Conjugation of paeniteo
[pae̯ˈnɪ.te.oː](with accusative of person, genitive of thing or infinitive) to regret Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | paeniteō |
| tū | paenitēs |
| is / ea / id | paenitet |
| nōs | paenitēmus |
| vōs | paenitētis |
| eī / eae / ea | paenitent |
Indicātīvus imperfectum
| ego | paenitēbam |
| tū | paenitēbās |
| is / ea / id | paenitēbat |
| nōs | paenitēbāmus |
| vōs | paenitēbātis |
| eī / eae / ea | paenitēbant |
Indicātīvus futūrum
| ego | paenitēbō |
| tū | paenitēbis |
| is / ea / id | paenitēbit |
| nōs | paenitēbimus |
| vōs | paenitēbitis |
| eī / eae / ea | paenitēbunt |
Indicātīvus perfectum
| ego | paenituī |
| tū | paenituistī |
| is / ea / id | paenituit |
| nōs | paenituimus |
| vōs | paenituistis |
| eī / eae / ea | paenituērunt |
Indicātīvus plūsquamperfectum
| ego | paenitueram |
| tū | paenituerās |
| is / ea / id | paenituerat |
| nōs | paenituerāmus |
| vōs | paenituerātis |
| eī / eae / ea | paenituerant |
Indicātīvus futūrum exāctum
| ego | paenituerō |
| tū | paenitueris |
| is / ea / id | paenituerit |
| nōs | paenituerimus |
| vōs | paenitueritis |
| eī / eae / ea | paenituerint |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | paeniteam |
| tū | paeniteās |
| is / ea / id | paeniteat |
| nōs | paeniteāmus |
| vōs | paeniteātis |
| eī / eae / ea | paeniteant |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | paenitērem |
| tū | paenitērēs |
| is / ea / id | paenitēret |
| nōs | paenitērēmus |
| vōs | paenitērētis |
| eī / eae / ea | paenitērent |
Coniūnctīvus perfectum
| ego | paenituerim |
| tū | paenituerīs |
| is / ea / id | paenituerit |
| nōs | paenituerīmus |
| vōs | paenituerītis |
| eī / eae / ea | paenituerint |
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
| ego | paenituissem |
| tū | paenituissēs |
| is / ea / id | paenituisset |
| nōs | paenituissēmus |
| vōs | paenituissētis |
| eī / eae / ea | paenituissent |
Imperātīvus praesēns
| tū | paenitē |
| vōs | paenitēte |
Imperātīvus futūrum
| tū | paenitētō |
| is / ea / id | paenitētō |
| vōs | paenitētōte |
| eī / eae / ea | paenitentō |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | paenitēre |
Īnfīnītīvus perfectum
| — | paenituisse |
Īnfīnītīvus futūrum
| — | paenitūrum esse |
Participium praesēns
| — | paenitēns |
Participium futūrum
| — | paenitūrus |
Gerundium (genitīvus)
| — | paenitendī |
Gerundium (datīvus)
| — | paenitendō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | paenitendum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | paenitendō |
Vox passīva
Indicātīvus praesēns
| ego | paeniteor |
| tū | paenitēris |
| is / ea / id | paenitētur |
| nōs | paenitēmur |
| vōs | paenitēminī |
| eī / eae / ea | paenitentur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | paenitēbar |
| tū | paenitēbāris |
| is / ea / id | paenitēbātur |
| nōs | paenitēbāmur |
| vōs | paenitēbāminī |
| eī / eae / ea | paenitēbantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | paenitēbor |
| tū | paenitēberis |
| is / ea / id | paenitēbitur |
| nōs | paenitēbimur |
| vōs | paenitēbiminī |
| eī / eae / ea | paenitēbuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | paenitear |
| tū | paeniteāris |
| is / ea / id | paeniteātur |
| nōs | paeniteāmur |
| vōs | paeniteāminī |
| eī / eae / ea | paeniteantur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | paenitērer |
| tū | paenitērēris |
| is / ea / id | paenitērētur |
| nōs | paenitērēmur |
| vōs | paenitērēminī |
| eī / eae / ea | paenitērentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | paenitēre |
| vōs | paenitēminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | paenitētor |
| is / ea / id | paenitētor |
| eī / eae / ea | paenitentor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | paenitērī |
Participium futūrum
| — | paenitendus |
Practice in context
Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.