Conjugation of pertempto
/[pɛrˈtɛmp.toː]/to test, try, attempt thoroughly Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | pertemptō |
| tū | pertemptās |
| is / ea / id | pertemptat |
| nōs | pertemptāmus |
| vōs | pertemptātis |
| eī / eae / ea | pertemptant |
Indicātīvus imperfectum
| ego | pertemptābam |
| tū | pertemptābās |
| is / ea / id | pertemptābat |
| nōs | pertemptābāmus |
| vōs | pertemptābātis |
| eī / eae / ea | pertemptābant |
Indicātīvus futūrum
| ego | pertemptābō |
| tū | pertemptābis |
| is / ea / id | pertemptābit |
| nōs | pertemptābimus |
| vōs | pertemptābitis |
| eī / eae / ea | pertemptābunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | pertemptāvī |
| tū | pertemptāvistī |
| is / ea / id | pertemptāvit |
| nōs | pertemptāvimus |
| vōs | pertemptāvistis |
| eī / eae / ea | pertemptāvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | pertemptāveram |
| tū | pertemptāverās |
| is / ea / id | pertemptāverat |
| nōs | pertemptāverāmus |
| vōs | pertemptāverātis |
| eī / eae / ea | pertemptāverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | pertemptāverō |
| tū | pertemptāveris |
| is / ea / id | pertemptāverit |
| nōs | pertemptāverimus |
| vōs | pertemptāveritis |
| eī / eae / ea | pertemptāverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | pertemptem |
| tū | pertemptēs |
| is / ea / id | pertemptet |
| nōs | pertemptēmus |
| vōs | pertemptētis |
| eī / eae / ea | pertemptent |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | pertemptārem |
| tū | pertemptārēs |
| is / ea / id | pertemptāret |
| nōs | pertemptārēmus |
| vōs | pertemptārētis |
| eī / eae / ea | pertemptārent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | pertemptāverim |
| tū | pertemptāverīs |
| is / ea / id | pertemptāverit |
| nōs | pertemptāverīmus |
| vōs | pertemptāverītis |
| eī / eae / ea | pertemptāverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | pertemptāvissem |
| tū | pertemptāvissēs |
| is / ea / id | pertemptāvisset |
| nōs | pertemptāvissēmus |
| vōs | pertemptāvissētis |
| eī / eae / ea | pertemptāvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | pertemptā |
| vōs | pertemptāte |
Imperātīvus futūrum
| tū | pertemptātō |
| is / ea / id | pertemptātō |
| vōs | pertemptātōte |
| eī / eae / ea | pertemptantō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | pertemptāre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | pertemptāvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | pertemptātūrum esse |
Participium praesēns
| — | pertemptāns |
Participium futūrum
| — | pertemptātūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | pertemptandī |
Gerundium (datīvus)
| — | pertemptandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | pertemptandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | pertemptandō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | pertemptātum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | pertemptātū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | pertemptor |
| tū | pertemptāris |
| is / ea / id | pertemptātur |
| nōs | pertemptāmur |
| vōs | pertemptāminī |
| eī / eae / ea | pertemptantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | pertemptābar |
| tū | pertemptābāris |
| is / ea / id | pertemptābātur |
| nōs | pertemptābāmur |
| vōs | pertemptābāminī |
| eī / eae / ea | pertemptābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | pertemptābor |
| tū | pertemptāberis |
| is / ea / id | pertemptābitur |
| nōs | pertemptābimur |
| vōs | pertemptābiminī |
| eī / eae / ea | pertemptābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | pertempter |
| tū | pertemptēris |
| is / ea / id | pertemptētur |
| nōs | pertemptēmur |
| vōs | pertemptēminī |
| eī / eae / ea | pertemptentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | pertemptārer |
| tū | pertemptārēris |
| is / ea / id | pertemptārētur |
| nōs | pertemptārēmur |
| vōs | pertemptārēminī |
| eī / eae / ea | pertemptārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | pertemptāre |
| vōs | pertemptāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | pertemptātor |
| is / ea / id | pertemptātor |
| eī / eae / ea | pertemptantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | pertemptārī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | pertemptātum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | pertemptātum īrī |
Participium perfectum
| — | pertemptātus |
Participium futūrum
| — | pertemptandus |