Conjugation of praecipio
[prae̯ˈkɪ.pi.oː]to teach, instruct, advise, inform, warn Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | praecipiō |
| tū | praecipis |
| is / ea / id | praecipit |
| nōs | praecipimus |
| vōs | praecipitis |
| eī / eae / ea | praecipiunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | praecipiēbam |
| tū | praecipiēbās |
| is / ea / id | praecipiēbat |
| nōs | praecipiēbāmus |
| vōs | praecipiēbātis |
| eī / eae / ea | praecipiēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | praecipiam |
| tū | praecipiēs |
| is / ea / id | praecipiet |
| nōs | praecipiēmus |
| vōs | praecipiētis |
| eī / eae / ea | praecipient |
Indicātīvus perfectum
| ego | praecēpī |
| tū | praecēpistī |
| is / ea / id | praecēpit |
| nōs | praecēpimus |
| vōs | praecēpistis |
| eī / eae / ea | praecēpērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | praecēperam |
| tū | praecēperās |
| is / ea / id | praecēperat |
| nōs | praecēperāmus |
| vōs | praecēperātis |
| eī / eae / ea | praecēperant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | praecēperō |
| tū | praecēperis |
| is / ea / id | praecēperit |
| nōs | praecēperimus |
| vōs | praecēperitis |
| eī / eae / ea | praecēperint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | praecipiam |
| tū | praecipiās |
| is / ea / id | praecipiat |
| nōs | praecipiāmus |
| vōs | praecipiātis |
| eī / eae / ea | praecipiant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | praeciperem |
| tū | praeciperēs |
| is / ea / id | praeciperet |
| nōs | praeciperēmus |
| vōs | praeciperētis |
| eī / eae / ea | praeciperent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | praecēperim |
| tū | praecēperīs |
| is / ea / id | praecēperit |
| nōs | praecēperīmus |
| vōs | praecēperītis |
| eī / eae / ea | praecēperint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | praecēpissem |
| tū | praecēpissēs |
| is / ea / id | praecēpisset |
| nōs | praecēpissēmus |
| vōs | praecēpissētis |
| eī / eae / ea | praecēpissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | praecipe |
| vōs | praecipite |
Imperātīvus futūrum
| tū | praecipitō |
| is / ea / id | praecipitō |
| vōs | praecipitōte |
| eī / eae / ea | praecipiuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | praecipere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | praecēpisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | praeceptūrum esse |
Participium praesēns
| — | praecipiēns |
Participium futūrum
| — | praeceptūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | praecipiendī |
Gerundium (datīvus)
| — | praecipiendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | praecipiendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | praecipiendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | praeceptum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | praeceptū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | praecipior |
| tū | praeciperis |
| is / ea / id | praecipitur |
| nōs | praecipimur |
| vōs | praecipiminī |
| eī / eae / ea | praecipiuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | praecipiēbar |
| tū | praecipiēbāris |
| is / ea / id | praecipiēbātur |
| nōs | praecipiēbāmur |
| vōs | praecipiēbāminī |
| eī / eae / ea | praecipiēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | praecipiar |
| tū | praecipiēris |
| is / ea / id | praecipiētur |
| nōs | praecipiēmur |
| vōs | praecipiēminī |
| eī / eae / ea | praecipientur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | praecipiar |
| tū | praecipiāris |
| is / ea / id | praecipiātur |
| nōs | praecipiāmur |
| vōs | praecipiāminī |
| eī / eae / ea | praecipiantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | praeciperer |
| tū | praeciperēris |
| is / ea / id | praeciperētur |
| nōs | praeciperēmur |
| vōs | praeciperēminī |
| eī / eae / ea | praeciperentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | praecipere |
| vōs | praecipiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | praecipitor |
| is / ea / id | praecipitor |
| eī / eae / ea | praecipiuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | praecipī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | praeceptum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | praeceptum īrī |
Participium perfectum
| — | praeceptus |
Participium futūrum
| — | praecipiendus |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.