HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← permitto — definition

Conjugation of permitto

Regular CEFR B2
[pɛrˈmɪt.toː]

to give leave, give up, allow, suffer, grant, permit, surrender, let Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego permittō
tū permittis
is / ea / id permittit
nōs permittimus
vōs permittitis
eī / eae / ea permittunt
Indicātīvus imperfectum
ego permittēbam
tū permittēbās
is / ea / id permittēbat
nōs permittēbāmus
vōs permittēbātis
eī / eae / ea permittēbant
Indicātīvus futūrum
ego permittam
tū permittēs
is / ea / id permittet
nōs permittēmus
vōs permittētis
eī / eae / ea permittent
Indicātīvus perfectum
ego permīsī
tū permīsistī
is / ea / id permīsit
nōs permīsimus
vōs permīsistis
eī / eae / ea permīsērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego permīseram
tū permīserās
is / ea / id permīserat
nōs permīserāmus
vōs permīserātis
eī / eae / ea permīserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego permīserō
tū permīseris
is / ea / id permīserit
nōs permīserimus
vōs permīseritis
eī / eae / ea permīserint
Coniūnctīvus praesēns
ego permittam
tū permittās
is / ea / id permittat
nōs permittāmus
vōs permittātis
eī / eae / ea permittant
Coniūnctīvus imperfectum
ego permitterem
tū permitterēs
is / ea / id permitteret
nōs permitterēmus
vōs permitterētis
eī / eae / ea permitterent
Coniūnctīvus perfectum
ego permīserim
tū permīserīs
is / ea / id permīserit
nōs permīserīmus
vōs permīserītis
eī / eae / ea permīserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego permīsissem
tū permīsissēs
is / ea / id permīsisset
nōs permīsissēmus
vōs permīsissētis
eī / eae / ea permīsissent
Imperātīvus praesēns
tū permitte
vōs permittite
Imperātīvus futūrum
tū permittitō
is / ea / id permittitō
vōs permittitōte
eī / eae / ea permittuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— permittere
Īnfīnītīvus perfectum
— permīsisse
Īnfīnītīvus futūrum
— permissūrum esse
Participium praesēns
— permittēns
Participium futūrum
— permissūrus
Gerundium (genitīvus)
— permittendī
Gerundium (datīvus)
— permittendō
Gerundium (accūsātīvus)
— permittendum
Gerundium (ablātīvus)
— permittendō
Supīnum (accūsātīvus)
— permissum
Supīnum (ablātīvus)
— permissū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego permittor
tū permitteris
is / ea / id permittitur
nōs permittimur
vōs permittiminī
eī / eae / ea permittuntur
Indicātīvus imperfectum
ego permittēbar
tū permittēbāris
is / ea / id permittēbātur
nōs permittēbāmur
vōs permittēbāminī
eī / eae / ea permittēbantur
Indicātīvus futūrum
ego permittar
tū permittēris
is / ea / id permittētur
nōs permittēmur
vōs permittēminī
eī / eae / ea permittentur
Coniūnctīvus praesēns
ego permittar
tū permittāris
is / ea / id permittātur
nōs permittāmur
vōs permittāminī
eī / eae / ea permittantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego permitterer
tū permitterēris
is / ea / id permitterētur
nōs permitterēmur
vōs permitterēminī
eī / eae / ea permitterentur
Imperātīvus praesēns
tū permittere
vōs permittiminī
Imperātīvus futūrum
tū permittitor
is / ea / id permittitor
eī / eae / ea permittuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— permittī
Īnfīnītīvus perfectum
— permissum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— permissum īrī
Participium perfectum
— permissus
Participium futūrum
— permittendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary