HomeServicesBlogDictionariesContactSpanish Course
← opprobro — definition

Conjugation of opprobro

Regular CEFR B2
[ˈɔp.prɔ.broː]

to reproach, upbraid, taunt Ver definición completa →

Vox āctīva

Indicātīvus praesēns
ego opprobrō
tū opprobrās
is / ea / id opprobrat
nōs opprobrāmus
vōs opprobrātis
eī / eae / ea opprobrant
Indicātīvus imperfectum
ego opprobrābam
tū opprobrābās
is / ea / id opprobrābat
nōs opprobrābāmus
vōs opprobrābātis
eī / eae / ea opprobrābant
Indicātīvus futūrum
ego opprobrābō
tū opprobrābis
is / ea / id opprobrābit
nōs opprobrābimus
vōs opprobrābitis
eī / eae / ea opprobrābunt
Indicātīvus perfectum
ego opprobrāvī
tū opprobrāvistī
is / ea / id opprobrāvit
nōs opprobrāvimus
vōs opprobrāvistis
eī / eae / ea opprobrāvērunt
Indicātīvus plūsquamperfectum
ego opprobrāveram
tū opprobrāverās
is / ea / id opprobrāverat
nōs opprobrāverāmus
vōs opprobrāverātis
eī / eae / ea opprobrāverant
Indicātīvus futūrum exāctum
ego opprobrāverō
tū opprobrāveris
is / ea / id opprobrāverit
nōs opprobrāverimus
vōs opprobrāveritis
eī / eae / ea opprobrāverint
Coniūnctīvus praesēns
ego opprobrem
tū opprobrēs
is / ea / id opprobret
nōs opprobrēmus
vōs opprobrētis
eī / eae / ea opprobrent
Coniūnctīvus imperfectum
ego opprobrārem
tū opprobrārēs
is / ea / id opprobrāret
nōs opprobrārēmus
vōs opprobrārētis
eī / eae / ea opprobrārent
Coniūnctīvus perfectum
ego opprobrāverim
tū opprobrāverīs
is / ea / id opprobrāverit
nōs opprobrāverīmus
vōs opprobrāverītis
eī / eae / ea opprobrāverint
Coniūnctīvus plūsquamperfectum
ego opprobrāvissem
tū opprobrāvissēs
is / ea / id opprobrāvisset
nōs opprobrāvissēmus
vōs opprobrāvissētis
eī / eae / ea opprobrāvissent
Imperātīvus praesēns
tū opprobrā
vōs opprobrāte
Imperātīvus futūrum
tū opprobrātō
is / ea / id opprobrātō
vōs opprobrātōte
eī / eae / ea opprobrantō
Īnfīnītīvus praesēns
— opprobrāre
Īnfīnītīvus perfectum
— opprobrāvisse
Īnfīnītīvus futūrum
— opprobrātūrum esse
Participium praesēns
— opprobrāns
Participium futūrum
— opprobrātūrus
Gerundium (genitīvus)
— opprobrandī
Gerundium (datīvus)
— opprobrandō
Gerundium (accūsātīvus)
— opprobrandum
Gerundium (ablātīvus)
— opprobrandō
Supīnum (accūsātīvus)
— opprobrātum
Supīnum (ablātīvus)
— opprobrātū

Vox passīva

Indicātīvus praesēns
ego opprobror
tū opprobrāris
is / ea / id opprobrātur
nōs opprobrāmur
vōs opprobrāminī
eī / eae / ea opprobrantur
Indicātīvus imperfectum
ego opprobrābar
tū opprobrābāris
is / ea / id opprobrābātur
nōs opprobrābāmur
vōs opprobrābāminī
eī / eae / ea opprobrābantur
Indicātīvus futūrum
ego opprobrābor
tū opprobrāberis
is / ea / id opprobrābitur
nōs opprobrābimur
vōs opprobrābiminī
eī / eae / ea opprobrābuntur
Coniūnctīvus praesēns
ego opprobrer
tū opprobrēris
is / ea / id opprobrētur
nōs opprobrēmur
vōs opprobrēminī
eī / eae / ea opprobrentur
Coniūnctīvus imperfectum
ego opprobrārer
tū opprobrārēris
is / ea / id opprobrārētur
nōs opprobrārēmur
vōs opprobrārēminī
eī / eae / ea opprobrārentur
Imperātīvus praesēns
tū opprobrāre
vōs opprobrāminī
Imperātīvus futūrum
tū opprobrātor
is / ea / id opprobrātor
eī / eae / ea opprobrantor
Īnfīnītīvus praesēns
— opprobrārī
Īnfīnītīvus perfectum
— opprobrātum esse
Īnfīnītīvus futūrum
— opprobrātum īrī
Participium perfectum
— opprobrātus
Participium futūrum
— opprobrandus

Practice this verb →

More conjugations

Explore the Latina dictionary

Look up any Latin word for definitions, equivalents in 94 languages, and more.

Open Dictionary