HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← praeduco — definition

Conjugation of praeduco

Regular CEFR B2
[prae̯ˈduː.koː]

to lead, draw, interpose, make or put before or in front Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego praedūcō
tū praedūcis
is / ea / id praedūcit
nōs praedūcimus
vōs praedūcitis
eī / eae / ea praedūcunt
Indicātīvus imperfectum
ego praedūcēbam
tū praedūcēbās
is / ea / id praedūcēbat
nōs praedūcēbāmus
vōs praedūcēbātis
eī / eae / ea praedūcēbant
Indicātīvus futūrum
ego praedūcam
tū praedūcēs
is / ea / id praedūcet
nōs praedūcēmus
vōs praedūcētis
eī / eae / ea praedūcent
Indicātīvus perfectum
ego praedūxī
tū praedūxistī
is / ea / id praedūxit
nōs praedūximus
vōs praedūxistis
eī / eae / ea praedūxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego praedūxeram
tū praedūxerās
is / ea / id praedūxerat
nōs praedūxerāmus
vōs praedūxerātis
eī / eae / ea praedūxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego praedūxerō
tū praedūxeris
is / ea / id praedūxerit
nōs praedūxerimus
vōs praedūxeritis
eī / eae / ea praedūxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego praedūcam
tū praedūcās
is / ea / id praedūcat
nōs praedūcāmus
vōs praedūcātis
eī / eae / ea praedūcant
Coniūnctīvus imperfectum
ego praedūcerem
tū praedūcerēs
is / ea / id praedūceret
nōs praedūcerēmus
vōs praedūcerētis
eī / eae / ea praedūcerent
Coniūnctīvus perfectum
ego praedūxerim
tū praedūxerīs
is / ea / id praedūxerit
nōs praedūxerīmus
vōs praedūxerītis
eī / eae / ea praedūxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego praedūxissem
tū praedūxissēs
is / ea / id praedūxisset
nōs praedūxissēmus
vōs praedūxissētis
eī / eae / ea praedūxissent
Imperātīvus praesēns
tū praedūc
vōs praedūcite
Imperātīvus futūrum
tū praedūcitō
is / ea / id praedūcitō
vōs praedūcitōte
eī / eae / ea praedūcuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— praedūcere
Īnfīnītīvus perfectum
— praedūxisse
Īnfīnītīvus futūrum
— praeductūrum esse
Participium praesēns
— praedūcēns
Participium futūrum
— praeductūrus
Gerundium (genitīvus)
— praedūcendī
Gerundium (datīvus)
— praedūcendō
Gerundium (accūsātīvus)
— praedūcendum
Gerundium (ablātīvus)
— praedūcendō
Supīnum (accūsātīvus)
— praeductum
Supīnum (ablātīvus)
— praeductū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego praedūcor
tū praedūceris
is / ea / id praedūcitur
nōs praedūcimur
vōs praedūciminī
eī / eae / ea praedūcuntur
Indicātīvus imperfectum
ego praedūcēbar
tū praedūcēbāris
is / ea / id praedūcēbātur
nōs praedūcēbāmur
vōs praedūcēbāminī
eī / eae / ea praedūcēbantur
Indicātīvus futūrum
ego praedūcar
tū praedūcēris
is / ea / id praedūcētur
nōs praedūcēmur
vōs praedūcēminī
eī / eae / ea praedūcentur
Coniūnctīvus praesēns
ego praedūcar
tū praedūcāris
is / ea / id praedūcātur
nōs praedūcāmur
vōs praedūcāminī
eī / eae / ea praedūcantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego praedūcerer
tū praedūcerēris
is / ea / id praedūcerētur
nōs praedūcerēmur
vōs praedūcerēminī
eī / eae / ea praedūcerentur
Imperātīvus praesēns
tū praedūcere
vōs praedūciminī
Imperātīvus futūrum
tū praedūcitor
is / ea / id praedūcitor
eī / eae / ea praedūcuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— praedūcī
Īnfīnītīvus perfectum
— praeductum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— praeductum īrī
Participium perfectum
— praeductus
Participium futūrum
— praedūcendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary