HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← pavito — definition

Conjugation of pavito

Regular CEFR B1
[ˈpa.wɪ.toː]

second/third-person singular future active imperative of paviō Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego pavitō
tū pavitās
is / ea / id pavitat
nōs pavitāmus
vōs pavitātis
eī / eae / ea pavitant
Indicātīvus imperfectum
ego pavitābam
tū pavitābās
is / ea / id pavitābat
nōs pavitābāmus
vōs pavitābātis
eī / eae / ea pavitābant
Indicātīvus futūrum
ego pavitābō
tū pavitābis
is / ea / id pavitābit
nōs pavitābimus
vōs pavitābitis
eī / eae / ea pavitābunt
Indicātīvus perfectum
ego pavitāvī
tū pavitāvistī
is / ea / id pavitāvit
nōs pavitāvimus
vōs pavitāvistis
eī / eae / ea pavitāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego pavitāveram
tū pavitāverās
is / ea / id pavitāverat
nōs pavitāverāmus
vōs pavitāverātis
eī / eae / ea pavitāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego pavitāverō
tū pavitāveris
is / ea / id pavitāverit
nōs pavitāverimus
vōs pavitāveritis
eī / eae / ea pavitāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego pavitem
tū pavitēs
is / ea / id pavitet
nōs pavitēmus
vōs pavitētis
eī / eae / ea pavitent
Coniūnctīvus imperfectum
ego pavitārem
tū pavitārēs
is / ea / id pavitāret
nōs pavitārēmus
vōs pavitārētis
eī / eae / ea pavitārent
Coniūnctīvus perfectum
ego pavitāverim
tū pavitāverīs
is / ea / id pavitāverit
nōs pavitāverīmus
vōs pavitāverītis
eī / eae / ea pavitāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego pavitāvissem
tū pavitāvissēs
is / ea / id pavitāvisset
nōs pavitāvissēmus
vōs pavitāvissētis
eī / eae / ea pavitāvissent
Imperātīvus praesēns
tū pavitā
vōs pavitāte
Imperātīvus futūrum
tū pavitātō
is / ea / id pavitātō
vōs pavitātōte
eī / eae / ea pavitantō
Īnfīnītīvus praesēns
— pavitāre
Īnfīnītīvus perfectum
— pavitāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— pavitātūrum esse
Participium praesēns
— pavitāns
Participium futūrum
— pavitātūrus
Gerundium (genitīvus)
— pavitandī
Gerundium (datīvus)
— pavitandō
Gerundium (accūsātīvus)
— pavitandum
Gerundium (ablātīvus)
— pavitandō
Supīnum (accūsātīvus)
— pavitātum
Supīnum (ablātīvus)
— pavitātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego pavitor
tū pavitāris
is / ea / id pavitātur
nōs pavitāmur
vōs pavitāminī
eī / eae / ea pavitantur
Indicātīvus imperfectum
ego pavitābar
tū pavitābāris
is / ea / id pavitābātur
nōs pavitābāmur
vōs pavitābāminī
eī / eae / ea pavitābantur
Indicātīvus futūrum
ego pavitābor
tū pavitāberis
is / ea / id pavitābitur
nōs pavitābimur
vōs pavitābiminī
eī / eae / ea pavitābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego paviter
tū pavitēris
is / ea / id pavitētur
nōs pavitēmur
vōs pavitēminī
eī / eae / ea pavitentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego pavitārer
tū pavitārēris
is / ea / id pavitārētur
nōs pavitārēmur
vōs pavitārēminī
eī / eae / ea pavitārentur
Imperātīvus praesēns
tū pavitāre
vōs pavitāminī
Imperātīvus futūrum
tū pavitātor
is / ea / id pavitātor
eī / eae / ea pavitantor
Īnfīnītīvus praesēns
— pavitārī
Īnfīnītīvus perfectum
— pavitātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— pavitātum īrī
Participium perfectum
— pavitātus
Participium futūrum
— pavitandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary