Conjugation of placeo
/[ˈpɫa.ke.oː]/to be pleasing or agreeable to; to please, to be nice; to be welcome or acceptable; to satisfy, suit (in a mental rather than a sensual way) Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | placeō |
| tū | placēs |
| is / ea / id | placet |
| nōs | placēmus |
| vōs | placētis |
| eī / eae / ea | placent |
Indicātīvus imperfectum
| ego | placēbam |
| tū | placēbās |
| is / ea / id | placēbat |
| nōs | placēbāmus |
| vōs | placēbātis |
| eī / eae / ea | placēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | placēbō |
| tū | placēbis |
| is / ea / id | placēbit |
| nōs | placēbimus |
| vōs | placēbitis |
| eī / eae / ea | placēbunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | placuī |
| tū | placuistī |
| is / ea / id | placuit |
| nōs | placuimus |
| vōs | placuistis |
| eī / eae / ea | placuērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | placueram |
| tū | placuerās |
| is / ea / id | placuerat |
| nōs | placuerāmus |
| vōs | placuerātis |
| eī / eae / ea | placuerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | placuerō |
| tū | placueris |
| is / ea / id | placuerit |
| nōs | placuerimus |
| vōs | placueritis |
| eī / eae / ea | placuerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | placeam |
| tū | placeās |
| is / ea / id | placeat |
| nōs | placeāmus |
| vōs | placeātis |
| eī / eae / ea | placeant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | placērem |
| tū | placērēs |
| is / ea / id | placēret |
| nōs | placērēmus |
| vōs | placērētis |
| eī / eae / ea | placērent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | placuerim |
| tū | placuerīs |
| is / ea / id | placuerit |
| nōs | placuerīmus |
| vōs | placuerītis |
| eī / eae / ea | placuerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | placuissem |
| tū | placuissēs |
| is / ea / id | placuisset |
| nōs | placuissēmus |
| vōs | placuissētis |
| eī / eae / ea | placuissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | placē |
| vōs | placēte |
Imperātīvus futūrum
| tū | placētō |
| is / ea / id | placētō |
| vōs | placētōte |
| eī / eae / ea | placentō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | placēre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | placuisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | placitūrum esse |
Participium praesēns
| — | placēns |
Participium futūrum
| — | placitūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | placendī |
Gerundium (datīvus)
| — | placendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | placendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | placendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | placitum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | placitū |
Vox passīva
Participium futūrum
| — | placendus |