Conjugation of percipio
/[pɛrˈkɪ.pi.oː]/to seize or take on (entirely); assume; earn; occupy, keep (i.e. maintain control) Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | percipiō |
| tū | percipis |
| is / ea / id | percipit |
| nōs | percipimus |
| vōs | percipitis |
| eī / eae / ea | percipiunt |
Indicātīvus imperfectum
| ego | percipiēbam |
| tū | percipiēbās |
| is / ea / id | percipiēbat |
| nōs | percipiēbāmus |
| vōs | percipiēbātis |
| eī / eae / ea | percipiēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | percipiam |
| tū | percipiēs |
| is / ea / id | percipiet |
| nōs | percipiēmus |
| vōs | percipiētis |
| eī / eae / ea | percipient |
Indicātīvus perfectum
| ego | percēpī |
| tū | percēpistī |
| is / ea / id | percēpit |
| nōs | percēpimus |
| vōs | percēpistis |
| eī / eae / ea | percēpērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | percēperam |
| tū | percēperās |
| is / ea / id | percēperat |
| nōs | percēperāmus |
| vōs | percēperātis |
| eī / eae / ea | percēperant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | percēperō |
| tū | percēperis |
| is / ea / id | percēperit |
| nōs | percēperimus |
| vōs | percēperitis |
| eī / eae / ea | percēperint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | percipiam |
| tū | percipiās |
| is / ea / id | percipiat |
| nōs | percipiāmus |
| vōs | percipiātis |
| eī / eae / ea | percipiant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | perciperem |
| tū | perciperēs |
| is / ea / id | perciperet |
| nōs | perciperēmus |
| vōs | perciperētis |
| eī / eae / ea | perciperent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | percēperim |
| tū | percēperīs |
| is / ea / id | percēperit |
| nōs | percēperīmus |
| vōs | percēperītis |
| eī / eae / ea | percēperint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | percēpissem |
| tū | percēpissēs |
| is / ea / id | percēpisset |
| nōs | percēpissēmus |
| vōs | percēpissētis |
| eī / eae / ea | percēpissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | percipe |
| vōs | percipite |
Imperātīvus futūrum
| tū | percipitō |
| is / ea / id | percipitō |
| vōs | percipitōte |
| eī / eae / ea | percipiuntō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | percipere |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | percēpisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | perceptūrum esse |
Participium praesēns
| — | percipiēns |
Participium futūrum
| — | perceptūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | percipiendī |
Gerundium (datīvus)
| — | percipiendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | percipiendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | percipiendō |
Supīnum (accūsātīvus)
| — | perceptum |
Supīnum (ablātīvus)
| — | perceptū |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | percipior |
| tū | perciperis |
| is / ea / id | percipitur |
| nōs | percipimur |
| vōs | percipiminī |
| eī / eae / ea | percipiuntur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | percipiēbar |
| tū | percipiēbāris |
| is / ea / id | percipiēbātur |
| nōs | percipiēbāmur |
| vōs | percipiēbāminī |
| eī / eae / ea | percipiēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | percipiar |
| tū | percipiēris |
| is / ea / id | percipiētur |
| nōs | percipiēmur |
| vōs | percipiēminī |
| eī / eae / ea | percipientur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | percipiar |
| tū | percipiāris |
| is / ea / id | percipiātur |
| nōs | percipiāmur |
| vōs | percipiāminī |
| eī / eae / ea | percipiantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | perciperer |
| tū | perciperēris |
| is / ea / id | perciperētur |
| nōs | perciperēmur |
| vōs | perciperēminī |
| eī / eae / ea | perciperentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | percipere |
| vōs | percipiminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | percipitor |
| is / ea / id | percipitor |
| eī / eae / ea | percipiuntor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | percipī |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | perceptum esse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | perceptum īrī |
Participium perfectum
| — | perceptus |
Participium futūrum
| — | percipiendus |