HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← ordino — definition

Conjugation of ordino

Regular CEFR B1
[ˈoːr.dɪ.noː]

to arrange, put in order, organize Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego ōrdinō
tū ōrdinās
is / ea / id ōrdinat
nōs ōrdināmus
vōs ōrdinātis
eī / eae / ea ōrdinant
Indicātīvus imperfectum
ego ōrdinābam
tū ōrdinābās
is / ea / id ōrdinābat
nōs ōrdinābāmus
vōs ōrdinābātis
eī / eae / ea ōrdinābant
Indicātīvus futūrum
ego ōrdinābō
tū ōrdinābis
is / ea / id ōrdinābit
nōs ōrdinābimus
vōs ōrdinābitis
eī / eae / ea ōrdinābunt
Indicātīvus perfectum
ego ōrdināvī
tū ōrdināvistī
is / ea / id ōrdināvit
nōs ōrdināvimus
vōs ōrdināvistis
eī / eae / ea ōrdināvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego ōrdināveram
tū ōrdināverās
is / ea / id ōrdināverat
nōs ōrdināverāmus
vōs ōrdināverātis
eī / eae / ea ōrdināverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego ōrdināverō
tū ōrdināveris
is / ea / id ōrdināverit
nōs ōrdināverimus
vōs ōrdināveritis
eī / eae / ea ōrdināverint
Coniūnctīvus praesēns
ego ōrdinem
tū ōrdinēs
is / ea / id ōrdinet
nōs ōrdinēmus
vōs ōrdinētis
eī / eae / ea ōrdinent
Coniūnctīvus imperfectum
ego ōrdinārem
tū ōrdinārēs
is / ea / id ōrdināret
nōs ōrdinārēmus
vōs ōrdinārētis
eī / eae / ea ōrdinārent
Coniūnctīvus perfectum
ego ōrdināverim
tū ōrdināverīs
is / ea / id ōrdināverit
nōs ōrdināverīmus
vōs ōrdināverītis
eī / eae / ea ōrdināverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego ōrdināvissem
tū ōrdināvissēs
is / ea / id ōrdināvisset
nōs ōrdināvissēmus
vōs ōrdināvissētis
eī / eae / ea ōrdināvissent
Imperātīvus praesēns
tū ōrdinā
vōs ōrdināte
Imperātīvus futūrum
tū ōrdinātō
is / ea / id ōrdinātō
vōs ōrdinātōte
eī / eae / ea ōrdinantō
Īnfīnītīvus praesēns
— ōrdināre
Īnfīnītīvus perfectum
— ōrdināvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— ōrdinātūrum esse
Participium praesēns
— ōrdināns
Participium futūrum
— ōrdinātūrus
Gerundium (genitīvus)
— ōrdinandī
Gerundium (datīvus)
— ōrdinandō
Gerundium (accūsātīvus)
— ōrdinandum
Gerundium (ablātīvus)
— ōrdinandō
Supīnum (accūsātīvus)
— ōrdinātum
Supīnum (ablātīvus)
— ōrdinātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego ōrdinor
tū ōrdināris
is / ea / id ōrdinātur
nōs ōrdināmur
vōs ōrdināminī
eī / eae / ea ōrdinantur
Indicātīvus imperfectum
ego ōrdinābar
tū ōrdinābāris
is / ea / id ōrdinābātur
nōs ōrdinābāmur
vōs ōrdinābāminī
eī / eae / ea ōrdinābantur
Indicātīvus futūrum
ego ōrdinābor
tū ōrdināberis
is / ea / id ōrdinābitur
nōs ōrdinābimur
vōs ōrdinābiminī
eī / eae / ea ōrdinābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego ōrdiner
tū ōrdinēris
is / ea / id ōrdinētur
nōs ōrdinēmur
vōs ōrdinēminī
eī / eae / ea ōrdinentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego ōrdinārer
tū ōrdinārēris
is / ea / id ōrdinārētur
nōs ōrdinārēmur
vōs ōrdinārēminī
eī / eae / ea ōrdinārentur
Imperātīvus praesēns
tū ōrdināre
vōs ōrdināminī
Imperātīvus futūrum
tū ōrdinātor
is / ea / id ōrdinātor
eī / eae / ea ōrdinantor
Īnfīnītīvus praesēns
— ōrdinārī
Īnfīnītīvus perfectum
— ōrdinātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— ōrdinātum īrī
Participium perfectum
— ōrdinātus
Participium futūrum
— ōrdinandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary