HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← promitto — definition

Conjugation of promitto

Regular CEFR B2
[proːˈmɪt.toː]

to send forth Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego prōmittō
tū prōmittis
is / ea / id prōmittit
nōs prōmittimus
vōs prōmittitis
eī / eae / ea prōmittunt
Indicātīvus imperfectum
ego prōmittēbam
tū prōmittēbās
is / ea / id prōmittēbat
nōs prōmittēbāmus
vōs prōmittēbātis
eī / eae / ea prōmittēbant
Indicātīvus futūrum
ego prōmittam
tū prōmittēs
is / ea / id prōmittet
nōs prōmittēmus
vōs prōmittētis
eī / eae / ea prōmittent
Indicātīvus perfectum
ego prōmīsī
tū prōmīsistī
is / ea / id prōmīsit
nōs prōmīsimus
vōs prōmīsistis
eī / eae / ea prōmīsērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego prōmīseram
tū prōmīserās
is / ea / id prōmīserat
nōs prōmīserāmus
vōs prōmīserātis
eī / eae / ea prōmīserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego prōmīserō
tū prōmīseris
is / ea / id prōmīserit
nōs prōmīserimus
vōs prōmīseritis
eī / eae / ea prōmīserint
Coniūnctīvus praesēns
ego prōmittam
tū prōmittās
is / ea / id prōmittat
nōs prōmittāmus
vōs prōmittātis
eī / eae / ea prōmittant
Coniūnctīvus imperfectum
ego prōmitterem
tū prōmitterēs
is / ea / id prōmitteret
nōs prōmitterēmus
vōs prōmitterētis
eī / eae / ea prōmitterent
Coniūnctīvus perfectum
ego prōmīserim
tū prōmīserīs
is / ea / id prōmīserit
nōs prōmīserīmus
vōs prōmīserītis
eī / eae / ea prōmīserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego prōmīsissem
tū prōmīsissēs
is / ea / id prōmīsisset
nōs prōmīsissēmus
vōs prōmīsissētis
eī / eae / ea prōmīsissent
Imperātīvus praesēns
tū prōmitte
vōs prōmittite
Imperātīvus futūrum
tū prōmittitō
is / ea / id prōmittitō
vōs prōmittitōte
eī / eae / ea prōmittuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— prōmittere
Īnfīnītīvus perfectum
— prōmīsisse
Īnfīnītīvus futūrum
— prōmissūrum esse
Participium praesēns
— prōmittēns
Participium futūrum
— prōmissūrus
Gerundium (genitīvus)
— prōmittendī
Gerundium (datīvus)
— prōmittendō
Gerundium (accūsātīvus)
— prōmittendum
Gerundium (ablātīvus)
— prōmittendō
Supīnum (accūsātīvus)
— prōmissum
Supīnum (ablātīvus)
— prōmissū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego prōmittor
tū prōmitteris
is / ea / id prōmittitur
nōs prōmittimur
vōs prōmittiminī
eī / eae / ea prōmittuntur
Indicātīvus imperfectum
ego prōmittēbar
tū prōmittēbāris
is / ea / id prōmittēbātur
nōs prōmittēbāmur
vōs prōmittēbāminī
eī / eae / ea prōmittēbantur
Indicātīvus futūrum
ego prōmittar
tū prōmittēris
is / ea / id prōmittētur
nōs prōmittēmur
vōs prōmittēminī
eī / eae / ea prōmittentur
Coniūnctīvus praesēns
ego prōmittar
tū prōmittāris
is / ea / id prōmittātur
nōs prōmittāmur
vōs prōmittāminī
eī / eae / ea prōmittantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego prōmitterer
tū prōmitterēris
is / ea / id prōmitterētur
nōs prōmitterēmur
vōs prōmitterēminī
eī / eae / ea prōmitterentur
Imperātīvus praesēns
tū prōmittere
vōs prōmittiminī
Imperātīvus futūrum
tū prōmittitor
is / ea / id prōmittitor
eī / eae / ea prōmittuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— prōmittī
Īnfīnītīvus perfectum
— prōmissum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— prōmissum īrī
Participium perfectum
— prōmissus
Participium futūrum
— prōmittendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary