HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← orior — definición

Conjugation of orior

Regular CEFR B1
/[ˈɔ.ri.ɔr]/

to be born, come to exist, originate Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego orior
oreris
is / ea / id orī̆tur
nōs orī̆mur
vōs orī̆minī
eī / eae / ea oriuntur
Indicātīvus imperfectum
ego oriēbar
oriēbāris
is / ea / id oriēbātur
nōs oriēbāmur
vōs oriēbāminī
eī / eae / ea oriēbantur
Indicātīvus futūrum
ego oriar
oriēris
is / ea / id oriētur
nōs oriēmur
vōs oriēminī
eī / eae / ea orientur
Coniūnctīvus praesēns
ego oriar
oriāris
is / ea / id oriātur
nōs oriāmur
vōs oriāminī
eī / eae / ea oriantur
Coniūnctīvus imperfectum
ego orerer
orerēris
is / ea / id orerētur
nōs orerēmur
vōs orerēminī
eī / eae / ea orerentur
Imperātīvus praesēns
orere
vōs orī̆minī
Imperātīvus futūrum
orī̆tor
is / ea / id orī̆tor
eī / eae / ea oriuntor
Īnfīnītīvus praesēns
orī
Īnfīnītīvus perfectum
ortum esse
Īnfīnītīvus futūrum
oritūrum esse
Participium praesēns
oriēns
Participium futūrum
oritūrus
Gerundium (genitīvus)
oriundī
Gerundium (datīvus)
oriundō
Gerundium (accūsātīvus)
oriundum
Gerundium (ablātīvus)
oriundō
Supīnum (accūsātīvus)
ortum
Supīnum (ablātīvus)
ortū

Vox passīva

Participium futūrum
oriundus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary