HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← perceno — definition

Conjugation of perceno

Regular CEFR B1
[pɛrˈkeː.noː]

to dine well, completely Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego percēnō
tū percēnās
is / ea / id percēnat
nōs percēnāmus
vōs percēnātis
eī / eae / ea percēnant
Indicātīvus imperfectum
ego percēnābam
tū percēnābās
is / ea / id percēnābat
nōs percēnābāmus
vōs percēnābātis
eī / eae / ea percēnābant
Indicātīvus futūrum
ego percēnābō
tū percēnābis
is / ea / id percēnābit
nōs percēnābimus
vōs percēnābitis
eī / eae / ea percēnābunt
Indicātīvus perfectum
ego percēnāvī
tū percēnāvistī
is / ea / id percēnāvit
nōs percēnāvimus
vōs percēnāvistis
eī / eae / ea percēnāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego percēnāveram
tū percēnāverās
is / ea / id percēnāverat
nōs percēnāverāmus
vōs percēnāverātis
eī / eae / ea percēnāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego percēnāverō
tū percēnāveris
is / ea / id percēnāverit
nōs percēnāverimus
vōs percēnāveritis
eī / eae / ea percēnāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego percēnem
tū percēnēs
is / ea / id percēnet
nōs percēnēmus
vōs percēnētis
eī / eae / ea percēnent
Coniūnctīvus imperfectum
ego percēnārem
tū percēnārēs
is / ea / id percēnāret
nōs percēnārēmus
vōs percēnārētis
eī / eae / ea percēnārent
Coniūnctīvus perfectum
ego percēnāverim
tū percēnāverīs
is / ea / id percēnāverit
nōs percēnāverīmus
vōs percēnāverītis
eī / eae / ea percēnāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego percēnāvissem
tū percēnāvissēs
is / ea / id percēnāvisset
nōs percēnāvissēmus
vōs percēnāvissētis
eī / eae / ea percēnāvissent
Imperātīvus praesēns
tū percēnā
vōs percēnāte
Imperātīvus futūrum
tū percēnātō
is / ea / id percēnātō
vōs percēnātōte
eī / eae / ea percēnantō
Īnfīnītīvus praesēns
— percēnāre
Īnfīnītīvus perfectum
— percēnāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— percēnātūrum esse
Participium praesēns
— percēnāns
Participium futūrum
— percēnātūrus
Gerundium (genitīvus)
— percēnandī
Gerundium (datīvus)
— percēnandō
Gerundium (accūsātīvus)
— percēnandum
Gerundium (ablātīvus)
— percēnandō
Supīnum (accūsātīvus)
— percēnātum
Supīnum (ablātīvus)
— percēnātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego percēnor
tū percēnāris
is / ea / id percēnātur
nōs percēnāmur
vōs percēnāminī
eī / eae / ea percēnantur
Indicātīvus imperfectum
ego percēnābar
tū percēnābāris
is / ea / id percēnābātur
nōs percēnābāmur
vōs percēnābāminī
eī / eae / ea percēnābantur
Indicātīvus futūrum
ego percēnābor
tū percēnāberis
is / ea / id percēnābitur
nōs percēnābimur
vōs percēnābiminī
eī / eae / ea percēnābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego percēner
tū percēnēris
is / ea / id percēnētur
nōs percēnēmur
vōs percēnēminī
eī / eae / ea percēnentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego percēnārer
tū percēnārēris
is / ea / id percēnārētur
nōs percēnārēmur
vōs percēnārēminī
eī / eae / ea percēnārentur
Imperātīvus praesēns
tū percēnāre
vōs percēnāminī
Imperātīvus futūrum
tū percēnātor
is / ea / id percēnātor
eī / eae / ea percēnantor
Īnfīnītīvus praesēns
— percēnārī
Īnfīnītīvus perfectum
— percēnātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— percēnātum īrī
Participium perfectum
— percēnātus
Participium futūrum
— percēnandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary