Conjugation of oscitor
(Verbum) Ver definición completa →
Vox āctīva
Indicātīvus praesēns
| ego | ōscitor |
| tū | ōscitāris |
| is / ea / id | ōscitātur |
| nōs | ōscitāmur |
| vōs | ōscitāminī |
| eī / eae / ea | ōscitantur |
Indicātīvus imperfectum
| ego | ōscitābar |
| tū | ōscitābāris |
| is / ea / id | ōscitābātur |
| nōs | ōscitābāmur |
| vōs | ōscitābāminī |
| eī / eae / ea | ōscitābantur |
Indicātīvus futūrum
| ego | ōscitābor |
| tū | ōscitāberis |
| is / ea / id | ōscitābitur |
| nōs | ōscitābimur |
| vōs | ōscitābiminī |
| eī / eae / ea | ōscitābuntur |
Coniūnctīvus praesēns
| ego | ōsciter |
| tū | ōscitēris |
| is / ea / id | ōscitētur |
| nōs | ōscitēmur |
| vōs | ōscitēminī |
| eī / eae / ea | ōscitentur |
Coniūnctīvus imperfectum
| ego | ōscitārer |
| tū | ōscitārēris |
| is / ea / id | ōscitārētur |
| nōs | ōscitārēmur |
| vōs | ōscitārēminī |
| eī / eae / ea | ōscitārentur |
Imperātīvus praesēns
| tū | ōscitāre |
| vōs | ōscitāminī |
Imperātīvus futūrum
| tū | ōscitātor |
| is / ea / id | ōscitātor |
| eī / eae / ea | ōscitantor |
Īnfīnītīvus praesēns
| — | ōscitārī |
Participium praesēns
| — | ōscitāns |
Gerundium (genitīvus)
| — | ōscitandī |
Gerundium (datīvus)
| — | ōscitandō |
Gerundium (accūsātīvus)
| — | ōscitandum |
Gerundium (ablātīvus)
| — | ōscitandō |
Vox passīva
Participium futūrum
| — | ōscitandus |