HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← ostendo — definición

Conjugation of ostendo

Regular CEFR B1
/[ɔsˈtɛn.doː]/

to expose to view, exhibit, show Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego ostendō
ostendis
is / ea / id ostendit
nōs ostendimus
vōs ostenditis
eī / eae / ea ostendunt
Indicātīvus imperfectum
ego ostendēbam
ostendēbās
is / ea / id ostendēbat
nōs ostendēbāmus
vōs ostendēbātis
eī / eae / ea ostendēbant
Indicātīvus futūrum
ego ostendam
ostendēs
is / ea / id ostendet
nōs ostendēmus
vōs ostendētis
eī / eae / ea ostendent
Indicātīvus perfectum
ego ostendī
ostendistī
is / ea / id ostendit
nōs ostendimus
vōs ostendistis
eī / eae / ea ostendērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego ostenderam
ostenderās
is / ea / id ostenderat
nōs ostenderāmus
vōs ostenderātis
eī / eae / ea ostenderant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego ostenderō
ostenderis
is / ea / id ostenderit
nōs ostenderimus
vōs ostenderitis
eī / eae / ea ostenderint
Coniūnctīvus praesēns
ego ostendam
ostendās
is / ea / id ostendat
nōs ostendāmus
vōs ostendātis
eī / eae / ea ostendant
Coniūnctīvus imperfectum
ego ostenderem
ostenderēs
is / ea / id ostenderet
nōs ostenderēmus
vōs ostenderētis
eī / eae / ea ostenderent
Coniūnctīvus perfectum
ego ostenderim
ostenderīs
is / ea / id ostenderit
nōs ostenderīmus
vōs ostenderītis
eī / eae / ea ostenderint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego ostendissem
ostendissēs
is / ea / id ostendisset
nōs ostendissēmus
vōs ostendissētis
eī / eae / ea ostendissent
Imperātīvus praesēns
ostende
vōs ostendite
Imperātīvus futūrum
ostenditō
is / ea / id ostenditō
vōs ostenditōte
eī / eae / ea ostenduntō
Īnfīnītīvus praesēns
ostendere
Īnfīnītīvus perfectum
ostendisse
Īnfīnītīvus futūrum
ostentūrum esse
Participium praesēns
ostendēns
Participium futūrum
ostentūrus
Gerundium (genitīvus)
ostendendī
Gerundium (datīvus)
ostendendō
Gerundium (accūsātīvus)
ostendendum
Gerundium (ablātīvus)
ostendendō
Supīnum (accūsātīvus)
ostentum
Supīnum (ablātīvus)
ostentū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego ostendor
ostenderis
is / ea / id ostenditur
nōs ostendimur
vōs ostendiminī
eī / eae / ea ostenduntur
Indicātīvus imperfectum
ego ostendēbar
ostendēbāris
is / ea / id ostendēbātur
nōs ostendēbāmur
vōs ostendēbāminī
eī / eae / ea ostendēbantur
Indicātīvus futūrum
ego ostendar
ostendēris
is / ea / id ostendētur
nōs ostendēmur
vōs ostendēminī
eī / eae / ea ostendentur
Coniūnctīvus praesēns
ego ostendar
ostendāris
is / ea / id ostendātur
nōs ostendāmur
vōs ostendāminī
eī / eae / ea ostendantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego ostenderer
ostenderēris
is / ea / id ostenderētur
nōs ostenderēmur
vōs ostenderēminī
eī / eae / ea ostenderentur
Imperātīvus praesēns
ostendere
vōs ostendiminī
Imperātīvus futūrum
ostenditor
is / ea / id ostenditor
eī / eae / ea ostenduntor
Īnfīnītīvus praesēns
ostendī
Īnfīnītīvus perfectum
ostentum esse
Īnfīnītīvus futūrum
ostentum īrī
Participium perfectum
ostentus
Participium futūrum
ostendendus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary