HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← permaneo — definición

Conjugation of permaneo

Regular CEFR B2
/[pɛrˈma.ne.oː]/

to last, continue, remain, endure, abide, persist, persevere Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego permaneō
permanēs
is / ea / id permanet
nōs permanēmus
vōs permanētis
eī / eae / ea permanent
Indicātīvus imperfectum
ego permanēbam
permanēbās
is / ea / id permanēbat
nōs permanēbāmus
vōs permanēbātis
eī / eae / ea permanēbant
Indicātīvus futūrum
ego permanēbō
permanēbis
is / ea / id permanēbit
nōs permanēbimus
vōs permanēbitis
eī / eae / ea permanēbunt
Indicātīvus perfectum
ego permānsī
permānsistī
is / ea / id permānsit
nōs permānsimus
vōs permānsistis
eī / eae / ea permānsērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego permānseram
permānserās
is / ea / id permānserat
nōs permānserāmus
vōs permānserātis
eī / eae / ea permānserant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego permānserō
permānseris
is / ea / id permānserit
nōs permānserimus
vōs permānseritis
eī / eae / ea permānserint
Coniūnctīvus praesēns
ego permaneam
permaneās
is / ea / id permaneat
nōs permaneāmus
vōs permaneātis
eī / eae / ea permaneant
Coniūnctīvus imperfectum
ego permanērem
permanērēs
is / ea / id permanēret
nōs permanērēmus
vōs permanērētis
eī / eae / ea permanērent
Coniūnctīvus perfectum
ego permānserim
permānserīs
is / ea / id permānserit
nōs permānserīmus
vōs permānserītis
eī / eae / ea permānserint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego permānsissem
permānsissēs
is / ea / id permānsisset
nōs permānsissēmus
vōs permānsissētis
eī / eae / ea permānsissent
Imperātīvus praesēns
permanē
vōs permanēte
Imperātīvus futūrum
permanētō
is / ea / id permanētō
vōs permanētōte
eī / eae / ea permanentō
Īnfīnītīvus praesēns
permanēre
Īnfīnītīvus perfectum
permānsisse
Īnfīnītīvus futūrum
permānsūrum esse
Participium praesēns
permanēns
Participium futūrum
permānsūrus
Gerundium (genitīvus)
permanendī
Gerundium (datīvus)
permanendō
Gerundium (accūsātīvus)
permanendum
Gerundium (ablātīvus)
permanendō
Supīnum (accūsātīvus)
permānsum
Supīnum (ablātīvus)
permānsū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego permaneor
permanēris
is / ea / id permanētur
nōs permanēmur
vōs permanēminī
eī / eae / ea permanentur
Indicātīvus imperfectum
ego permanēbar
permanēbāris
is / ea / id permanēbātur
nōs permanēbāmur
vōs permanēbāminī
eī / eae / ea permanēbantur
Indicātīvus futūrum
ego permanēbor
permanēberis
is / ea / id permanēbitur
nōs permanēbimur
vōs permanēbiminī
eī / eae / ea permanēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego permanear
permaneāris
is / ea / id permaneātur
nōs permaneāmur
vōs permaneāminī
eī / eae / ea permaneantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego permanērer
permanērēris
is / ea / id permanērētur
nōs permanērēmur
vōs permanērēminī
eī / eae / ea permanērentur
Imperātīvus praesēns
permanēre
vōs permanēminī
Imperātīvus futūrum
permanētor
is / ea / id permanētor
eī / eae / ea permanentor
Īnfīnītīvus praesēns
permanērī
Īnfīnītīvus perfectum
permānsum esse
Īnfīnītīvus futūrum
permānsum īrī
Participium perfectum
permānsus
Participium futūrum
permanendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary