HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← oppugno — definition

Conjugation of oppugno

Regular CEFR B1
[ɔpˈpʊŋ.noː]

to attack, assault, storm, besiege Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego oppugnō
tū oppugnās
is / ea / id oppugnat
nōs oppugnāmus
vōs oppugnātis
eī / eae / ea oppugnant
Indicātīvus imperfectum
ego oppugnābam
tū oppugnābās
is / ea / id oppugnābat
nōs oppugnābāmus
vōs oppugnābātis
eī / eae / ea oppugnābant
Indicātīvus futūrum
ego oppugnābō
tū oppugnābis
is / ea / id oppugnābit
nōs oppugnābimus
vōs oppugnābitis
eī / eae / ea oppugnābunt
Indicātīvus perfectum
ego oppugnāvī
tū oppugnāvistī
is / ea / id oppugnāvit
nōs oppugnāvimus
vōs oppugnāvistis
eī / eae / ea oppugnāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego oppugnāveram
tū oppugnāverās
is / ea / id oppugnāverat
nōs oppugnāverāmus
vōs oppugnāverātis
eī / eae / ea oppugnāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego oppugnāverō
tū oppugnāveris
is / ea / id oppugnāverit
nōs oppugnāverimus
vōs oppugnāveritis
eī / eae / ea oppugnāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego oppugnem
tū oppugnēs
is / ea / id oppugnet
nōs oppugnēmus
vōs oppugnētis
eī / eae / ea oppugnent
Coniūnctīvus imperfectum
ego oppugnārem
tū oppugnārēs
is / ea / id oppugnāret
nōs oppugnārēmus
vōs oppugnārētis
eī / eae / ea oppugnārent
Coniūnctīvus perfectum
ego oppugnāverim
tū oppugnāverīs
is / ea / id oppugnāverit
nōs oppugnāverīmus
vōs oppugnāverītis
eī / eae / ea oppugnāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego oppugnāvissem
tū oppugnāvissēs
is / ea / id oppugnāvisset
nōs oppugnāvissēmus
vōs oppugnāvissētis
eī / eae / ea oppugnāvissent
Imperātīvus praesēns
tū oppugnā
vōs oppugnāte
Imperātīvus futūrum
tū oppugnātō
is / ea / id oppugnātō
vōs oppugnātōte
eī / eae / ea oppugnantō
Īnfīnītīvus praesēns
— oppugnāre
Īnfīnītīvus perfectum
— oppugnāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— oppugnātūrum esse
Participium praesēns
— oppugnāns
Participium futūrum
— oppugnātūrus
Gerundium (genitīvus)
— oppugnandī
Gerundium (datīvus)
— oppugnandō
Gerundium (accūsātīvus)
— oppugnandum
Gerundium (ablātīvus)
— oppugnandō
Supīnum (accūsātīvus)
— oppugnātum
Supīnum (ablātīvus)
— oppugnātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego oppugnor
tū oppugnāris
is / ea / id oppugnātur
nōs oppugnāmur
vōs oppugnāminī
eī / eae / ea oppugnantur
Indicātīvus imperfectum
ego oppugnābar
tū oppugnābāris
is / ea / id oppugnābātur
nōs oppugnābāmur
vōs oppugnābāminī
eī / eae / ea oppugnābantur
Indicātīvus futūrum
ego oppugnābor
tū oppugnāberis
is / ea / id oppugnābitur
nōs oppugnābimur
vōs oppugnābiminī
eī / eae / ea oppugnābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego oppugner
tū oppugnēris
is / ea / id oppugnētur
nōs oppugnēmur
vōs oppugnēminī
eī / eae / ea oppugnentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego oppugnārer
tū oppugnārēris
is / ea / id oppugnārētur
nōs oppugnārēmur
vōs oppugnārēminī
eī / eae / ea oppugnārentur
Imperātīvus praesēns
tū oppugnāre
vōs oppugnāminī
Imperātīvus futūrum
tū oppugnātor
is / ea / id oppugnātor
eī / eae / ea oppugnantor
Īnfīnītīvus praesēns
— oppugnārī
Īnfīnītīvus perfectum
— oppugnātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— oppugnātum īrī
Participium perfectum
— oppugnātus
Participium futūrum
— oppugnandus

Practice in context

Fill in the verb in real sentences — correct answers count toward the table above.

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary