eae / ea praeficient
Indicātīvus perfectum
ego praefēcī
praefēcistī
is / ea / id praefēcit
nōs praefēcimus
vōs praefēcistis
eī / eae / ea praefēcērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego praefēceram
praefēcerās
is / ea / id praefēcerat
nōs praefēcerāmus
vōs praefēcerātis
eī / eae / ea praefēcerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego praefēcerō
praefēceris
is / ea / id praefēcerit
nōs praefēcerimus
vōs praefēceritis
eī / eae / ea praefēcerint
Coniūnctīvus praesēns
ego praeficiam
praeficiās
is / ea / id praeficiat
nōs praeficiāmus
vōs praeficiātis
eī / eae / ea praeficiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego praeficerem
praeficerēs
is / ea / id praeficeret
nōs praeficerēmus
vōs praeficerētis
eī / eae / ea praeficerent
Coniūnctīvus perfectum
ego praefēcerim
praefēcerīs
is / ea / id praefēcerit
nōs praefēcerīmus
vōs praefēcerītis
eī / eae / ea praefēcerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego praefēcissem
praefēcissēs
is / ea / id praefēcisset
nōs praefēcissēmus
vōs praefēcissētis
eī / eae / ea praefēcissent
Imperātīvus praesēns
praefice
vōs praeficite
Imperātīvus futūrum
praeficitō
is / ea / id praeficitō
vōs praeficitōte
eī / eae / ea praeficiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
praeficere
Īnfīnītīvus perfectum
praefēcisse
Īnfīnītīvus futūrum
praefectūrum esse
Participium praesēns
praeficiēns
Participium futūrum
praefectūrus
Gerundium (genitīvus)
praeficiendī
Gerundium (datīvus)
praeficiendō
Gerundium (accūsātīvus)
praeficiendum
Gerundium (ablātīvus)
praeficiendō
Supīnum (accūsātīvus)
praefectum
Supīnum (ablātīvus)
praefectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego praeficior
praeficeris
is / ea / id praeficitur
nōs praeficimur
vōs praeficiminī
eī / eae / ea praeficiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego praeficiēbar
praeficiēbāris
is / ea / id praeficiēbātur
nōs praeficiēbāmur
vōs praeficiēbāminī
eī / eae / ea praeficiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego praeficiar
praeficiēris
is / ea / id praeficiētur
nōs praeficiēmur
vōs praeficiēminī
eī / eae / ea praeficientur
Coniūnctīvus praesēns
ego praeficiar
praeficiāris
is / ea / id praeficiātur
nōs praeficiāmur
vōs praeficiāminī
eī / eae / ea praeficiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego praeficerer
praeficerēris
is / ea / id praeficerētur
nōs praeficerēmur
vōs praeficerēminī
eī / eae / ea praeficerentur
Imperātīvus praesēns
praeficere
vōs praeficiminī
Imperātīvus futūrum
praeficitor
is / ea / id praeficitor
eī / eae / ea praeficiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
praeficī
Īnfīnītīvus perfectum
praefectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
praefectum īrī
Participium perfectum
praefectus
Participium futūrum
praeficiendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary