HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← paeniteo — definición

Conjugation of paeniteo

Regular CEFR B2
/[pae̯ˈnɪ.te.oː]/

(with accusative of person, genitive of thing or infinitive) to regret Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego paeniteō
paenitēs
is / ea / id paenitet
nōs paenitēmus
vōs paenitētis
eī / eae / ea paenitent
Indicātīvus imperfectum
ego paenitēbam
paenitēbās
is / ea / id paenitēbat
nōs paenitēbāmus
vōs paenitēbātis
eī / eae / ea paenitēbant
Indicātīvus futūrum
ego paenitēbō
paenitēbis
is / ea / id paenitēbit
nōs paenitēbimus
vōs paenitēbitis
eī / eae / ea paenitēbunt
Indicātīvus perfectum
ego paenituī
paenituistī
is / ea / id paenituit
nōs paenituimus
vōs paenituistis
eī / eae / ea paenituērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego paenitueram
paenituerās
is / ea / id paenituerat
nōs paenituerāmus
vōs paenituerātis
eī / eae / ea paenituerant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego paenituerō
paenitueris
is / ea / id paenituerit
nōs paenituerimus
vōs paenitueritis
eī / eae / ea paenituerint
Coniūnctīvus praesēns
ego paeniteam
paeniteās
is / ea / id paeniteat
nōs paeniteāmus
vōs paeniteātis
eī / eae / ea paeniteant
Coniūnctīvus imperfectum
ego paenitērem
paenitērēs
is / ea / id paenitēret
nōs paenitērēmus
vōs paenitērētis
eī / eae / ea paenitērent
Coniūnctīvus perfectum
ego paenituerim
paenituerīs
is / ea / id paenituerit
nōs paenituerīmus
vōs paenituerītis
eī / eae / ea paenituerint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego paenituissem
paenituissēs
is / ea / id paenituisset
nōs paenituissēmus
vōs paenituissētis
eī / eae / ea paenituissent
Imperātīvus praesēns
paenitē
vōs paenitēte
Imperātīvus futūrum
paenitētō
is / ea / id paenitētō
vōs paenitētōte
eī / eae / ea paenitentō
Īnfīnītīvus praesēns
paenitēre
Īnfīnītīvus perfectum
paenituisse
Īnfīnītīvus futūrum
paenitūrum esse
Participium praesēns
paenitēns
Participium futūrum
paenitūrus
Gerundium (genitīvus)
paenitendī
Gerundium (datīvus)
paenitendō
Gerundium (accūsātīvus)
paenitendum
Gerundium (ablātīvus)
paenitendō

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego paeniteor
paenitēris
is / ea / id paenitētur
nōs paenitēmur
vōs paenitēminī
eī / eae / ea paenitentur
Indicātīvus imperfectum
ego paenitēbar
paenitēbāris
is / ea / id paenitēbātur
nōs paenitēbāmur
vōs paenitēbāminī
eī / eae / ea paenitēbantur
Indicātīvus futūrum
ego paenitēbor
paenitēberis
is / ea / id paenitēbitur
nōs paenitēbimur
vōs paenitēbiminī
eī / eae / ea paenitēbuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego paenitear
paeniteāris
is / ea / id paeniteātur
nōs paeniteāmur
vōs paeniteāminī
eī / eae / ea paeniteantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego paenitērer
paenitērēris
is / ea / id paenitērētur
nōs paenitērēmur
vōs paenitērēminī
eī / eae / ea paenitērentur
Imperātīvus praesēns
paenitēre
vōs paenitēminī
Imperātīvus futūrum
paenitētor
is / ea / id paenitētor
eī / eae / ea paenitentor
Īnfīnītīvus praesēns
paenitērī
Participium futūrum
paenitendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary