HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← proripio — definition

Conjugation of proripio

Regular CEFR B2
[proːˈrɪ.pi.oː]

to drag or snatch forth Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego prōripiō
tū prōripis
is / ea / id prōripit
nōs prōripimus
vōs prōripitis
eī / eae / ea prōripiunt
Indicātīvus imperfectum
ego prōripiēbam
tū prōripiēbās
is / ea / id prōripiēbat
nōs prōripiēbāmus
vōs prōripiēbātis
eī / eae / ea prōripiēbant
Indicātīvus futūrum
ego prōripiam
tū prōripiēs
is / ea / id prōripiet
nōs prōripiēmus
vōs prōripiētis
eī / eae / ea prōripient
Indicātīvus perfectum
ego prōripuī
tū prōripuistī
is / ea / id prōripuit
nōs prōripuimus
vōs prōripuistis
eī / eae / ea prōripuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego prōripueram
tū prōripuerās
is / ea / id prōripuerat
nōs prōripuerāmus
vōs prōripuerātis
eī / eae / ea prōripuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego prōripuerō
tū prōripueris
is / ea / id prōripuerit
nōs prōripuerimus
vōs prōripueritis
eī / eae / ea prōripuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego prōripiam
tū prōripiās
is / ea / id prōripiat
nōs prōripiāmus
vōs prōripiātis
eī / eae / ea prōripiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego prōriperem
tū prōriperēs
is / ea / id prōriperet
nōs prōriperēmus
vōs prōriperētis
eī / eae / ea prōriperent
Coniūnctīvus perfectum
ego prōripuerim
tū prōripuerīs
is / ea / id prōripuerit
nōs prōripuerīmus
vōs prōripuerītis
eī / eae / ea prōripuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego prōripuissem
tū prōripuissēs
is / ea / id prōripuisset
nōs prōripuissēmus
vōs prōripuissētis
eī / eae / ea prōripuissent
Imperātīvus praesēns
tū prōripe
vōs prōripite
Imperātīvus futūrum
tū prōripitō
is / ea / id prōripitō
vōs prōripitōte
eī / eae / ea prōripiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— prōripere
Īnfīnītīvus perfectum
— prōripuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— prōreptūrum esse
Participium praesēns
— prōripiēns
Participium futūrum
— prōreptūrus
Gerundium (genitīvus)
— prōripiendī
Gerundium (datīvus)
— prōripiendō
Gerundium (accūsātīvus)
— prōripiendum
Gerundium (ablātīvus)
— prōripiendō
Supīnum (accūsātīvus)
— prōreptum
Supīnum (ablātīvus)
— prōreptū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego prōripior
tū prōriperis
is / ea / id prōripitur
nōs prōripimur
vōs prōripiminī
eī / eae / ea prōripiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego prōripiēbar
tū prōripiēbāris
is / ea / id prōripiēbātur
nōs prōripiēbāmur
vōs prōripiēbāminī
eī / eae / ea prōripiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego prōripiar
tū prōripiēris
is / ea / id prōripiētur
nōs prōripiēmur
vōs prōripiēminī
eī / eae / ea prōripientur
Coniūnctīvus praesēns
ego prōripiar
tū prōripiāris
is / ea / id prōripiātur
nōs prōripiāmur
vōs prōripiāminī
eī / eae / ea prōripiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego prōriperer
tū prōriperēris
is / ea / id prōriperētur
nōs prōriperēmur
vōs prōriperēminī
eī / eae / ea prōriperentur
Imperātīvus praesēns
tū prōripere
vōs prōripiminī
Imperātīvus futūrum
tū prōripitor
is / ea / id prōripitor
eī / eae / ea prōripiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— prōripī
Īnfīnītīvus perfectum
— prōreptum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— prōreptum īrī
Participium perfectum
— prōreptus
Participium futūrum
— prōripiendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary