HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← permaneo — definition

Conjugation of permaneo

Regular CEFR B2
[pɛrˈma.ne.oː]

to last, continue, remain, endure, abide, persist, persevere Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego permaneō
tū permanēs
is / ea / id permanet
nōs permanēmus
vōs permanētis
eī / eae / ea permanent
Indicātīvus imperfectum
ego permanēbam
tū permanēbās
is / ea / id permanēbat
nōs permanēbāmus
vōs permanēbātis
eī / eae / ea permanēbant
Indicātīvus futūrum
ego permanēbō
tū permanēbis
is / ea / id permanēbit
nōs permanēbimus
vōs permanēbitis
eī / eae / ea permanēbunt
Indicātīvus perfectum
ego permānsī
tū permānsistī
is / ea / id permānsit
nōs permānsimus
vōs permānsistis
eī / eae / ea permānsērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego permānseram
tū permānserās
is / ea / id permānserat
nōs permānserāmus
vōs permānserātis
eī / eae / ea permānserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego permānserō
tū permānseris
is / ea / id permānserit
nōs permānserimus
vōs permānseritis
eī / eae / ea permānserint
Coniūnctīvus praesēns
ego permaneam
tū permaneās
is / ea / id permaneat
nōs permaneāmus
vōs permaneātis
eī / eae / ea permaneant
Coniūnctīvus imperfectum
ego permanērem
tū permanērēs
is / ea / id permanēret
nōs permanērēmus
vōs permanērētis
eī / eae / ea permanērent
Coniūnctīvus perfectum
ego permānserim
tū permānserīs
is / ea / id permānserit
nōs permānserīmus
vōs permānserītis
eī / eae / ea permānserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego permānsissem
tū permānsissēs
is / ea / id permānsisset
nōs permānsissēmus
vōs permānsissētis
eī / eae / ea permānsissent
Imperātīvus praesēns
tū permanē
vōs permanēte
Imperātīvus futūrum
tū permanētō
is / ea / id permanētō
vōs permanētōte
eī / eae / ea permanentō
Īnfīnītīvus praesēns
— permanēre
Īnfīnītīvus perfectum
— permānsisse
Īnfīnītīvus futūrum
— permānsūrum esse
Participium praesēns
— permanēns
Participium futūrum
— permānsūrus
Gerundium (genitīvus)
— permanendī
Gerundium (datīvus)
— permanendō
Gerundium (accūsātīvus)
— permanendum
Gerundium (ablātīvus)
— permanendō
Supīnum (accūsātīvus)
— permānsum
Supīnum (ablātīvus)
— permānsū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego permaneor
tū permanēris
is / ea / id permanētur
nōs permanēmur
vōs permanēminī
eī / eae / ea permanentur
Indicātīvus imperfectum
ego permanēbar
tū permanēbāris
is / ea / id permanēbātur
nōs permanēbāmur
vōs permanēbāminī
eī / eae / ea permanēbantur
Indicātīvus futūrum
ego permanēbor
tū permanēberis
is / ea / id permanēbitur
nōs permanēbimur
vōs permanēbiminī
eī / eae / ea permanēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego permanear
tū permaneāris
is / ea / id permaneātur
nōs permaneāmur
vōs permaneāminī
eī / eae / ea permaneantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego permanērer
tū permanērēris
is / ea / id permanērētur
nōs permanērēmur
vōs permanērēminī
eī / eae / ea permanērentur
Imperātīvus praesēns
tū permanēre
vōs permanēminī
Imperātīvus futūrum
tū permanētor
is / ea / id permanētor
eī / eae / ea permanentor
Īnfīnītīvus praesēns
— permanērī
Īnfīnītīvus perfectum
— permānsum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— permānsum īrī
Participium perfectum
— permānsus
Participium futūrum
— permanendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary