Conjugation of praedoceo
[prae̯ˈdɔ.ke.oː]to teach, instruct or inform beforehand Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | praedoceō |
| tū | praedocēs |
| is / ea / id | praedocet |
| nōs | praedocēmus |
| vōs | praedocētis |
| eī / eae / ea | praedocent |
Indicātīvus imperfectum
| ego | praedocēbam |
| tū | praedocēbās |
| is / ea / id | praedocēbat |
| nōs | praedocēbāmus |
| vōs | praedocēbātis |
| eī / eae / ea | praedocēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | praedocēbō |
| tū | praedocēbis |
| is / ea / id | praedocēbit |
| nōs | praedocēbimus |
| vōs | praedocēbitis |
| eī / eae / ea | praedocēbunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | praedocuī |
| tū | praedocuistī |
| is / ea / id | praedocuit |
| nōs | praedocuimus |
| vōs | praedocuistis |
| eī / eae / ea | praedocuērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | praedocueram |
| tū | praedocuerās |
| is / ea / id | praedocuerat |
| nōs | praedocuerāmus |
| vōs | praedocuerātis |
| eī / eae / ea | praedocuerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | praedocuerō |
| tū | praedocueris |
| is / ea / id | praedocuerit |
| nōs | praedocuerimus |
| vōs | praedocueritis |
| eī / eae / ea | praedocuerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | praedoceam |
| tū | praedoceās |
| is / ea / id | praedoceat |
| nōs | praedoceāmus |
| vōs | praedoceātis |
| eī / eae / ea | praedoceant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | praedocērem |
| tū | praedocērēs |
| is / ea / id | praedocēret |
| nōs | praedocērēmus |
| vōs | praedocērētis |
| eī / eae / ea | praedocērent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | praedocuerim |
| tū | praedocuerīs |
| is / ea / id | praedocuerit |
| nōs | praedocuerīmus |
| vōs | praedocuerītis |
| eī / eae / ea | praedocuerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | praedocuissem |
| tū | praedocuissēs |
| is / ea / id | praedocuisset |
| nōs | praedocuissēmus |
| vōs | praedocuissētis |
| eī / eae / ea | praedocuissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | praedocē |
| vōs | praedocēte |
Imperātīvus futūrum
| tū | praedocētō |
| is / ea / id | praedocētō |
| vōs | praedocētōte |
| eī / eae / ea | praedocentō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | praedocēre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | praedocuisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | praedoctūrum esse |
Participium praesēns
| — | praedocēns |
Participium futūrum
| — | praedoctūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | praedocendī |
Gerundium (datīvus)
| — | praedocendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | praedocendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | praedocendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | praedoctum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | praedoctū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | praedoceor |
| tū | praedocēris |
| is / ea / id | praedocētur |
| nōs | praedocēmur |
| vōs | praedocēminī |
| eī / eae / ea | praedocentur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | praedocēbar |
| tū | praedocēbāris |
| is / ea / id | praedocēbātur |
| nōs | praedocēbāmur |
| vōs | praedocēbāminī |
| eī / eae / ea | praedocēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | praedocēbor |
| tū | praedocēberis |
| is / ea / id | praedocēbitur |
| nōs | praedocēbimur |
| vōs | praedocēbiminī |
| eī / eae / ea | praedocēbuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | praedocear |
| tū | praedoceāris |
| is / ea / id | praedoceātur |
| nōs | praedoceāmur |
| vōs | praedoceāminī |
| eī / eae / ea | praedoceantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | praedocērer |
| tū | praedocērēris |
| is / ea / id | praedocērētur |
| nōs | praedocērēmur |
| vōs | praedocērēminī |
| eī / eae / ea | praedocērentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | praedocēre |
| vōs | praedocēminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | praedocētor |
| is / ea / id | praedocētor |
| eī / eae / ea | praedocentor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | praedocērī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | praedoctum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | praedoctum īrī |
Participium perfectum
| — | praedoctus |
Participium futūrum
| — | praedocendus |