HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← orior — definition

Conjugation of orior

Regular CEFR B1
[ˈɔ.ri.ɔr]

to be born, come to exist, originate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego orior
tū oreris
is / ea / id orī̆tur
nōs orī̆mur
vōs orī̆minī
eī / eae / ea oriuntur
Indicātīvus imperfectum
ego oriēbar
tū oriēbāris
is / ea / id oriēbātur
nōs oriēbāmur
vōs oriēbāminī
eī / eae / ea oriēbantur
Indicātīvus futūrum
ego oriar
tū oriēris
is / ea / id oriētur
nōs oriēmur
vōs oriēminī
eī / eae / ea orientur
Coniūnctīvus praesēns
ego oriar
tū oriāris
is / ea / id oriātur
nōs oriāmur
vōs oriāminī
eī / eae / ea oriantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego orerer
tū orerēris
is / ea / id orerētur
nōs orerēmur
vōs orerēminī
eī / eae / ea orerentur
Imperātīvus praesēns
tū orere
vōs orī̆minī
Imperātīvus futūrum
tū orī̆tor
is / ea / id orī̆tor
eī / eae / ea oriuntor
Īnfīnītīvus praesēns
— orī
Īnfīnītīvus perfectum
— ortum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— oritūrum esse
Participium praesēns
— oriēns
Participium futūrum
— oritūrus
Gerundium (genitīvus)
— oriundī
Gerundium (datīvus)
— oriundō
Gerundium (accūsātīvus)
— oriundum
Gerundium (ablātīvus)
— oriundō
Supīnum (accūsātīvus)
— ortum
Supīnum (ablātīvus)
— ortū

Vox passīva

Participium futūrum
— oriundus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary