HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← porricio — definition

Conjugation of porricio

Regular CEFR B2
[pɔrˈrɪ.ki.oː]

To bring forth, produce any thing Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego porriciō
tū porricis
is / ea / id porricit
nōs porricimus
vōs porricitis
eī / eae / ea porriciunt
Indicātīvus imperfectum
ego porriciēbam
tū porriciēbās
is / ea / id porriciēbat
nōs porriciēbāmus
vōs porriciēbātis
eī / eae / ea porriciēbant
Indicātīvus futūrum
ego porriciam
tū porriciēs
is / ea / id porriciet
nōs porriciēmus
vōs porriciētis
eī / eae / ea porricient
Indicātīvus perfectum
ego porrēcī
tū porrēcistī
is / ea / id porrēcit
nōs porrēcimus
vōs porrēcistis
eī / eae / ea porrēcērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego porrēceram
tū porrēcerās
is / ea / id porrēcerat
nōs porrēcerāmus
vōs porrēcerātis
eī / eae / ea porrēcerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego porrēcerō
tū porrēceris
is / ea / id porrēcerit
nōs porrēcerimus
vōs porrēceritis
eī / eae / ea porrēcerint
Coniūnctīvus praesēns
ego porriciam
tū porriciās
is / ea / id porriciat
nōs porriciāmus
vōs porriciātis
eī / eae / ea porriciant
Coniūnctīvus imperfectum
ego porricerem
tū porricerēs
is / ea / id porriceret
nōs porricerēmus
vōs porricerētis
eī / eae / ea porricerent
Coniūnctīvus perfectum
ego porrēcerim
tū porrēcerīs
is / ea / id porrēcerit
nōs porrēcerīmus
vōs porrēcerītis
eī / eae / ea porrēcerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego porrēcissem
tū porrēcissēs
is / ea / id porrēcisset
nōs porrēcissēmus
vōs porrēcissētis
eī / eae / ea porrēcissent
Imperātīvus praesēns
tū porrice
vōs porricite
Imperātīvus futūrum
tū porricitō
is / ea / id porricitō
vōs porricitōte
eī / eae / ea porriciuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— porricere
Īnfīnītīvus perfectum
— porrēcisse
Īnfīnītīvus futūrum
— porrectūrum esse
Participium praesēns
— porriciēns
Participium futūrum
— porrectūrus
Gerundium (genitīvus)
— porriciendī
Gerundium (datīvus)
— porriciendō
Gerundium (accūsātīvus)
— porriciendum
Gerundium (ablātīvus)
— porriciendō
Supīnum (accūsātīvus)
— porrectum
Supīnum (ablātīvus)
— porrectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego porricior
tū porriceris
is / ea / id porricitur
nōs porricimur
vōs porriciminī
eī / eae / ea porriciuntur
Indicātīvus imperfectum
ego porriciēbar
tū porriciēbāris
is / ea / id porriciēbātur
nōs porriciēbāmur
vōs porriciēbāminī
eī / eae / ea porriciēbantur
Indicātīvus futūrum
ego porriciar
tū porriciēris
is / ea / id porriciētur
nōs porriciēmur
vōs porriciēminī
eī / eae / ea porricientur
Coniūnctīvus praesēns
ego porriciar
tū porriciāris
is / ea / id porriciātur
nōs porriciāmur
vōs porriciāminī
eī / eae / ea porriciantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego porricerer
tū porricerēris
is / ea / id porricerētur
nōs porricerēmur
vōs porricerēminī
eī / eae / ea porricerentur
Imperātīvus praesēns
tū porricere
vōs porriciminī
Imperātīvus futūrum
tū porricitor
is / ea / id porricitor
eī / eae / ea porriciuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— porricī
Īnfīnītīvus perfectum
— porrectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— porrectum īrī
Participium perfectum
— porrectus
Participium futūrum
— porriciendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary