Conjugation of pervinco
/[pɛrˈwɪŋ.koː]/to induce or prevail upon with great effort; effect or bring about with much labor Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | pervincō |
| tū | pervincis |
| is / ea / id | pervincit |
| nōs | pervincimus |
| vōs | pervincitis |
| eī / eae / ea | pervincunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | pervincēbam |
| tū | pervincēbās |
| is / ea / id | pervincēbat |
| nōs | pervincēbāmus |
| vōs | pervincēbātis |
| eī / eae / ea | pervincēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | pervincam |
| tū | pervincēs |
| is / ea / id | pervincet |
| nōs | pervincēmus |
| vōs | pervincētis |
| eī / eae / ea | pervincent |
Indicātīvus perfectum
| ego | pervīcī |
| tū | pervīcistī |
| is / ea / id | pervīcit |
| nōs | pervīcimus |
| vōs | pervīcistis |
| eī / eae / ea | pervīcērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | pervīceram |
| tū | pervīcerās |
| is / ea / id | pervīcerat |
| nōs | pervīcerāmus |
| vōs | pervīcerātis |
| eī / eae / ea | pervīcerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | pervīcerō |
| tū | pervīceris |
| is / ea / id | pervīcerit |
| nōs | pervīcerimus |
| vōs | pervīceritis |
| eī / eae / ea | pervīcerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | pervincam |
| tū | pervincās |
| is / ea / id | pervincat |
| nōs | pervincāmus |
| vōs | pervincātis |
| eī / eae / ea | pervincant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | pervincerem |
| tū | pervincerēs |
| is / ea / id | pervinceret |
| nōs | pervincerēmus |
| vōs | pervincerētis |
| eī / eae / ea | pervincerent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | pervīcerim |
| tū | pervīcerīs |
| is / ea / id | pervīcerit |
| nōs | pervīcerīmus |
| vōs | pervīcerītis |
| eī / eae / ea | pervīcerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | pervīcissem |
| tū | pervīcissēs |
| is / ea / id | pervīcisset |
| nōs | pervīcissēmus |
| vōs | pervīcissētis |
| eī / eae / ea | pervīcissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | pervince |
| vōs | pervincite |
Imperātīvus futūrum
| tū | pervincitō |
| is / ea / id | pervincitō |
| vōs | pervincitōte |
| eī / eae / ea | pervincuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | pervincere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | pervīcisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | pervictūrum esse |
Participium praesēns
| — | pervincēns |
Participium futūrum
| — | pervictūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | pervincendī |
Gerundium (datīvus)
| — | pervincendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | pervincendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | pervincendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | pervictum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | pervictū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | pervincor |
| tū | pervinceris |
| is / ea / id | pervincitur |
| nōs | pervincimur |
| vōs | pervinciminī |
| eī / eae / ea | pervincuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | pervincēbar |
| tū | pervincēbāris |
| is / ea / id | pervincēbātur |
| nōs | pervincēbāmur |
| vōs | pervincēbāminī |
| eī / eae / ea | pervincēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | pervincar |
| tū | pervincēris |
| is / ea / id | pervincētur |
| nōs | pervincēmur |
| vōs | pervincēminī |
| eī / eae / ea | pervincentur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | pervincar |
| tū | pervincāris |
| is / ea / id | pervincātur |
| nōs | pervincāmur |
| vōs | pervincāminī |
| eī / eae / ea | pervincantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | pervincerer |
| tū | pervincerēris |
| is / ea / id | pervincerētur |
| nōs | pervincerēmur |
| vōs | pervincerēminī |
| eī / eae / ea | pervincerentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | pervincere |
| vōs | pervinciminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | pervincitor |
| is / ea / id | pervincitor |
| eī / eae / ea | pervincuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | pervincī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | pervictum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | pervictum īrī |
Participium perfectum
| — | pervictus |
Participium futūrum
| — | pervincendus |