HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← oscillo — definición

Conjugation of oscillo

Regular CEFR B1
/[oːsˈkɪl.loː]/

to swing Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego ōscillō
ōscillās
is / ea / id ōscillat
nōs ōscillāmus
vōs ōscillātis
eī / eae / ea ōscillant
Indicātīvus imperfectum
ego ōscillābam
ōscillābās
is / ea / id ōscillābat
nōs ōscillābāmus
vōs ōscillābātis
eī / eae / ea ōscillābant
Indicātīvus futūrum
ego ōscillābō
ōscillābis
is / ea / id ōscillābit
nōs ōscillābimus
vōs ōscillābitis
eī / eae / ea ōscillābunt
Indicātīvus perfectum
ego ōscillāvī
ōscillāvistī
is / ea / id ōscillāvit
nōs ōscillāvimus
vōs ōscillāvistis
eī / eae / ea ōscillāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego ōscillāveram
ōscillāverās
is / ea / id ōscillāverat
nōs ōscillāverāmus
vōs ōscillāverātis
eī / eae / ea ōscillāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego ōscillāverō
ōscillāveris
is / ea / id ōscillāverit
nōs ōscillāverimus
vōs ōscillāveritis
eī / eae / ea ōscillāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego ōscillem
ōscillēs
is / ea / id ōscillet
nōs ōscillēmus
vōs ōscillētis
eī / eae / ea ōscillent
Coniūnctīvus imperfectum
ego ōscillārem
ōscillārēs
is / ea / id ōscillāret
nōs ōscillārēmus
vōs ōscillārētis
eī / eae / ea ōscillārent
Coniūnctīvus perfectum
ego ōscillāverim
ōscillāverīs
is / ea / id ōscillāverit
nōs ōscillāverīmus
vōs ōscillāverītis
eī / eae / ea ōscillāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego ōscillāvissem
ōscillāvissēs
is / ea / id ōscillāvisset
nōs ōscillāvissēmus
vōs ōscillāvissētis
eī / eae / ea ōscillāvissent
Imperātīvus praesēns
ōscillā
vōs ōscillāte
Imperātīvus futūrum
ōscillātō
is / ea / id ōscillātō
vōs ōscillātōte
eī / eae / ea ōscillantō
Īnfīnītīvus praesēns
ōscillāre
Īnfīnītīvus perfectum
ōscillāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
ōscillātūrum esse
Participium praesēns
ōscillāns
Participium futūrum
ōscillātūrus
Gerundium (genitīvus)
ōscillandī
Gerundium (datīvus)
ōscillandō
Gerundium (accūsātīvus)
ōscillandum
Gerundium (ablātīvus)
ōscillandō
Supīnum (accūsātīvus)
ōscillātum
Supīnum (ablātīvus)
ōscillātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego ōscillor
ōscillāris
is / ea / id ōscillātur
nōs ōscillāmur
vōs ōscillāminī
eī / eae / ea ōscillantur
Indicātīvus imperfectum
ego ōscillābar
ōscillābāris
is / ea / id ōscillābātur
nōs ōscillābāmur
vōs ōscillābāminī
eī / eae / ea ōscillābantur
Indicātīvus futūrum
ego ōscillābor
ōscillāberis
is / ea / id ōscillābitur
nōs ōscillābimur
vōs ōscillābiminī
eī / eae / ea ōscillābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego ōsciller
ōscillēris
is / ea / id ōscillētur
nōs ōscillēmur
vōs ōscillēminī
eī / eae / ea ōscillentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego ōscillārer
ōscillārēris
is / ea / id ōscillārētur
nōs ōscillārēmur
vōs ōscillārēminī
eī / eae / ea ōscillārentur
Imperātīvus praesēns
ōscillāre
vōs ōscillāminī
Imperātīvus futūrum
ōscillātor
is / ea / id ōscillātor
eī / eae / ea ōscillantor
Īnfīnītīvus praesēns
ōscillārī
Īnfīnītīvus perfectum
ōscillātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
ōscillātum īrī
Participium perfectum
ōscillātus
Participium futūrum
ōscillandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary