HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← optempero — definición

Conjugation of optempero

Regular CEFR B2
/[ɔpˈtɛm.pɛ.roː]/

(Verbum) Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego optemperō
optemperās
is / ea / id optemperat
nōs optemperāmus
vōs optemperātis
eī / eae / ea optemperant
Indicātīvus imperfectum
ego optemperābam
optemperābās
is / ea / id optemperābat
nōs optemperābāmus
vōs optemperābātis
eī / eae / ea optemperābant
Indicātīvus futūrum
ego optemperābō
optemperābis
is / ea / id optemperābit
nōs optemperābimus
vōs optemperābitis
eī / eae / ea optemperābunt
Indicātīvus perfectum
ego optemperāvī
optemperāvistī
is / ea / id optemperāvit
nōs optemperāvimus
vōs optemperāvistis
eī / eae / ea optemperāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego optemperāveram
optemperāverās
is / ea / id optemperāverat
nōs optemperāverāmus
vōs optemperāverātis
eī / eae / ea optemperāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego optemperāverō
optemperāveris
is / ea / id optemperāverit
nōs optemperāverimus
vōs optemperāveritis
eī / eae / ea optemperāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego optemperem
optemperēs
is / ea / id optemperet
nōs optemperēmus
vōs optemperētis
eī / eae / ea optemperent
Coniūnctīvus imperfectum
ego optemperārem
optemperārēs
is / ea / id optemperāret
nōs optemperārēmus
vōs optemperārētis
eī / eae / ea optemperārent
Coniūnctīvus perfectum
ego optemperāverim
optemperāverīs
is / ea / id optemperāverit
nōs optemperāverīmus
vōs optemperāverītis
eī / eae / ea optemperāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego optemperāvissem
optemperāvissēs
is / ea / id optemperāvisset
nōs optemperāvissēmus
vōs optemperāvissētis
eī / eae / ea optemperāvissent
Imperātīvus praesēns
optemperā
vōs optemperāte
Imperātīvus futūrum
optemperātō
is / ea / id optemperātō
vōs optemperātōte
eī / eae / ea optemperantō
Īnfīnītīvus praesēns
optemperāre
Īnfīnītīvus perfectum
optemperāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
optemperātūrum esse
Participium praesēns
optemperāns
Participium futūrum
optemperātūrus
Gerundium (genitīvus)
optemperandī
Gerundium (datīvus)
optemperandō
Gerundium (accūsātīvus)
optemperandum
Gerundium (ablātīvus)
optemperandō
Supīnum (accūsātīvus)
optemperātum
Supīnum (ablātīvus)
optemperātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego optemperor
optemperāris
is / ea / id optemperātur
nōs optemperāmur
vōs optemperāminī
eī / eae / ea optemperantur
Indicātīvus imperfectum
ego optemperābar
optemperābāris
is / ea / id optemperābātur
nōs optemperābāmur
vōs optemperābāminī
eī / eae / ea optemperābantur
Indicātīvus futūrum
ego optemperābor
optemperāberis
is / ea / id optemperābitur
nōs optemperābimur
vōs optemperābiminī
eī / eae / ea optemperābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego optemperer
optemperēris
is / ea / id optemperētur
nōs optemperēmur
vōs optemperēminī
eī / eae / ea optemperentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego optemperārer
optemperārēris
is / ea / id optemperārētur
nōs optemperārēmur
vōs optemperārēminī
eī / eae / ea optemperārentur
Imperātīvus praesēns
optemperāre
vōs optemperāminī
Imperātīvus futūrum
optemperātor
is / ea / id optemperātor
eī / eae / ea optemperantor
Īnfīnītīvus praesēns
optemperārī
Īnfīnītīvus perfectum
optemperātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
optemperātum īrī
Participium perfectum
optemperātus
Participium futūrum
optemperandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary