HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← perfingo — definition

Conjugation of perfingo

Regular CEFR B2
[pɛrˈfɪŋ.ɡoː]

to counterfeit perfectly Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego perfingō
tū perfingis
is / ea / id perfingit
nōs perfingimus
vōs perfingitis
eī / eae / ea perfingunt
Indicātīvus imperfectum
ego perfingēbam
tū perfingēbās
is / ea / id perfingēbat
nōs perfingēbāmus
vōs perfingēbātis
eī / eae / ea perfingēbant
Indicātīvus futūrum
ego perfingam
tū perfingēs
is / ea / id perfinget
nōs perfingēmus
vōs perfingētis
eī / eae / ea perfingent
Indicātīvus perfectum
ego perfīnxī
tū perfīnxistī
is / ea / id perfīnxit
nōs perfīnximus
vōs perfīnxistis
eī / eae / ea perfīnxērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego perfīnxeram
tū perfīnxerās
is / ea / id perfīnxerat
nōs perfīnxerāmus
vōs perfīnxerātis
eī / eae / ea perfīnxerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego perfīnxerō
tū perfīnxeris
is / ea / id perfīnxerit
nōs perfīnxerimus
vōs perfīnxeritis
eī / eae / ea perfīnxerint
Coniūnctīvus praesēns
ego perfingam
tū perfingās
is / ea / id perfingat
nōs perfingāmus
vōs perfingātis
eī / eae / ea perfingant
Coniūnctīvus imperfectum
ego perfingerem
tū perfingerēs
is / ea / id perfingeret
nōs perfingerēmus
vōs perfingerētis
eī / eae / ea perfingerent
Coniūnctīvus perfectum
ego perfīnxerim
tū perfīnxerīs
is / ea / id perfīnxerit
nōs perfīnxerīmus
vōs perfīnxerītis
eī / eae / ea perfīnxerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego perfīnxissem
tū perfīnxissēs
is / ea / id perfīnxisset
nōs perfīnxissēmus
vōs perfīnxissētis
eī / eae / ea perfīnxissent
Imperātīvus praesēns
tū perfinge
vōs perfingite
Imperātīvus futūrum
tū perfingitō
is / ea / id perfingitō
vōs perfingitōte
eī / eae / ea perfinguntō
Īnfīnītīvus praesēns
— perfingere
Īnfīnītīvus perfectum
— perfīnxisse
Īnfīnītīvus futūrum
— perfictūrum esse
Participium praesēns
— perfingēns
Participium futūrum
— perfictūrus
Gerundium (genitīvus)
— perfingendī
Gerundium (datīvus)
— perfingendō
Gerundium (accūsātīvus)
— perfingendum
Gerundium (ablātīvus)
— perfingendō
Supīnum (accūsātīvus)
— perfictum
Supīnum (ablātīvus)
— perfictū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego perfingor
tū perfingeris
is / ea / id perfingitur
nōs perfingimur
vōs perfingiminī
eī / eae / ea perfinguntur
Indicātīvus imperfectum
ego perfingēbar
tū perfingēbāris
is / ea / id perfingēbātur
nōs perfingēbāmur
vōs perfingēbāminī
eī / eae / ea perfingēbantur
Indicātīvus futūrum
ego perfingar
tū perfingēris
is / ea / id perfingētur
nōs perfingēmur
vōs perfingēminī
eī / eae / ea perfingentur
Coniūnctīvus praesēns
ego perfingar
tū perfingāris
is / ea / id perfingātur
nōs perfingāmur
vōs perfingāminī
eī / eae / ea perfingantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego perfingerer
tū perfingerēris
is / ea / id perfingerētur
nōs perfingerēmur
vōs perfingerēminī
eī / eae / ea perfingerentur
Imperātīvus praesēns
tū perfingere
vōs perfingiminī
Imperātīvus futūrum
tū perfingitor
is / ea / id perfingitor
eī / eae / ea perfinguntor
Īnfīnītīvus praesēns
— perfingī
Īnfīnītīvus perfectum
— perfictum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— perfictum īrī
Participium perfectum
— perfictus
Participium futūrum
— perfingendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary