HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← perficio — definition

Conjugation of perficio

Regular CEFR B2
[pɛrˈfɪ.ki.oː]

to finish; to come to completion (to ejaculate) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego perficiō
tū perficis
is / ea / id perficit
nōs perficimus
vōs perficitis
eī / eae / ea perficiunt
Indicātīvus imperfectum
ego perficiēbam
tū perficiēbās
is / ea / id perficiēbat
nōs perficiēbāmus
vōs perficiēbātis
eī / eae / ea perficiēbant
Indicātīvus futūrum
ego perficiam
tū perficiēs
is / ea / id perficiet
nōs perficiēmus
vōs perficiētis
eī / eae / ea perficient
Indicātīvus perfectum
ego perfēcī
tū perfēcistī
is / ea / id perfēcit
nōs perfēcimus
vōs perfēcistis
eī / eae / ea perfēcērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego perfēceram
tū perfēcerās
is / ea / id perfēcerat
nōs perfēcerāmus
vōs perfēcerātis
eī / eae / ea perfēcerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego perfēcerō
tū perfēceris
is / ea / id perfēcerit
nōs perfēcerimus
vōs perfēceritis
eī / eae / ea perfēcerint
Coniūnctīvus praesēns
ego perficiam
tū perficiās
is / ea / id perficiat
nōs perficiāmus
vōs perficiātis
eī / eae / ea perficiant
Coniūnctīvus imperfectum
ego perficerem
tū perficerēs
is / ea / id perficeret
nōs perficerēmus
vōs perficerētis
eī / eae / ea perficerent
Coniūnctīvus perfectum
ego perfēcerim
tū perfēcerīs
is / ea / id perfēcerit
nōs perfēcerīmus
vōs perfēcerītis
eī / eae / ea perfēcerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego perfēcissem
tū perfēcissēs
is / ea / id perfēcisset
nōs perfēcissēmus
vōs perfēcissētis
eī / eae / ea perfēcissent
Imperātīvus praesēns
tū perfice
vōs perficite
Imperātīvus futūrum
tū perficitō
is / ea / id perficitō
vōs perficitōte
eī / eae / ea perficiuntō
Īnfīnītīvus praesēns
— perficere
Īnfīnītīvus perfectum
— perfēcisse
Īnfīnītīvus futūrum
— perfectūrum esse
Participium praesēns
— perficiēns
Participium futūrum
— perfectūrus
Gerundium (genitīvus)
— perficiendī
Gerundium (datīvus)
— perficiendō
Gerundium (accūsātīvus)
— perficiendum
Gerundium (ablātīvus)
— perficiendō
Supīnum (accūsātīvus)
— perfectum
Supīnum (ablātīvus)
— perfectū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego perficior
tū perficeris
is / ea / id perficitur
nōs perficimur
vōs perficiminī
eī / eae / ea perficiuntur
Indicātīvus imperfectum
ego perficiēbar
tū perficiēbāris
is / ea / id perficiēbātur
nōs perficiēbāmur
vōs perficiēbāminī
eī / eae / ea perficiēbantur
Indicātīvus futūrum
ego perficiar
tū perficiēris
is / ea / id perficiētur
nōs perficiēmur
vōs perficiēminī
eī / eae / ea perficientur
Coniūnctīvus praesēns
ego perficiar
tū perficiāris
is / ea / id perficiātur
nōs perficiāmur
vōs perficiāminī
eī / eae / ea perficiantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego perficerer
tū perficerēris
is / ea / id perficerētur
nōs perficerēmur
vōs perficerēminī
eī / eae / ea perficerentur
Imperātīvus praesēns
tū perficere
vōs perficiminī
Imperātīvus futūrum
tū perficitor
is / ea / id perficitor
eī / eae / ea perficiuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— perficī
Īnfīnītīvus perfectum
— perfectum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— perfectum īrī
Participium perfectum
— perfectus
Participium futūrum
— perficiendus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary