HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← perveho — definition

Conjugation of perveho

Regular CEFR B1
[ˈpɛr.we.(ɦ)oː]

to carry, bear or convey through Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego pervehō
tū pervehis
is / ea / id pervehit
nōs pervehimus
vōs pervehitis
eī / eae / ea pervehunt
Indicātīvus imperfectum
ego pervehēbam
tū pervehēbās
is / ea / id pervehēbat
nōs pervehēbāmus
vōs pervehēbātis
eī / eae / ea pervehēbant
Indicātīvus futūrum
ego perveham
tū pervehēs
is / ea / id pervehet
nōs pervehēmus
vōs pervehētis
eī / eae / ea pervehent
Indicātīvus perfectum
ego pervē̆xī
tū pervē̆xistī
is / ea / id pervē̆xit
nōs pervē̆ximus
vōs pervē̆xistis
eī / eae / ea pervē̆xērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego pervē̆xeram
tū pervē̆xerās
is / ea / id pervē̆xerat
nōs pervē̆xerāmus
vōs pervē̆xerātis
eī / eae / ea pervē̆xerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego pervē̆xerō
tū pervē̆xeris
is / ea / id pervē̆xerit
nōs pervē̆xerimus
vōs pervē̆xeritis
eī / eae / ea pervē̆xerint
Coniūnctīvus praesēns
ego perveham
tū pervehās
is / ea / id pervehat
nōs pervehāmus
vōs pervehātis
eī / eae / ea pervehant
Coniūnctīvus imperfectum
ego perveherem
tū perveherēs
is / ea / id perveheret
nōs perveherēmus
vōs perveherētis
eī / eae / ea perveherent
Coniūnctīvus perfectum
ego pervē̆xerim
tū pervē̆xerīs
is / ea / id pervē̆xerit
nōs pervē̆xerīmus
vōs pervē̆xerītis
eī / eae / ea pervē̆xerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego pervē̆xissem
tū pervē̆xissēs
is / ea / id pervē̆xisset
nōs pervē̆xissēmus
vōs pervē̆xissētis
eī / eae / ea pervē̆xissent
Imperātīvus praesēns
tū pervehe
vōs pervehite
Imperātīvus futūrum
tū pervehitō
is / ea / id pervehitō
vōs pervehitōte
eī / eae / ea pervehuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— pervehere
Īnfīnītīvus perfectum
— pervē̆xisse
Īnfīnītīvus futūrum
— pervectūrum esse
Participium praesēns
— pervehēns
Participium futūrum
— pervectūrus
Gerundium (genitīvus)
— pervehendī
Gerundium (datīvus)
— pervehendō
Gerundium (accūsātīvus)
— pervehendum
Gerundium (ablātīvus)
— pervehendō
Supīnum (accūsātīvus)
— pervectum
Supīnum (ablātīvus)
— pervectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego pervehor
tū perveheris
is / ea / id pervehitur
nōs pervehimur
vōs pervehiminī
eī / eae / ea pervehuntur
Indicātīvus imperfectum
ego pervehēbar
tū pervehēbāris
is / ea / id pervehēbātur
nōs pervehēbāmur
vōs pervehēbāminī
eī / eae / ea pervehēbantur
Indicātīvus futūrum
ego pervehar
tū pervehēris
is / ea / id pervehētur
nōs pervehēmur
vōs pervehēminī
eī / eae / ea pervehentur
Coniūnctīvus praesēns
ego pervehar
tū pervehāris
is / ea / id pervehātur
nōs pervehāmur
vōs pervehāminī
eī / eae / ea pervehantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego perveherer
tū perveherēris
is / ea / id perveherētur
nōs perveherēmur
vōs perveherēminī
eī / eae / ea perveherentur
Imperātīvus praesēns
tū pervehere
vōs pervehiminī
Imperātīvus futūrum
tū pervehitor
is / ea / id pervehitor
eī / eae / ea pervehuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— pervehī
Īnfīnītīvus perfectum
— pervectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— pervectum īrī
Participium perfectum
— pervectus
Participium futūrum
— pervehendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary