HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← perhibeo — definición

Conjugation of perhibeo

Regular CEFR B2
/[pɛˈrɪ.be.oː]/

to hold out, extend; present, produce, bestow, afford, grant, give Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego perhibeō
perhibēs
is / ea / id perhibet
nōs perhibēmus
vōs perhibētis
eī / eae / ea perhibent
Indicātīvus imperfectum
ego perhibēbam
perhibēbās
is / ea / id perhibēbat
nōs perhibēbāmus
vōs perhibēbātis
eī / eae / ea perhibēbant
Indicātīvus futūrum
ego perhibēbō
perhibēbis
is / ea / id perhibēbit
nōs perhibēbimus
vōs perhibēbitis
eī / eae / ea perhibēbunt
Indicātīvus perfectum
ego perhibuī
perhibuistī
is / ea / id perhibuit
nōs perhibuimus
vōs perhibuistis
eī / eae / ea perhibuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego perhibueram
perhibuerās
is / ea / id perhibuerat
nōs perhibuerāmus
vōs perhibuerātis
eī / eae / ea perhibuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego perhibuerō
perhibueris
is / ea / id perhibuerit
nōs perhibuerimus
vōs perhibueritis
eī / eae / ea perhibuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego perhibeam
perhibeās
is / ea / id perhibeat
nōs perhibeāmus
vōs perhibeātis
eī / eae / ea perhibeant
Coniūnctīvus imperfectum
ego perhibērem
perhibērēs
is / ea / id perhibēret
nōs perhibērēmus
vōs perhibērētis
eī / eae / ea perhibērent
Coniūnctīvus perfectum
ego perhibuerim
perhibuerīs
is / ea / id perhibuerit
nōs perhibuerīmus
vōs perhibuerītis
eī / eae / ea perhibuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego perhibuissem
perhibuissēs
is / ea / id perhibuisset
nōs perhibuissēmus
vōs perhibuissētis
eī / eae / ea perhibuissent
Imperātīvus praesēns
perhibē
vōs perhibēte
Imperātīvus futūrum
perhibētō
is / ea / id perhibētō
vōs perhibētōte
eī / eae / ea perhibentō
Īnfīnītīvus praesēns
perhibēre
Īnfīnītīvus perfectum
perhibuisse
Īnfīnītīvus futūrum
perhibitūrum esse
Participium praesēns
perhibēns
Participium futūrum
perhibitūrus
Gerundium (genitīvus)
perhibendī
Gerundium (datīvus)
perhibendō
Gerundium (accūsātīvus)
perhibendum
Gerundium (ablātīvus)
perhibendō
Supīnum (accūsātīvus)
perhibitum
Supīnum (ablātīvus)
perhibitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego perhibeor
perhibēris
is / ea / id perhibētur
nōs perhibēmur
vōs perhibēminī
eī / eae / ea perhibentur
Indicātīvus imperfectum
ego perhibēbar
perhibēbāris
is / ea / id perhibēbātur
nōs perhibēbāmur
vōs perhibēbāminī
eī / eae / ea perhibēbantur
Indicātīvus futūrum
ego perhibēbor
perhibēberis
is / ea / id perhibēbitur
nōs perhibēbimur
vōs perhibēbiminī
eī / eae / ea perhibēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego perhibear
perhibeāris
is / ea / id perhibeātur
nōs perhibeāmur
vōs perhibeāminī
eī / eae / ea perhibeantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego perhibērer
perhibērēris
is / ea / id perhibērētur
nōs perhibērēmur
vōs perhibērēminī
eī / eae / ea perhibērentur
Imperātīvus praesēns
perhibēre
vōs perhibēminī
Imperātīvus futūrum
perhibētor
is / ea / id perhibētor
eī / eae / ea perhibentor
Īnfīnītīvus praesēns
perhibērī
Īnfīnītīvus perfectum
perhibitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
perhibitum īrī
Participium perfectum
perhibitus
Participium futūrum
perhibendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary