Conjugation of persolvo
/[pɛrˈsɔɫ.woː]/to perform, accomplish, fulfill an obligation or task Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | persolvō |
| tū | persolvis |
| is / ea / id | persolvit |
| nōs | persolvimus |
| vōs | persolvitis |
| eī / eae / ea | persolvunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | persolvēbam |
| tū | persolvēbās |
| is / ea / id | persolvēbat |
| nōs | persolvēbāmus |
| vōs | persolvēbātis |
| eī / eae / ea | persolvēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | persolvam |
| tū | persolvēs |
| is / ea / id | persolvet |
| nōs | persolvēmus |
| vōs | persolvētis |
| eī / eae / ea | persolvent |
Indicātīvus perfectum
| ego | persolvī |
| tū | persolvistī |
| is / ea / id | persolvit |
| nōs | persolvimus |
| vōs | persolvistis |
| eī / eae / ea | persolvērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | persolveram |
| tū | persolverās |
| is / ea / id | persolverat |
| nōs | persolverāmus |
| vōs | persolverātis |
| eī / eae / ea | persolverant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | persolverō |
| tū | persolveris |
| is / ea / id | persolverit |
| nōs | persolverimus |
| vōs | persolveritis |
| eī / eae / ea | persolverint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | persolvam |
| tū | persolvās |
| is / ea / id | persolvat |
| nōs | persolvāmus |
| vōs | persolvātis |
| eī / eae / ea | persolvant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | persolverem |
| tū | persolverēs |
| is / ea / id | persolveret |
| nōs | persolverēmus |
| vōs | persolverētis |
| eī / eae / ea | persolverent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | persolverim |
| tū | persolverīs |
| is / ea / id | persolverit |
| nōs | persolverīmus |
| vōs | persolverītis |
| eī / eae / ea | persolverint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | persolvissem |
| tū | persolvissēs |
| is / ea / id | persolvisset |
| nōs | persolvissēmus |
| vōs | persolvissētis |
| eī / eae / ea | persolvissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | persolve |
| vōs | persolvite |
Imperātīvus futūrum
| tū | persolvitō |
| is / ea / id | persolvitō |
| vōs | persolvitōte |
| eī / eae / ea | persolvuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | persolvere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | persolvisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | persolūtūrum esse |
Participium praesēns
| — | persolvēns |
Participium futūrum
| — | persolūtūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | persolvendī |
Gerundium (datīvus)
| — | persolvendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | persolvendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | persolvendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | persolūtum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | persolūtū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | persolvor |
| tū | persolveris |
| is / ea / id | persolvitur |
| nōs | persolvimur |
| vōs | persolviminī |
| eī / eae / ea | persolvuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | persolvēbar |
| tū | persolvēbāris |
| is / ea / id | persolvēbātur |
| nōs | persolvēbāmur |
| vōs | persolvēbāminī |
| eī / eae / ea | persolvēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | persolvar |
| tū | persolvēris |
| is / ea / id | persolvētur |
| nōs | persolvēmur |
| vōs | persolvēminī |
| eī / eae / ea | persolventur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | persolvar |
| tū | persolvāris |
| is / ea / id | persolvātur |
| nōs | persolvāmur |
| vōs | persolvāminī |
| eī / eae / ea | persolvantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | persolverer |
| tū | persolverēris |
| is / ea / id | persolverētur |
| nōs | persolverēmur |
| vōs | persolverēminī |
| eī / eae / ea | persolverentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | persolvere |
| vōs | persolviminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | persolvitor |
| is / ea / id | persolvitor |
| eī / eae / ea | persolvuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | persolvī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | persolūtum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | persolūtum īrī |
Participium perfectum
| — | persolūtus |
Participium futūrum
| — | persolvendus |