HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← perhibeo — definition

Conjugation of perhibeo

Regular CEFR B2
[pɛˈrɪ.be.oː]

to hold out, extend; present, produce, bestow, afford, grant, give Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego perhibeō
tū perhibēs
is / ea / id perhibet
nōs perhibēmus
vōs perhibētis
eī / eae / ea perhibent
Indicātīvus imperfectum
ego perhibēbam
tū perhibēbās
is / ea / id perhibēbat
nōs perhibēbāmus
vōs perhibēbātis
eī / eae / ea perhibēbant
Indicātīvus futūrum
ego perhibēbō
tū perhibēbis
is / ea / id perhibēbit
nōs perhibēbimus
vōs perhibēbitis
eī / eae / ea perhibēbunt
Indicātīvus perfectum
ego perhibuī
tū perhibuistī
is / ea / id perhibuit
nōs perhibuimus
vōs perhibuistis
eī / eae / ea perhibuērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego perhibueram
tū perhibuerās
is / ea / id perhibuerat
nōs perhibuerāmus
vōs perhibuerātis
eī / eae / ea perhibuerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego perhibuerō
tū perhibueris
is / ea / id perhibuerit
nōs perhibuerimus
vōs perhibueritis
eī / eae / ea perhibuerint
Coniūnctīvus praesēns
ego perhibeam
tū perhibeās
is / ea / id perhibeat
nōs perhibeāmus
vōs perhibeātis
eī / eae / ea perhibeant
Coniūnctīvus imperfectum
ego perhibērem
tū perhibērēs
is / ea / id perhibēret
nōs perhibērēmus
vōs perhibērētis
eī / eae / ea perhibērent
Coniūnctīvus perfectum
ego perhibuerim
tū perhibuerīs
is / ea / id perhibuerit
nōs perhibuerīmus
vōs perhibuerītis
eī / eae / ea perhibuerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego perhibuissem
tū perhibuissēs
is / ea / id perhibuisset
nōs perhibuissēmus
vōs perhibuissētis
eī / eae / ea perhibuissent
Imperātīvus praesēns
tū perhibē
vōs perhibēte
Imperātīvus futūrum
tū perhibētō
is / ea / id perhibētō
vōs perhibētōte
eī / eae / ea perhibentō
Īnfīnītīvus praesēns
— perhibēre
Īnfīnītīvus perfectum
— perhibuisse
Īnfīnītīvus futūrum
— perhibitūrum esse
Participium praesēns
— perhibēns
Participium futūrum
— perhibitūrus
Gerundium (genitīvus)
— perhibendī
Gerundium (datīvus)
— perhibendō
Gerundium (accūsātīvus)
— perhibendum
Gerundium (ablātīvus)
— perhibendō
Supīnum (accūsātīvus)
— perhibitum
Supīnum (ablātīvus)
— perhibitū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego perhibeor
tū perhibēris
is / ea / id perhibētur
nōs perhibēmur
vōs perhibēminī
eī / eae / ea perhibentur
Indicātīvus imperfectum
ego perhibēbar
tū perhibēbāris
is / ea / id perhibēbātur
nōs perhibēbāmur
vōs perhibēbāminī
eī / eae / ea perhibēbantur
Indicātīvus futūrum
ego perhibēbor
tū perhibēberis
is / ea / id perhibēbitur
nōs perhibēbimur
vōs perhibēbiminī
eī / eae / ea perhibēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego perhibear
tū perhibeāris
is / ea / id perhibeātur
nōs perhibeāmur
vōs perhibeāminī
eī / eae / ea perhibeantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego perhibērer
tū perhibērēris
is / ea / id perhibērētur
nōs perhibērēmur
vōs perhibērēminī
eī / eae / ea perhibērentur
Imperātīvus praesēns
tū perhibēre
vōs perhibēminī
Imperātīvus futūrum
tū perhibētor
is / ea / id perhibētor
eī / eae / ea perhibentor
Īnfīnītīvus praesēns
— perhibērī
Īnfīnītīvus perfectum
— perhibitum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— perhibitum īrī
Participium perfectum
— perhibitus
Participium futūrum
— perhibendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary