HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← prodeico — definition

Conjugation of prodeico

Regular CEFR B2

Old Latin form of prodīcō Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego prodeicō
tū prodeicis
is / ea / id prodeicit
nōs prodeicimus
vōs prodeicitis
eī / eae / ea prodeicunt
Indicātīvus imperfectum
ego prodeicēbam
tū prodeicēbās
is / ea / id prodeicēbat
nōs prodeicēbāmus
vōs prodeicēbātis
eī / eae / ea prodeicēbant
Indicātīvus futūrum
ego prodeicam
tū prodeicēs
is / ea / id prodeicet
nōs prodeicēmus
vōs prodeicētis
eī / eae / ea prodeicent
Indicātīvus perfectum
ego prodeixī
tū prodeixistī
is / ea / id prodeixit
nōs prodeiximus
vōs prodeixistis
eī / eae / ea prodeixērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego prodeixeram
tū prodeixerās
is / ea / id prodeixerat
nōs prodeixerāmus
vōs prodeixerātis
eī / eae / ea prodeixerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego prodeixerō
tū prodeixeris
is / ea / id prodeixerit
nōs prodeixerimus
vōs prodeixeritis
eī / eae / ea prodeixerint
Coniūnctīvus praesēns
ego prodeicam
tū prodeicās
is / ea / id prodeicat
nōs prodeicāmus
vōs prodeicātis
eī / eae / ea prodeicant
Coniūnctīvus imperfectum
ego prodeicerem
tū prodeicerēs
is / ea / id prodeiceret
nōs prodeicerēmus
vōs prodeicerētis
eī / eae / ea prodeicerent
Coniūnctīvus perfectum
ego prodeixerim
tū prodeixerīs
is / ea / id prodeixerit
nōs prodeixerīmus
vōs prodeixerītis
eī / eae / ea prodeixerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego prodeixissem
tū prodeixissēs
is / ea / id prodeixisset
nōs prodeixissēmus
vōs prodeixissētis
eī / eae / ea prodeixissent
Imperātīvus praesēns
tū prodeice
vōs prodeicite
Imperātīvus futūrum
tū prodeicitō
is / ea / id prodeicitō
vōs prodeicitōte
eī / eae / ea prodeicuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— prodeicere
Īnfīnītīvus perfectum
— prodeixisse
Īnfīnītīvus futūrum
— prodictūrum esse
Participium praesēns
— prodeicēns
Participium futūrum
— prodictūrus
Gerundium (genitīvus)
— prodeicendī
Gerundium (datīvus)
— prodeicendō
Gerundium (accūsātīvus)
— prodeicendum
Gerundium (ablātīvus)
— prodeicendō
Supīnum (accūsātīvus)
— prodictum
Supīnum (ablātīvus)
— prodictū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego prodeicor
tū prodeiceris
is / ea / id prodeicitur
nōs prodeicimur
vōs prodeiciminī
eī / eae / ea prodeicuntur
Indicātīvus imperfectum
ego prodeicēbar
tū prodeicēbāris
is / ea / id prodeicēbātur
nōs prodeicēbāmur
vōs prodeicēbāminī
eī / eae / ea prodeicēbantur
Indicātīvus futūrum
ego prodeicar
tū prodeicēris
is / ea / id prodeicētur
nōs prodeicēmur
vōs prodeicēminī
eī / eae / ea prodeicentur
Coniūnctīvus praesēns
ego prodeicar
tū prodeicāris
is / ea / id prodeicātur
nōs prodeicāmur
vōs prodeicāminī
eī / eae / ea prodeicantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego prodeicerer
tū prodeicerēris
is / ea / id prodeicerētur
nōs prodeicerēmur
vōs prodeicerēminī
eī / eae / ea prodeicerentur
Imperātīvus praesēns
tū prodeicere
vōs prodeiciminī
Imperātīvus futūrum
tū prodeicitor
is / ea / id prodeicitor
eī / eae / ea prodeicuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— prodeicī
Īnfīnītīvus perfectum
— prodictum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— prodictum īrī
Participium perfectum
— prodictus
Participium futūrum
— prodeicendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary