HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← ostento — definición

Conjugation of ostento

Regular CEFR B1
/[ɔsˈtɛn.toː]/

to show off, make a boastful display of Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego ostentō
ostentās
is / ea / id ostentat
nōs ostentāmus
vōs ostentātis
eī / eae / ea ostentant
Indicātīvus imperfectum
ego ostentābam
ostentābās
is / ea / id ostentābat
nōs ostentābāmus
vōs ostentābātis
eī / eae / ea ostentābant
Indicātīvus futūrum
ego ostentābō
ostentābis
is / ea / id ostentābit
nōs ostentābimus
vōs ostentābitis
eī / eae / ea ostentābunt
Indicātīvus perfectum
ego ostentāvī
ostentāvistī
is / ea / id ostentāvit
nōs ostentāvimus
vōs ostentāvistis
eī / eae / ea ostentāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego ostentāveram
ostentāverās
is / ea / id ostentāverat
nōs ostentāverāmus
vōs ostentāverātis
eī / eae / ea ostentāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego ostentāverō
ostentāveris
is / ea / id ostentāverit
nōs ostentāverimus
vōs ostentāveritis
eī / eae / ea ostentāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego ostentem
ostentēs
is / ea / id ostentet
nōs ostentēmus
vōs ostentētis
eī / eae / ea ostentent
Coniūnctīvus imperfectum
ego ostentārem
ostentārēs
is / ea / id ostentāret
nōs ostentārēmus
vōs ostentārētis
eī / eae / ea ostentārent
Coniūnctīvus perfectum
ego ostentāverim
ostentāverīs
is / ea / id ostentāverit
nōs ostentāverīmus
vōs ostentāverītis
eī / eae / ea ostentāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego ostentāvissem
ostentāvissēs
is / ea / id ostentāvisset
nōs ostentāvissēmus
vōs ostentāvissētis
eī / eae / ea ostentāvissent
Imperātīvus praesēns
ostentā
vōs ostentāte
Imperātīvus futūrum
ostentātō
is / ea / id ostentātō
vōs ostentātōte
eī / eae / ea ostentantō
Īnfīnītīvus praesēns
ostentāre
Īnfīnītīvus perfectum
ostentāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
ostentātūrum esse
Participium praesēns
ostentāns
Participium futūrum
ostentātūrus
Gerundium (genitīvus)
ostentandī
Gerundium (datīvus)
ostentandō
Gerundium (accūsātīvus)
ostentandum
Gerundium (ablātīvus)
ostentandō
Supīnum (accūsātīvus)
ostentātum
Supīnum (ablātīvus)
ostentātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego ostentor
ostentāris
is / ea / id ostentātur
nōs ostentāmur
vōs ostentāminī
eī / eae / ea ostentantur
Indicātīvus imperfectum
ego ostentābar
ostentābāris
is / ea / id ostentābātur
nōs ostentābāmur
vōs ostentābāminī
eī / eae / ea ostentābantur
Indicātīvus futūrum
ego ostentābor
ostentāberis
is / ea / id ostentābitur
nōs ostentābimur
vōs ostentābiminī
eī / eae / ea ostentābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego ostenter
ostentēris
is / ea / id ostentētur
nōs ostentēmur
vōs ostentēminī
eī / eae / ea ostententur
Coniūnctīvus imperfectum
ego ostentārer
ostentārēris
is / ea / id ostentārētur
nōs ostentārēmur
vōs ostentārēminī
eī / eae / ea ostentārentur
Imperātīvus praesēns
ostentāre
vōs ostentāminī
Imperātīvus futūrum
ostentātor
is / ea / id ostentātor
eī / eae / ea ostentantor
Īnfīnītīvus praesēns
ostentārī
Īnfīnītīvus perfectum
ostentātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
ostentātum īrī
Participium perfectum
ostentātus
Participium futūrum
ostentandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary