HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← proicio — definition

Conjugation of proicio

Regular CEFR B1
[proːˈjɪ.ki.oː]

to throw away, give up, yield, resign, renounce, reject, disdain; neglect, desert, abandon Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego prōiciō
tū prōicis
is / ea / id prōicit
nōs prōicimus
vōs prōicitis
eī / eae / ea prōiciunt
Indicātīvus imperfectum
ego prōiciēbam
tū prōiciēbās
is / ea / id prōiciēbat
nōs prōiciēbāmus
vōs prōiciēbātis
eī / eae / ea prōiciēbant
Indicātīvus futūrum
ego prōiciam
tū prōiciēs
is / ea / id prōiciet
nōs prōiciēmus
vōs prōiciētis
eī / eae / ea prōicient
Indicātīvus perfectum
ego prōiēcī
tū prōiēcistī
is / ea / id prōiēcit
nōs prōiēcimus
vōs prōiēcistis
eī / eae / ea prōiēcērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego prōiēceram
tū prōiēcerās
is / ea / id prōiēcerat
nōs prōiēcerāmus
vōs prōiēcerātis
eī / eae / ea prōiēcerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego prōiēcerō
tū prōiēceris
is / ea / id prōiēcerit
nōs prōiēcerimus
vōs prōiēceritis
eī / eae / ea prōiēcerint
Coniūnctīvus praesēns
ego prōiciam
tū prōiciās
is / ea / id prōiciat
nōs prōiciāmus
vōs prōiciātis
eī / eae / ea prōiciant
Coniūnctīvus imperfectum
ego prōicerem
tū prōicerēs
is / ea / id prōiceret
nōs prōicerēmus
vōs prōicerētis
eī / eae / ea prōicerent
Coniūnctīvus perfectum
ego prōiēcerim
tū prōiēcerīs
is / ea / id prōiēcerit
nōs prōiēcerīmus
vōs prōiēcerītis
eī / eae / ea prōiēcerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego prōiēcissem
tū prōiēcissēs
is / ea / id prōiēcisset
nōs prōiēcissēmus
vōs prōiēcissētis
eī / eae / ea prōiēcissent
Imperātīvus praesēns
tū prōice
vōs prōicite
Imperātīvus futūrum
tū prōicitō
is / ea / id prōicitō
vōs prōicitōte
eī / eae / ea prōiciuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— prōicere
Īnfīnītīvus perfectum
— prōiēcisse
Īnfīnītīvus futūrum
— prōiectūrum esse
Participium praesēns
— prōiciēns
Participium futūrum
— prōiectūrus
Gerundium (genitīvus)
— prōiciendī
Gerundium (datīvus)
— prōiciendō
Gerundium (accūsātīvus)
— prōiciendum
Gerundium (ablātīvus)
— prōiciendō
Supīnum (accūsātīvus)
— prōiectum
Supīnum (ablātīvus)
— prōiectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego prōicior
tū prōiceris
is / ea / id prōicitur
nōs prōicimur
vōs prōiciminī
eī / eae / ea prōiciuntur
Indicātīvus imperfectum
ego prōiciēbar
tū prōiciēbāris
is / ea / id prōiciēbātur
nōs prōiciēbāmur
vōs prōiciēbāminī
eī / eae / ea prōiciēbantur
Indicātīvus futūrum
ego prōiciar
tū prōiciēris
is / ea / id prōiciētur
nōs prōiciēmur
vōs prōiciēminī
eī / eae / ea prōicientur
Coniūnctīvus praesēns
ego prōiciar
tū prōiciāris
is / ea / id prōiciātur
nōs prōiciāmur
vōs prōiciāminī
eī / eae / ea prōiciantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego prōicerer
tū prōicerēris
is / ea / id prōicerētur
nōs prōicerēmur
vōs prōicerēminī
eī / eae / ea prōicerentur
Imperātīvus praesēns
tū prōicere
vōs prōiciminī
Imperātīvus futūrum
tū prōicitor
is / ea / id prōicitor
eī / eae / ea prōiciuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— prōicī
Īnfīnītīvus perfectum
— prōiectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— prōiectum īrī
Participium perfectum
— prōiectus
Participium futūrum
— prōiciendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary