HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← permano — definition

Conjugation of permano

Regular CEFR B1
[pɛrˈmaː.noː]

to flow or leak through; to permeate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego permānō
tū permānās
is / ea / id permānat
nōs permānāmus
vōs permānātis
eī / eae / ea permānant
Indicātīvus imperfectum
ego permānābam
tū permānābās
is / ea / id permānābat
nōs permānābāmus
vōs permānābātis
eī / eae / ea permānābant
Indicātīvus futūrum
ego permānābō
tū permānābis
is / ea / id permānābit
nōs permānābimus
vōs permānābitis
eī / eae / ea permānābunt
Indicātīvus perfectum
ego permānāvī
tū permānāvistī
is / ea / id permānāvit
nōs permānāvimus
vōs permānāvistis
eī / eae / ea permānāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego permānāveram
tū permānāverās
is / ea / id permānāverat
nōs permānāverāmus
vōs permānāverātis
eī / eae / ea permānāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego permānāverō
tū permānāveris
is / ea / id permānāverit
nōs permānāverimus
vōs permānāveritis
eī / eae / ea permānāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego permānem
tū permānēs
is / ea / id permānet
nōs permānēmus
vōs permānētis
eī / eae / ea permānent
Coniūnctīvus imperfectum
ego permānārem
tū permānārēs
is / ea / id permānāret
nōs permānārēmus
vōs permānārētis
eī / eae / ea permānārent
Coniūnctīvus perfectum
ego permānāverim
tū permānāverīs
is / ea / id permānāverit
nōs permānāverīmus
vōs permānāverītis
eī / eae / ea permānāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego permānāvissem
tū permānāvissēs
is / ea / id permānāvisset
nōs permānāvissēmus
vōs permānāvissētis
eī / eae / ea permānāvissent
Imperātīvus praesēns
tū permānā
vōs permānāte
Imperātīvus futūrum
tū permānātō
is / ea / id permānātō
vōs permānātōte
eī / eae / ea permānantō
Īnfīnītīvus praesēns
— permānāre
Īnfīnītīvus perfectum
— permānāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— permānātūrum esse
Participium praesēns
— permānāns
Participium futūrum
— permānātūrus
Gerundium (genitīvus)
— permānandī
Gerundium (datīvus)
— permānandō
Gerundium (accūsātīvus)
— permānandum
Gerundium (ablātīvus)
— permānandō
Supīnum (accūsātīvus)
— permānātum
Supīnum (ablātīvus)
— permānātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego permānor
tū permānāris
is / ea / id permānātur
nōs permānāmur
vōs permānāminī
eī / eae / ea permānantur
Indicātīvus imperfectum
ego permānābar
tū permānābāris
is / ea / id permānābātur
nōs permānābāmur
vōs permānābāminī
eī / eae / ea permānābantur
Indicātīvus futūrum
ego permānābor
tū permānāberis
is / ea / id permānābitur
nōs permānābimur
vōs permānābiminī
eī / eae / ea permānābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego permāner
tū permānēris
is / ea / id permānētur
nōs permānēmur
vōs permānēminī
eī / eae / ea permānentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego permānārer
tū permānārēris
is / ea / id permānārētur
nōs permānārēmur
vōs permānārēminī
eī / eae / ea permānārentur
Imperātīvus praesēns
tū permānāre
vōs permānāminī
Imperātīvus futūrum
tū permānātor
is / ea / id permānātor
eī / eae / ea permānantor
Īnfīnītīvus praesēns
— permānārī
Īnfīnītīvus perfectum
— permānātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— permānātum īrī
Participium perfectum
— permānātus
Participium futūrum
— permānandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary