HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← ostendo — definition

Conjugation of ostendo

Regular CEFR B1
[ɔsˈtɛn.doː]

to expose to view, exhibit, show Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego ostendō
tū ostendis
is / ea / id ostendit
nōs ostendimus
vōs ostenditis
eī / eae / ea ostendunt
Indicātīvus imperfectum
ego ostendēbam
tū ostendēbās
is / ea / id ostendēbat
nōs ostendēbāmus
vōs ostendēbātis
eī / eae / ea ostendēbant
Indicātīvus futūrum
ego ostendam
tū ostendēs
is / ea / id ostendet
nōs ostendēmus
vōs ostendētis
eī / eae / ea ostendent
Indicātīvus perfectum
ego ostendī
tū ostendistī
is / ea / id ostendit
nōs ostendimus
vōs ostendistis
eī / eae / ea ostendērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego ostenderam
tū ostenderās
is / ea / id ostenderat
nōs ostenderāmus
vōs ostenderātis
eī / eae / ea ostenderant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego ostenderō
tū ostenderis
is / ea / id ostenderit
nōs ostenderimus
vōs ostenderitis
eī / eae / ea ostenderint
Coniūnctīvus praesēns
ego ostendam
tū ostendās
is / ea / id ostendat
nōs ostendāmus
vōs ostendātis
eī / eae / ea ostendant
Coniūnctīvus imperfectum
ego ostenderem
tū ostenderēs
is / ea / id ostenderet
nōs ostenderēmus
vōs ostenderētis
eī / eae / ea ostenderent
Coniūnctīvus perfectum
ego ostenderim
tū ostenderīs
is / ea / id ostenderit
nōs ostenderīmus
vōs ostenderītis
eī / eae / ea ostenderint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego ostendissem
tū ostendissēs
is / ea / id ostendisset
nōs ostendissēmus
vōs ostendissētis
eī / eae / ea ostendissent
Imperātīvus praesēns
tū ostende
vōs ostendite
Imperātīvus futūrum
tū ostenditō
is / ea / id ostenditō
vōs ostenditōte
eī / eae / ea ostenduntō
Īnfīnītīvus praesēns
— ostendere
Īnfīnītīvus perfectum
— ostendisse
Īnfīnītīvus futūrum
— ostentūrum esse
Participium praesēns
— ostendēns
Participium futūrum
— ostentūrus
Gerundium (genitīvus)
— ostendendī
Gerundium (datīvus)
— ostendendō
Gerundium (accūsātīvus)
— ostendendum
Gerundium (ablātīvus)
— ostendendō
Supīnum (accūsātīvus)
— ostentum
Supīnum (ablātīvus)
— ostentū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego ostendor
tū ostenderis
is / ea / id ostenditur
nōs ostendimur
vōs ostendiminī
eī / eae / ea ostenduntur
Indicātīvus imperfectum
ego ostendēbar
tū ostendēbāris
is / ea / id ostendēbātur
nōs ostendēbāmur
vōs ostendēbāminī
eī / eae / ea ostendēbantur
Indicātīvus futūrum
ego ostendar
tū ostendēris
is / ea / id ostendētur
nōs ostendēmur
vōs ostendēminī
eī / eae / ea ostendentur
Coniūnctīvus praesēns
ego ostendar
tū ostendāris
is / ea / id ostendātur
nōs ostendāmur
vōs ostendāminī
eī / eae / ea ostendantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego ostenderer
tū ostenderēris
is / ea / id ostenderētur
nōs ostenderēmur
vōs ostenderēminī
eī / eae / ea ostenderentur
Imperātīvus praesēns
tū ostendere
vōs ostendiminī
Imperātīvus futūrum
tū ostenditor
is / ea / id ostenditor
eī / eae / ea ostenduntor
Īnfīnītīvus praesēns
— ostendī
Īnfīnītīvus perfectum
— ostentum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— ostentum īrī
Participium perfectum
— ostentus
Participium futūrum
— ostendendus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary