HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← opprobro — definición

Conjugation of opprobro

Regular CEFR B2
/[ˈɔp.prɔ.broː]/

to reproach, upbraid, taunt Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego opprobrō
opprobrās
is / ea / id opprobrat
nōs opprobrāmus
vōs opprobrātis
eī / eae / ea opprobrant
Indicātīvus imperfectum
ego opprobrābam
opprobrābās
is / ea / id opprobrābat
nōs opprobrābāmus
vōs opprobrābātis
eī / eae / ea opprobrābant
Indicātīvus futūrum
ego opprobrābō
opprobrābis
is / ea / id opprobrābit
nōs opprobrābimus
vōs opprobrābitis
eī / eae / ea opprobrābunt
Indicātīvus perfectum
ego opprobrāvī
opprobrāvistī
is / ea / id opprobrāvit
nōs opprobrāvimus
vōs opprobrāvistis
eī / eae / ea opprobrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego opprobrāveram
opprobrāverās
is / ea / id opprobrāverat
nōs opprobrāverāmus
vōs opprobrāverātis
eī / eae / ea opprobrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego opprobrāverō
opprobrāveris
is / ea / id opprobrāverit
nōs opprobrāverimus
vōs opprobrāveritis
eī / eae / ea opprobrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego opprobrem
opprobrēs
is / ea / id opprobret
nōs opprobrēmus
vōs opprobrētis
eī / eae / ea opprobrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego opprobrārem
opprobrārēs
is / ea / id opprobrāret
nōs opprobrārēmus
vōs opprobrārētis
eī / eae / ea opprobrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego opprobrāverim
opprobrāverīs
is / ea / id opprobrāverit
nōs opprobrāverīmus
vōs opprobrāverītis
eī / eae / ea opprobrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego opprobrāvissem
opprobrāvissēs
is / ea / id opprobrāvisset
nōs opprobrāvissēmus
vōs opprobrāvissētis
eī / eae / ea opprobrāvissent
Imperātīvus praesēns
opprobrā
vōs opprobrāte
Imperātīvus futūrum
opprobrātō
is / ea / id opprobrātō
vōs opprobrātōte
eī / eae / ea opprobrantō
Īnfīnītīvus praesēns
opprobrāre
Īnfīnītīvus perfectum
opprobrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
opprobrātūrum esse
Participium praesēns
opprobrāns
Participium futūrum
opprobrātūrus
Gerundium (genitīvus)
opprobrandī
Gerundium (datīvus)
opprobrandō
Gerundium (accūsātīvus)
opprobrandum
Gerundium (ablātīvus)
opprobrandō
Supīnum (accūsātīvus)
opprobrātum
Supīnum (ablātīvus)
opprobrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego opprobror
opprobrāris
is / ea / id opprobrātur
nōs opprobrāmur
vōs opprobrāminī
eī / eae / ea opprobrantur
Indicātīvus imperfectum
ego opprobrābar
opprobrābāris
is / ea / id opprobrābātur
nōs opprobrābāmur
vōs opprobrābāminī
eī / eae / ea opprobrābantur
Indicātīvus futūrum
ego opprobrābor
opprobrāberis
is / ea / id opprobrābitur
nōs opprobrābimur
vōs opprobrābiminī
eī / eae / ea opprobrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego opprobrer
opprobrēris
is / ea / id opprobrētur
nōs opprobrēmur
vōs opprobrēminī
eī / eae / ea opprobrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego opprobrārer
opprobrārēris
is / ea / id opprobrārētur
nōs opprobrārēmur
vōs opprobrārēminī
eī / eae / ea opprobrārentur
Imperātīvus praesēns
opprobrāre
vōs opprobrāminī
Imperātīvus futūrum
opprobrātor
is / ea / id opprobrātor
eī / eae / ea opprobrantor
Īnfīnītīvus praesēns
opprobrārī
Īnfīnītīvus perfectum
opprobrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
opprobrātum īrī
Participium perfectum
opprobrātus
Participium futūrum
opprobrandus

Más conjugaciones

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary